c zu 3

cätdc mu cluſt Sn vaon Sin nui ougei 5i vjmpi in a obler 3 in poſu oʒ Mriſcii ipenſun Siit wo i Bnijin u valdi

3

Kindꝭ

tus ilegi 7 vdnn vfici ccj Mln odunen in

3 noſupinq —* uſi ueli Indurt ich⸗ nuct ilud. ugnen M

—

riad bñ

tatis vel irregularitatis.k. ᷣm Be.i.d.c.fi. ꝙ nõ.tex. eſt. in. d.c.fi.

7 I Pixꝝ eps poſſit diſpẽſare cũ pꝛedictis ille

gitimis:vt poſſint plura bñficia fimplicia re tincre fimui.h. Be. vbi.ð. ꝙ nõ facit. cis cui pꝛimo. he. de pꝛebẽ.li.vj. vbi qñ. ↄcedit᷑ alicui vt poſſit bñficiũ alteri ↄferre.itelligit᷑ ðᷣ vno ⁊ non de pluribus.

ꝛ6 ¶ Dixꝝ eßs poſſit viſpenſare cñ illegitimis

vt hẽant ſimplex bñficiũ ſeu ᷣbendã ĩ ccdeeſi is ſuoꝝ patꝝ qui ſunt ſacerdotes.he.ꝙ nõ ip ſis viuentibꝰ.c.cum decorẽ.de.fi.pꝛeſ. Mul⸗ to minus in canonicatu.c.cũ ad abolendam. de fili. pꝛeſ. Sʒ ipſis moꝛtuis ſic dũmõ non diſpenſet ſuꝑ bũficio ſcu pᷣbẽda quam eiꝰ pa ter tenebat imediate. ſccus ſi mediate Sof. tñ tenet ꝙ nũqᷓ; canonicatũ in eadem eccleſia poterit hre ex diſpẽſatiõe epiſcopi. Sedcon⸗ trarium credo verius.vt not.in dictis.c.

²9 CPon papa diſpenſauit cũ illegitimo.vt itꝓmoueri ad bñficiũ etiã curã habens

nũquid per iſtã diſpẽſationẽ poterit ꝓmoue

ciũ cu pᷣficiẽdus ẽ per electionẽ eli

Po

„

gẽdus.. Em e.in.c. is ꝗ ꝙ ſic qm̃ qñ vitiũ tollit᷑ ex toto.vt ĩ caſu pᷣdicto põt elligi.vt in. c.cũ Mintonienſis. de ellec. ẽt ſi eſſet vubiũ an verba diſpenſationis tollãt ex toto vitiũ. Et tene.Iʒ alij dicãt ꝙ nð poteſt eligi. quod tempus dʒ bñficiũ vacãs cõcedi ꝙ in cathedrali ⁊ regulari eccleſia vacãte ciato.j.tres mẽſes eligere tenent᷑.c.ne ꝓ ve ectu.de clec. niſi eẽnt ꝑꝛiuilegiati vt mioꝛes. Alia aũt bñficia eccleſiaſtica.j. ſex menſes.c. nulla.ðᷣe conceſ pꝛeben. Als collatõ ſeu ꝓui⸗ ſio veuoluit᷑ ad eũ qui ꝓximo pꝛeeſſe digno ⸗

ſcit.niſi in caſu in quo pꝛouiſio ꝑtinet ad ca⸗

pitulum deuoluit᷑ ad epiſcopũ. ⁊ecõtrario ⁊ poſt ad metropolitanũ ⁊ poſt ad papã. oc eſt verum niſi legitimo impedimẽto eſſent i pediti.t incipit currere dictũ tempꝰa die ſẽ tentie:nõ vacationis.c.qꝛ diuerſitatẽ. de con.

ꝛe. ⁊ intelligit᷑ legitimũ ĩpedimẽtũ peregri natio vel ſuſpẽſio ẽt ex culpa:niſi eẽt in mora petende abſolutionis.d.c.qꝛ diuerſitatẽ. Et bñficia ꝑtinerẽt ad regulares exẽptos.epi ꝓ uidebũr non obſtãte exemptiòecle.qꝛ regula res.de ſup.neg. pꝛcla.

31 ¶ Htx pꝛefatũ tps hẽat locũ in hñte iſtitue

re pñtatũ ꝑ pr̃onũ. K. dñi.de rota tenẽt ꝙ nð q.d.c.nulla. nõ extenditur ad eum qui habet inſtituere:