alis Vo⸗ afacitvi⸗ pit ktij quſtia j a. ai⸗ dicr in iñ vit 1uaſ⸗ hone⸗ tſub⸗ Jdto 2
traſ
nez at
nitalit
eſt non timidum eſſe hominem nec audacem. Wy wol her iſt eyn kimer man Vnd bedarff groſſe dinck greyffen adder fahẽ an So magt her daß nicht lannge treybenn Vnnd beſtendigt dar ynnen beleybenn Sunder ym kommet ſeyn ende tzu peynn
Adder leſt eyn durfftick gedechtniß hinð ym ſeyn
Wer ym großmutigk wyl ſeyn
Der ſetze ſich mit ſulcher moſſe dar eyn
Daß her dar nach tzu keynen ſtundenn FJoꝛchtick nach kime werde erfundenn
Hic complet dictum ſuum de magnanimitate Dicẽs ꝙ licet magnanimꝰ ſit audax ſit inuaſoꝛ tñ nõ poteſt ferꝛe mł ta arduã coꝛpoꝛis extra ſe Et hoc ſi excedat modũ magna⸗ nimitatis Si aũt tranſgrediat᷑ optinet miſerꝛimũ finẽ hoc eſt miſerabilem moꝛtẽ Aut poſt ſe mittit erũnoſam recoꝛda⸗ tionem ſeu memoꝛiã ꝓpterea infert Seneca ꝙ regla et mõ⸗ et menſura magnanimitatis eſt non nimis timiduʒ eſſe ho minem nec nimis audacem nec pꝛeſumptuoſum Sed me⸗ qium modũ habere Erquo virtus in medio conſiſtit vt di⸗ cit philoſophus in Ethicis Nempe ipſa veritatem pꝛedicat iudices falſos redarguit et omniũ vᷣtutũ genera aq̃ ſalubꝛẽ poꝛtã deducit Quapꝛopter omnes vᷣtutes ſimt ſine virtute ſi magnanimitas comes non fuerit Mihil eñ̃ foꝛtis aut au dacia virtus inerpertum linquet Hocinquit Vuidius in li bꝛo de ponto Vmiĩa defitiũt anĩꝰ ſolꝰ omĩa vincit ſed omĩa cogitat? oia temperat vt dicit Vuidius ibidem Ideo in li⸗ bꝛo decimo Methamoꝛphoſeos ſic ait Audentes dets ipſe iuuat Ende etiã Virgiliꝰ Audentes foꝛtuna iuuat timiqoſ qʒ repellit Et ergo pꝛe omibꝰ magnanimitas eſt ſeruanda et retinẽda et hoc cũ moqdo et regula et non exceſſu
3
———=zz z———


