neet in
iyec
e hngn
ctqitaccudunct oe tacete.
us erimsmoih e refcnet Sjqi etmne zinwn 6is rauasdiſenſt mict igi lpen itt milic duũr⸗ vs ſwiMyauc conãn vi y in Me deo qſcin
10 vannns eſt. 1
wis ſur fucſit vit an publcemulti rintz iitꝰ ne vnittis mu amio cn buchnens i
NMulli ſe iungit ſua quem diſcoꝛdia pungit Quiſua diuulgat mea vel tua quomodo celat Zlioꝛũ moꝛes ⁊ vitam ne carpſeris actus et opationes“ pꝛauos Si vitaʒ inſpicias hominũ ſi deniqʒ moꝛes arguis prccãtes nullus hõ ſinepœtõ Cũ culpas alios.nemo ſine crimnune viuit. Humane fragilitatis iudiciũ:has ignoꝛãtie tenebꝛas experit: vtꝓ pꝛij reatꝰ ignarꝰ: ad alienaꝝ culpaꝝ iudicia ſe frequẽter trãſferat:eo magis ↄfuſionis aſſẽcutꝰ iudiciũ quo moꝛdaci ſoꝛdidatꝰ vicijs ligua alioꝝ crimina repꝛehendit. Sicut nẽpe ille aromatibꝰ indiget:qͥ re⸗ dolentiã miniſtrare ſatagit.ſic illũ vicijs cauere cõuenit:q̃ alios face⸗ re nititur virtuoſos. attẽto ctiã ꝙ hñane fragilitatis labilitate pẽſata ille tyrãniſat in moꝛibꝰ:qᷓ in moꝛtalibꝰ filijs adq̃ cacumina pꝑfectõnis moꝝ inquirit · cũ ſcriptũ ſit: Qui ſeruiũt deo nõ ſunt ſtabiles.⁊ ꝙ ĩan gelis ſuis repcrit pꝛauitatẽ. Quis igit᷑ niſi mẽtis inops maioꝛa angel in hoibꝰ ſtabiliuit. Cñ culpas alios nẽo ſine crimie viuit. ñ no.cato Tu qui cuncta notes qui luſtras regna boetes Mon reꝑire potes quos ſine labe notes
Relin q̃nda ſunt nociua licʒ chara ſint
que poterũt nocere dignitates vlofficia Que nocitura teneſcpuis ſint chara relinqᷓ hõeſtũ vltonñ vtile erĩs noꝛibꝰ vltonis coꝛpalibus Atilitas opibꝰ pꝛeponi tempoꝛe debet Euotiẽs lonoꝛes diuitie xi cuiuſlitet reipoſſeſſe peculiũ virtutibꝰ inuidet vl ſcdalũ.penitus eſt ſine doloꝛis amaritudine deſerendum qꝛ nimirũ dignioꝛa vilibꝰ ac maioꝛa minoꝛibꝰ ↄuenit anteferri. nec cſ Subiñ ſapiẽti· ꝙ qdquid poſſeſſoꝛi detrimentũ ingerit:ꝓbꝛoſe con⸗ qͥrit: vtiliter deſeri᷑ ⁊ poññdet inique. Que nocitura tenes qᷓuis ſint chara relinque Vnde nouus Cato. SOmne quod eſt charuz foꝛe ſitu credis amarum. Pꝛoijce nec retine ne ſit tibi cauſa ruine
Sandete ců gaudẽtibꝰ ⁊ flete cñ flentibus 9