erũt vys eaig apli ve eLereiſu Luß ilutn nto depuntt Adeangeop: yere ycre neno kcumangi tulintrainho Ae gaudioꝝ tů lerriu. wnʒ s ifirmitutein mainq̃que uitate.ſecurij illic habitant teretermitatẽ ta eſt iocdi⸗ iip vnho⸗ mynerenf Lui meri d dul⸗ epolſet molenũ Obonede qi nt deſictnbi lꝛfauũ Oid uius enim N citertãtatall ⁊ vo laudsi tationis ⁊ſj ſibiſanant ii⸗ qʒ 7oim miſ⸗ abunde. ſin are. De hacci Ociuitas cel cole quietꝰyo⸗ dei licut letun virtus hlen tia dulcis Bu wivitatenitit Sechrisent untofünni ene wyuieſtet neAuguſinus curus aemi

—

Pccaſio ſalutis

ſi ſola deeſſet om̃ia bona celeſtia quãtumcũq; dulcia vaneſcerẽt ⁊ vile⸗ ſcerẽt ex timoꝛe amittẽdi. Gt etgo aſſecurãdo ðt dñs Ioh.vij. Gau dium veſtrũ nemo tollet a vobis. O domꝰ dei.ciuitas regis magni qᷓ; innume rabilia.qᷓ; maðᷓ gaudia ⁊ eternalia ſt cũcta tua gaudia.q; mul te tueleticie.qᷓ; felices tui incole. Vere vere. Beaii qͥ ambulant in do⸗ mo tua dñe.nam in ſecula ſeculoꝝ lau dabũt te. Q uis eĩ ignoꝛat com pos mentis ſue.ꝙ cetus in excelſis te laudat celitus omnis. Nuiꝰ au⸗ tem leticie ſeu eeieſtis gloꝛie ꝑpetuitas indeficiens ex hoc perpenditur quia oliue comparat᷑. Mnde Oſee. xij. Erit quaſi oliua gloꝛia eiꝰ Oli⸗ a em̃ indeficienter tam in hyeme qᷓ; in eſtate ſemꝑ vireſcit. Qt ideo in defectibilẽ eternã iſtius glie ꝑmanentiaʒ deſignat.que ex diuturnitate non deficit ſed magis innouat᷑. De hac eterna glia ſic dicit Chꝛiſoſto mus in libꝛo de reꝑatione lapſi. Q. ue erit voluptas q̃ leticia erit cũ cr⸗ ſto cũ aĩa ad ꝓpꝛiã generoſitatẽ regreſſa cum fiducia iam ceperit domni num ſuũ videre. Q xplicari nõ poteſt ilius magnitudo leticie. Non em̃ ſolum ꝑ his exultet qͥbus pfruitur tũc in pᷣſenti. Sed multomagis pꝛo eo gaudet ꝙ bonoꝝ ſuoꝝ ſcit nullũ finem futuꝝ. t qͥs erit particeps tante gloꝛie ſine fine ꝑmanſure. Eerte glia hec eſt omnibus ſanct/ ſuis Nam ſancti exultabũt in glia letabuntur in cubilibus fuis. Vnde qui xpi veſtigia ſecuti fuerint in terris cum ip̃o regnabunt in glia⁊ hono⸗ re coꝛonati eternaliter in celis O dilecte miqᷓ; ineffabiliter tũc gaude⸗ bis ſi ad ůla gaudia in eterna gloꝛia fueris trãſlatus Tunc vtiq; dices exclamãdo ilud yſa.ixi. Saudẽs gaudebo in domino ⁊ exultabit ani⸗ ma mea in deo meo.quia induit me veſtimẽtis ſalutis. Vleriſſime ſicut ſcribit Job.xxij. Tunc ſuꝑ omnipotentẽ delicijs afflue.⁊ eleuabis ad deum faciem tuam.⁊ in vijs tuis lumen ſplendebit. De quo habetur Ecẽi.xi. Dulce lumen ⁊ deſectabile eſt videre ſolem id eſtxpᷣm· quẽ co gnoſcere ⁊ intueriexcellit omne gaudium huiꝰ mundi. ec mirũ quia eius viſio ⁊ noticia eſt ſanctoꝝ glia⁊ vita ſempiterna. vñ Joh.xxij. Nrec eſt vita eterna vt cognoſcãt te ſolum verum deuz ⁊ quem miſiſti iheſum xpᷣm. Qui adcognitionem hanc ꝑuenerit ipſum deum facie ad faciem videbit.⁊ cognoſcet eum ſicuti eit ᷣm eſſe diuinũ quod erit gau dium excellentiſſimũ.fons ⁊ oꝛigo omniũ gaudioꝛum. Ninc eſt quod leatus Bernardꝰ ðt in ſermone. Reuera illudeſt verũ ſummũ gaudt um.quod nõ depreatura. ſʒ de creatoꝛe concipit quod vtiq; fiet qñ tibi faciem ſuam oñdit. Et ergo ꝓpheta exoptaudo dicit. Haciem tuã do mine reqram. Faciem inqᷓ; gratioſam omnbus gaudijs plenam: Heu mihi qꝛ incolatus meus ꝓlongatus eſt qᷓ;diu carebo ranro bono ⁊ vſq̃ quo ſic ſubtrahoꝛ a deo ſaluatoꝛe meo Fueruntmihi lach? vme mee pa nes die ac nocte dum dicit᷑ mihi quotidie vbi eſt deus tuus. Q. uando videbo ⁊ apparebo ante faciem dei mei qui letiicat me in gaudio cum yultu ſuo. Vere hec viſio(qua deus facie ad faciem vide?᷑) terciuʒ ce lum eſt. Et fi dici poteſt paradiſus eſt eentum milium paradiſoꝝ. Slbi ex fonte limpidiſſimo?⁊ ex aqua viua lic vita labitur beara. Ninceſt qð ðꝛ Iſa.Ix. Tũc videb facieʒ dei⁊ afflues delicijs⁊ gaudijs ſempit⸗ nis⁊ mirabit᷑coꝛ tuũ: O qᷓ; bonꝰ iſrł deꝰ his qͥ recto ſt coꝛde qui tos