ditura.ecce qualiter muiti ſcõꝝ patrũ
Memoꝛia moꝛtis
et· an media nocte an gallicantu.an mane. ne cũ venerit repente inueni⸗
3 vos doꝛiniẽtes Q. uod autem vobis dico omnbus dico. Migiate. am ſi nõ vigilaris veniã ad te tanq; fur ⁊ neſcies qᷓ hoꝛa veniaʒ ad
Item apo. vltimo Ccce venio cito ⁊ merces mea mecũ eſt. reddere v nicuiq; ᷣm oꝑa ſua Et ergo chariſſime cũ de tot⁊ tãtis opoꝛtebit te iaʒ to? quaſi ipꝛouiſe ⁊ ſubito rõem reddere ſꝑ vigilia. düigenter te exa⸗
mina·ↄſcĩam quoq; tuã funditus expurga. vt cum dñs ad iudicandũ venerit poſſis eidem ↄueniẽter rñdere. Er hoc eſt quod ſ uadet᷑ tibiec⸗ cleſia.xviij. ibi dicit. Anr iudiciuʒ temetipᷣm interroga ⁊ in conſ pectu
dei inuenies pꝛopitiationem.
M iudicium timendum ſit pꝛo⸗ pter ſententie ⁊ pꝛolationem
Rimũqðfinale indiciuʒ reddit foꝛmidabile ⁊ paueſcendũ e
hoꝛribilisInie expectatio que a iudicetũc crudeliter eſt ferenda Mer aũt ſententia eſt terribilis ſpecialiter ꝓpter tria Pꝛimuʒ
eſt incertitudo ſnĩie ſiue dubitatio Nulli ei ↄſtat an ꝓſe vel ↄtra ſe ferat᷑
Ram vt ð ect ix. Sũt iuſti atq; ſapiẽtes·⁊ opa eoꝝ. inmanu dei ſunt. ⁊tñ neſcit homo vrruʒ odio an amoꝛe dignus ſit. ſʒ oĩa in futurũ ſeruã rur incerta. Vnde legitur in vitaſpatꝝ. ꝙ cum abbas agaton moꝛitu⸗
rus per tres dies ſtaret immobilis aptis oculis. ⁊ fratres eum pulſa⸗
rent dicentes. Abba vbies. Reſpondit in ↄſpectu oĩm iudicis aſſiſto Et dixerũt frẽs. Tu times. Bitit Intim ÿtute qua potui mandata deicuſtodiuiſʒ homo ſuʒ ⁊ neſcio vrꝝ oꝑa mea accepta ſi unt coꝛaz deo glrer ſunt dei iudicia ⁊ alter hoĩm.et ideo nec ↄfido niſi venero ante deñ. Dicit em̃¶regoꝛiꝰ. Sepe iuſticia mea ad examẽ diuine iuſticie in ducta iniuſticiæeſt.⁊ plerũq; foꝛdet in conſpectu iudicis. qð intẽtõe ful ger ogantis. Vñ pꝛouerb.xiiij. Qſt via que videt᷑hoĩbo recta ⁊ nouif
ima eius ducunt ad interitum. Et quia iſie ſanct? pater. gaton hec
„
coꝛdialiter aduertebat.ideo quãuis in mandatis dei cuſtodiendis dili gentiſſimus fuit. futurum ramen iudicium valde timuit? expait. Ftem legitur adhuc in vitaſpatrũ.ꝙ qͥdam ſenex dixit Tres res ti meo. El nam ſcʒ qñ aĩa mea egreſſura eit de coꝛꝑe. Alia qñ occurſuraẽ de ipſi deo. Tercia vero gũfinaleʒ ſniaʒ i die nouiſſimo expectauerit au e iudiciũ timuerũt ꝓpter incer ritudinẽ ſnie tůc ferende. Et o meriro valde timẽdis ẽ· vn Matth. vij·⁊ ſunt vᷣba ſaluaroꝛis. Multi dicent mihi domine dñe. nõne inno mine tuo ꝓhetauimus ⁊ demonia eiciemus. ⁊ ÿtutes multas fecimꝰ Et tunc cõfiteboꝛ illis dicens Diſcedite a me quia nunqᷓ; noui vos Si
pꝛophete ⁊ fugantes demones ⁊ miracula in dei noie facientes.tunc re
pellent᷑. quis taʒ ſancte hic poſſet viuere ꝙ in hoc iudicio nõ habeat tre mere? pauere Nullus veriſſime cum non ſit mundus a ſoꝛde ſuꝑ terrã etiam nec infans vnius diei. TNinc eſt quod ſcribit Iſuie Iriij. Vacti ſu mus omnes nos vt immundus quaſi pannus menitruate vniuerſe iz
—————