De Pꝛudentia Vuiſquis ergo pꝛudẽtiam ſequi deſideras tnuere cte per rationem viuas Et omniapꝛius exiſtimas et perpendas et dignitatem rebus non ex opinione multo⸗ rum ſedex natura earundem conſtituas.
MWer weiſheit tzu haben begert
Der leb allß yn dy voꝛnunſt lert
Vnde alle dinck voꝛ bedencke
Daß yn obel nicht voꝛſencke Wirdickeit der guten dinge ſal her erkennen . Vnde nicht nach geduncken der ander meynen 6 ia Iſta eſt ꝑs executiua ĩ quamgẽ pꝓſequit᷑ detmiare de di ir⸗ uerſis virtutibꝰEt ſpetialit pꝛimo tractat de pꝛudentia po⸗ ta nens deeadem diuerſas doctrinas ſicut patebit in pꝛoceſſu o⸗ Vult igit᷑ pꝛimo ꝙ ille homo qͥ deſiderat imitari pꝛudẽtiaʒ tlis dʒ reglarit᷑ viuere ᷣm dictamẽ ẽcte rõis ſic ꝙ nõ deficit 5 n aÿitatis via qʒ rõ ſi depcat᷑ ad optia pᷣmo ethicoꝝ Etiwo 6 t qñ nõ reglat᷑ actu rõis ipꝛudẽt ducit virã hꝰ mõcoꝙtlis 31 tu beſtiali᷑ viuit Ende er eo ꝙ homo ſeqt vſuz rõis dicit eſſe digniſſima creaturaꝝ Sic ecõuerſo homo non ſcquens ra 5 ni tionem ſed ſenſualitatem peioꝛ eſt beſtia. 3 mn a Nam ſcire debes ꝙ quedã ſunt que vidẽt᷑ eſſe bona ⁊ non 1 ſunt: et queqã nõ vident᷑ eſſe bona: etſunt⸗Quecũqʒ autẽ
de tranſitoꝛijs poſſides nõ mireris. Necmagni ex⸗


