Puofacitlvideamns⸗Fin fauiana quoq;. de vſu Rõ qꝛ ẽ male fidei poſſeſſoꝛ ſine titu loꝛvt in ſe. q. latiꝰpatebit: Et iõ ſic tenet᷑ ſicut ð. diri de poſſeſſoꝛe male fidei. Reſtitutio pᷣmo in vbo poſſeſſoꝛ

is ¶Mtrũ ſolurũ ꝓ vſuris trãſeat in dñiuʒ vſu rarij.&. viſtinguendo.ꝙ aut ſunt res ↄſumpti bile vſu. vt qᷓ ↄſiſtuntĩ numero põdere ⁊ mẽ ſura: vtputa pecunia:granũ: vinũ ⁊ pmõnx cũ iſta recipiãt functionẽ ĩ genere ſuo.l.ij..i.ff. hicer. pe.abſq; dubio ĩ iſiis trãſfert᷑ dñium qñ ſunt ꝑmirxta len ↄſumpta.l.ſi alieni nummi. ff de ſolu.⁊.l.nã ⁊ ſi fur.ff.ſi cer. pe.x⁊.l.ſi frumen tũ. f. de rei ven Aut tale ſolutũ ſunt res mobi les qͥ ſeruãdo ſeruari pñt vel imobiles: t ĩ hiſ an trãſeãt in dñium vel ne fuerũt opiones MBlo.⁊ Inno.in.c. Michact. de vſu.tʒ ꝙ vſu⸗ rarius tenet ad reſtõnẽ ex quaſi ʒctu ꝑ ↄditio nẽ indebiti. Et ſic ↄfequẽter ꝙ dñinʒ ſit trãſia tũcũ nẽo ↄdicat rẽ ſuã:pꝛeterq; a fure.I fijĩ fi. ff. vſufr. quẽad.ca.⁊ inſti. de act. ſic iraq;; Idẽ vident tenere gl.ic.ſi gs vñ urã.xiiij. q.iiij. ⁊ ĩc ſi ebme vvi.q. vi. ⁊ĩ.ꝙex trãſmiſſa. de deci.⁊ in c. debitoꝛes.de iureiur.⁊ põt eẽ rõ:q qñ tradi tio hzʒ cõſenſum dñi tradentis trãſfert᷑ dñiuʒ Lʒ̃ctus.⁊ ibi ꝑ gl. C. de fide inſtru.⁊ in.l.multũ C.⁊ qs alteri vel fibi.⁊ no.in.l.trad itiõibus. C. de pac Et lʒ tradat volũtate coacta: tñ volun ras ẽ ſuficiẽs ad trãſſationẽ dñijl·ſi mulicr. ff. qð me. cã.xv.q.i.merito. Jed his nõ obſtã⸗ tibus:ſalua ſemp melioꝛi veterminatiõe iuxta Aud.l.claudius felux.i fi.ff. ꝗ po.in pig. ha. Di coꝙ nullo mõ trãffert᷑ dñiuʒ. Aðꝓbo ſic. Ex nuda traditiõe nõ trãffert᷑ dñiuʒ. nunqᷓ; nu⸗ da.⁊ ibi per gl.ff.de acg.re. do.⁊.i.traditiòõibus C· de pac. Bed ſolutũꝓ vſura nude trauit᷑: pʒ ñ inſpiciãtur oẽs tituli:ex quidꝰres alteriꝰ ac grii quo ad dñiuꝝ:g ſunt iſti: ꝓ empto:ꝓ mu⸗ tuo:ꝓrrãſacto: ꝓ herede:ꝓ derelicto: ꝓ iegato P dote:ꝓ ſuo:ꝓ donato:ꝓ vſucapto:ꝓ pᷣſcri⸗ pto:ꝓ cõmiſſo:ꝓ iudicato: ꝓ pena: ꝓ ſocio:ꝓ ſoluto. de qbus hẽs. ʒ. vſucapio..v. quoꝝ nul lo veſtit. Si dicis ꝙ veſtitur tituioꝓ joluto rõ ne pacti ſeu ꝓmiſſionis. Ad dico qꝙ tale pa⸗ ctũ ſeu/ꝓmiſſio ẽ nulla:nec oꝛit᷑ aliq obligatio naturalis vel ciuilis:vt pʒ ĩd.c.ebitoꝛes.⁊ ibi Btʒ pꝛima gl.⁊ o. de ime.⁊ Pa. Rõ qꝛ cum lex reſiſtit nõ oꝛit᷑ obligatio etiã naturaliſẽt ſi alteri Zhenti tm̃ reſiſtat.i.cũ lex.⁊ ibi War.ff. ð

fideinſ. Jed cũ vſura ꝓhibeat᷑ pagina vtriuſ⸗ P teſti.c.ſuꝑ eo.de vſu.⁊ ẽt ſi ʒ naturã:vt ꝑꝛo

bat Pnſsit ſegt ꝙ tale pactuʒ ſeu ꝓ miſſio ſoluẽdi vfuras nõ indurit obligationẽ.

