Memoꝛia moꝛtis
nuch. o ſunt pꝛicipes gentiũ⁊ qui dominant᷑ſuꝑ beſtias ſunt ſu 5fid rꝗ qui in auibus ceii ludũt. qui argentũ theſauriʒant ⁊ auꝝ in
2 ſollit nõ eſt finis acquiſitionis eoꝝ. qui argentã fabꝛicant eros d n on nec eſt inuẽtio operũ iloꝝ Gxterminatiem̃ ſunt ⁊ ad in in ſuis n ⁊ alij in locũ eoꝛundem ſurrexerũt. Vnde Pꝛoꝛſper e ic ait· vbi ſunt inſuꝑabiles oꝛatoꝛes. vbi qui conueniẽ — onebant. vbi equoꝝ ſplendidi nutritoꝛes. vbi exercituuʒ duces· vbifatrape ⁊ ryꝛanni.nõne omnes puluis ⁊ fauille. nõneĩ pau &is verſibus eſt eoꝛũ memoꝛia vite Reſpice ſepulchꝛa ⁊ yide dʒs ſeruus 2 quls dis. quis pauꝑ ⁊ qͥs diues. Diſcerne ſi potes victũ a rege. foꝛ⸗ rezd debili.⁊ pulchꝛum a defoꝛmi. Item dicit ¶ hꝛiſoſto. in libꝛo de re patione lapſi. Q.uid pꝛofuit ilis qui in luxuria coꝛpoꝛis ⁊ in pꝛeſentis vite voluptatibus yſq; ad vltimũ diem ꝑmanſcrunt. intuere nũc ſepul
chꝛa eoꝛum. Videſi eſt aliqͥd iactantie veſtigium.ſi aliqua diuiriarum
vel iactantieſigna cognoueris Require vbinũc veſtes ⁊ oꝛnamẽta pe regrina. Vbi nunc ſpectaculoꝝ voluptas. vbi ⁊ ſecutoꝝ turbe ⁊ opu lentia. riſus iocus. immoderatò atq; irrefrenata leticia. quo abſceſſit · vbiilla nũc ⁊ ip̃i.finem vtroꝛũq; intuere diligentius.⁊ accede pꝛopius ad ſinguloꝛum ſepulchꝛa. Vide cineres ſolos ⁊ feditates ÿmiũ reliqui as ⁊ recoꝛdare hůc coꝛpoꝛum eſſefinem · etiam ſiin delicijs ⁊ leticia. eti m ſiin laboꝛe ⁊ continentia tranſegerint hic yitam. Itẽ Benhardus i ſuis meditationib ſic inquit. Dic mihi. vbi ſunt amatoꝛes mundi qui ante pauca tempoꝛa nobiſcum erant.nihil ex eis remanſit niſicineres ⁊ vermes. Attende duigenter quid fuerint. Nomines fuerunt ſicut tu⸗ comederunt, biberunt. riſerunt. duxerũt in bono dies ſuos.⁊ in puncto ad inferna deſcenderunt. Hic caro eoꝛum vermib. ⁊ illicanima eoꝛuʒ ignibus deputatur· donec rurſus in felici collegio colligati ſempiternis
inuoluant᷑ ineendijs · qui ſocij in vicijs ⁊ in peccatis fuerunt Quid pꝛo
fuit illis inanis glozia. bꝛeuis leticia. mundi potẽtia.carnis voluptas faiſe diuitie.magna familia.⁊ mala concupiſcentia. Vbi riſus. vbiiocꝰ vbi iactantia.vbi arrogantia. De tanta leticia quanta triſticia.poſt rã⸗ tam leticiã tã grauis miſeria. De illa exaltatõe ceciderũt in magnã mij ſeriam ⁊ grauia toꝛmenta.· qͥcquid ilis accidere poteſt Q.uia homo es homo de humo limus de limo. De terra es. de terra viuis. ⁊ in rerram reuerteris. De his ſupꝛadictis amatozibus mundi.tam carnaliter et feculariter viuentibus nec moꝛtem metuentibus iam vicinam ſic lod⸗ tur Bernhardus ad fratres de monte dei O miſerabiles miſeri. quos ipe miſerie huius vite ⁊ vie ſeducunt. dũ in bonis dies ſuos ducunt· et in puncto ad inferna deſcendunt. Nam yt dicitur in Pſalmo. Veniet moꝛs ſuper illos ⁊ deſcendent ad infernum viuentes Kerte nunc quii bet eoꝛũ poſſet dicere Liycũdederunt me doloꝛes moꝛris · ⁊ periculain neneruntime. Ni ſunt miſergbiles miſeri quos yita pꝛeſens hic ſeducit de quihus dicſtur Job. xxi. Impij viuunt ſubleuati. confoꝛrarich diui⸗ rijs ſemen eoꝛum ꝑmaner coꝛam̃ eis. pꝛopinquoꝛum turba? nepotum
in conſpectu eoꝛum · Pomus eoꝛum ſecure ſunt ⁊ pgrate·⁊ non eit ᷣga deiſuper illos· Vos eoꝛum concepit ⁊ non aboꝛtinit· vaccd peperit et