paruůñ dnñ ñ

Exigu munus cũ dat tibi pauꝑ amicus gratãter qꝛ nõqᷓtitas ßᷣ wlñtas reſpiciẽda eſt

Qccipito placide.piene landare memento.

Si gratitudinis ſaẽʒ oculo debite ↄſideratõnis aſpicias:in remu

nerãdis officijs nõ tã dati cumulꝰ:qᷓ; affectõis titulus pꝛedicat Quo

circaſi amicoꝝ q̃ſpiã munuſculũ leuis ponderis plenñ litrralitatiſ ob

ſequio tibi largiat: oc magnifice ↄgratulatõis applauſu ſuſcipe non

pſipnas · Alioq̃n ingratitudinis ſcoꝛeã damnabili viſcoſitate con⸗ cipies. Pluris enim cenſet ſapiens diogenes aque poculũ: artiſſimo

charitatis officio exhibitũ: qᷓ creſi diuitias coꝛde lento. Accipito pla

—

cide pleneq; laudare memento Vnde nouus Cato Si quis foꝛte velit ꝙ amicus pauper halebit Sumat coꝛde bonõ ſed laus detur addita bono

Qh moꝛs nõ ſit foꝛmidanda

moꝛtẽ moꝛs eſt vltima linea rerñ dicit oꝛatius⸗—

Me timeas illq̃ que vite ẽ vltima finis timet xdit Q moꝛtem metuit amittit gaudia vite Airoꝝ iliuſtriñ dogma plucidũ:circũſpecta traditõe ↄdudit. ꝙ licʒ vtimñ terribiliũ moꝛs cũctis moꝛtalibꝰ imitet᷑ ꝑ iciẽ: nñqᷓ; tñ fapiẽ⸗

tũ animis: ↄtinue wratõis dupietatẽ inducit Quippeiurta Sene⸗

cã naturaẽ oisß nõ pena.⁊ hac ↄditiõe nñdũ intreuimꝰ: vt eracto modici tꝑis intuallo ꝓtinꝰ exiremꝰ. nec ẽ foꝛmidãdũ multimode 3ᷓd nulla wterit occaſione caueri. Etiuxta iuris reguiã. quod cẽs tãgit dʒ ab oĩbꝰ appꝛobari. Si qᷓs wero ſup oc afſidua ſoilicitudine meticu loſe vitã trãſegerit:ſbſiſtẽdo deficit viuẽdo moꝛif⁊ q̃ſii deſperatõis nitct᷑ vita lapſũ. Qui moꝛtẽ metuit q̃d viuit pdidit ipſũ Vñ no.cato Dico tibi vre ſi vis de moꝛtetimere. Perdere tunc queris quam vitam hatere videris

Pijs monitis acqueſce bÿ̃ficijs expibitis refundit

Sitibt ꝓmeruis nemoten pondet amicus.

inclamitare cõtra reſtringe

Incuſare deum noli. ſed teipſum coetcẽ

b wan hun cnm hntn vu imer

tantis

ſeàub pꝛtien abia virtuti cerce. Sim Font