Ergo nõ põt dici ꝙ veſtiat᷑ꝓ ſoluto. Ii aſſerꝭ

ſaltẽ ſoluit credẽs fe debere:⁊ ſic per erroꝛẽ qð

ſuſticit ad trãſlatõʒ dñij. vt no. in.c.fi. de ſolu: negat hoc:qꝛ cõiter ſciũt ſe non obligatos. Si dicis ergo ſoluũt ſciẽter idebitũ:⁊ ſic trãſfert dñiuʒ cũ pꝛeſumant᷑ donare.l.cuiꝰꝑ erroꝛẽ.ff.ð re.iur. Ad hoc.h. Mo. ꝙ ẽ veꝝ:ꝙ ſotutũ ſcien

ter idebite pᷣſumit᷑ donatũ ſolutiõe nõ impꝛo

bata a iure:ſcd nõ ĩ illa q̃ ipꝛobat᷑ a iure vtẽ in caſu nfo. Segt̃ ergo ꝙ nõ eſt donatio vera.qꝛ nemo ſic intẽdit:nec pꝛeſumpta qꝛ ĩpꝛobata a iure:nec ſolutio debiti vcri vel putatiue: veri ergo nuda traditio. Et ſic nõ trãffert dñium Moc idẽꝓbat ꝑ gl. in. d.traditõᷣnibus qᷓ vult

ꝙad hoc vt traditio trãſferat dñiuʒ regritur.

Mꝛimo ꝙ ſit facta cũ cã. vt. d..nunqᷓ.⁊ ꝙ cã ſit idonea.ð.ꝑ traditionẽ.inſti.de reꝝ diui.⁊ a dño.l.traditio.ff. ð acg.re.do.qð nõ eſtĩ ſoluto P vſuris:qꝛ ⁊ ſi ſit cã:tñ nõ idonea:ꝓbat᷑ ẽt B idẽ iſta rõne. x ↄtractu nullo ⁊ cui lex reſiſti: nunqᷓ; traſfert dñium.l.nõ dubiũ.C.de legi.tʒ VBar.⁊ cõiter doc.i..ſi vir vxoꝛi.ff. de acqui. poſ. Kũ ergo Sctꝰvſurariꝰ ſit hmõi:vt pʒ in.c. 1j·⁊. iij. ⁊.c.cõſuluit. de vſu. ergo nõ traͤffertur dñium. Et hãc opi.vident᷑tenere cõiter doc.ĩ c.ĩlfis.⁊ ibi Jo.an. ⁊ do. Ant.in.c.qᷓ;qᷓ;. devſu.

li.vi. ⁊ ibi Zo.an.⁊ Be.⁊ Fedc. in ſuo ↄſilio

rxi·⁊ Ange.in ſua diſputatiõe qͥ incipit. Aſten ſis miles circa fi. ꝗ dicũt ꝙ vſurariustenet ex delicto ad reſtõnẽ ⁊ dãnato ac repꝛobato pagi na vtriuſq; teſti.vt dictũ ẽ:⁊ pʒ i.c.tua nos.ibi incrimine ⁊c̃. Ergo pʒ q nõ acgrit dñiʒ: qꝛ ꝗ tenet᷑ ex delicto adͥ aliquũ rẽ reſtituẽdã nõ eſt dñs: vt pʒĩ fure.l.in re furriua.⁊.l.ſi nõ mani⸗ feſtus. ff. de ↄdi.fur. Hãc ẽt ſequunt᷑ cõiithco logi. Et hec ẽ tenenda pꝛeſertii foꝛo ↄſcie:qꝛ ſi cut dicit Archi.in. c.ſi quis vſurã.xiiij. q.iiij.ſi cut vi cõpul ſius rem alienã rapiẽs fictiõc iun ciuilis efficit vñs rei:tñ iure pᷣtoꝛio penes pꝛio rẽ dñm rei vñium remanct.ſ.metum aũt pñtẽ S.iulianus.ff. qð me.cꝗ. Sic ſaltẽ dicendũ ẽ in ſoluto ꝓvſuris. Et bñ facit tex.ibi dum dicit- qꝛ res in boms eſt eiꝰꝗ vim paſſusẽ. Mec ob gl. in Zꝛiũ adducte. qꝛpõt dici ꝙ ibi nõ figuut

pedes:pʒqꝛ volperũt ẽt iducere hyppothecam

ſuꝑ oibus bonisꝓ vſuris reſtituẽdis: vel dicẽ dũ ꝙ loquunt᷑ in rebus cõſumptibilibus. Mõ ob.ẽt rõ adducta in ʒꝛið qm̃ non ſolũ requirit traditio ⁊ ↄſcnſus tradẽtis:ſcd ẽt tiulus ver