giſtpauptn maſperiug lus arbitro tius pꝛeſer⸗ dimoluẽcũ ioſier pell noleſtius ch. uſqius alud pſeetem fia⸗ ns repꝛobate onuz vero qf puer ſupiẽs binitioelegi tibipꝛiam. mOq ful⸗ cum ſeculo pfuitate ve apula? lu⸗ elicate doꝛ⸗ cetiã videt dñs ſeruus cqideznõ opoꝛtet toꝛ⸗ tem quã ſol⸗ ons igitin m. pꝛompt Hiewnimus bus ofnn ichad del⸗

DPecaſio ſalutis

as tranſeat et in vtroq; ſeculo pꝛimus ſit et interra ⁊ in celo appareat

gloꝛioſus Itez dicit idem in allo loco Impoſſibile eſt delicijs aifjuere?

xpᷣm ſequi natura denegat yrcontrariã miſceantur Nõ poſſumus deo ſeruire ⁊ manmone.aut ego falloꝛ autipſiin fine decipientur qui mihi

modo non credunt.credent cum diuirie ſue tranſierunt in egeſtatem. diues epulabarur quotidie ſplendide hic indutus purpura? byſſo ſʒ

moꝛtuus quod moyſi noluit credere.poſtea in toꝛmemis poſitus ſen⸗

ſit. Iſtud etiam innuere vider᷑ in colloquio Simonis petriet ieſu vbi ta liter inquit Zbꝛaham ait diuitiepuloni. Tu recepiſti bona in vita tug ⁊ lazarus ſimiliter mala.nunc aũt ↄſolat᷑ tu vero cruciaris Quid dice mus ad hec. Si talis eſtfinis ⁊ tale iudiciũ vbi extrema gaudij luctus occupat.nunqͥd pꝛeferenda ſunt in hoc ſeculo mala bonis. quippe necil la vera bona.ſʒ iſta vera potius ſalomonis ſi nia. melius eit ire ad domũ luctus.qᷓ; ad domum ↄuiuij. Qeterũ ſiſic cruciandi ſunt qᷓ in vita ſua bona receperunt.⁊ habentibus pñtem ve ĩpoſituʒ.quinã roꝝ poterit eſſefinis ſiſcðm mut itudinẽ ↄſolationũ ſuaꝝ doloꝛes ap⸗ pꝛehenderint aĩas miſeroꝝ Konſequẽs ein videt vt bona omnia ⁊ om nem ſeculi huius recipiẽtes ↄſolationeʒ. nihilominus vniuerſum ve et Vniuerſi maneant cruciatus· tuero ilud eque ⁊ eadeʒ abꝛahe ſentẽ⸗ tia conijcienduʒ videt᷑. Omnes qui contrario ducti ſpů vite pꝛeſentis omnia bona reſpuunt ⁊ mala eligunt omnia bona domini ⁊ omnem ha

bituros conſolationem. Hec omnia Bernardus vbiſupꝛa. Renuqt

ergo conſolari anima rua in hoc mundo in hac lachꝛimaꝝ valle. in ter⸗ ra laboꝛis ⁊ miſerie. Nam ve omnibus qui hic recipiunt conſolationeʒ ſuam. Cõtemne tranſitoꝛia fugeq; delicias ⁊ gaudia mundana. Tibi em̃ abſit gloꝛiari uiſiincruce domini noſtri leſu chꝛiſti. Vnde Petrus bleſenlis ſup Job ad regeʒ anglie ita dicit. Putaſne aliquis in pꝛeſeni vita gaudeat? futura.ſi tamen gaudium debeat dici quod turbat᷑ aſſi due⁊ reſpergitur amatitudine pꝛeſenti nimis delicatus es.ſi vtrumq; pᷣlamis. vtiſeculo⁊ fruichꝛiſto pꝛeſentis mundidelicias capere.⁊ nihi ominus celeſtis gloꝛie diuitias obtinete. VAudi quid dictum ſit illi di⸗ uiti in euangelio qui cruciabatur in flamma.⁊ lingue ardentis refrige⸗ rium poſtulabat. Hili recoꝛdare quia recepiſti bona in vita tua.⁊ laʒa⸗ rus ſimiliter mala Hic igitur conlolatur.tu vero cruciaris O qᷓ; diſi⸗ mile pꝛemium merito poſſumus reputare inſanos ſanctiſſimos reges ac phetas. apoſtolos.martyꝛes. ꝓfei oes reneras ac delicatas virgi nes· qui omnes ſpꝛetis diuitijs ac conculcatis delicias huius munqi ſeipos pꝛo chꝛiſto tribulationibus ⁊ moꝛti obtulerunt. ſi gloꝛiam ⁊ ho

et delicijs obtinuiſſe Hec ile Petrus bleſenſis Vere frater vere quich quid dicatur firmiter hec tene ꝙ celuzʒ nongliter ſcandes.niſi quoq do cuere apoſtoli teneas oꝛe. moꝛibus ⁊ ide. Et quid docuerunt ili. Nõ

ne ſobꝛij et iuſte viuere.humilitatem ⁊ patienriam.charitatem et con⸗ ſtantiam ac ceteras virtutes totis viribus obtinere. mundum et que mundi ſunt deſpicere. diuitias ⁊ delicias fugere.penitetiam agere in tribulationbus ⁊ miſerijs letari⁊ gaudere. Tu quoq; fac ſimiiet vij

g i⸗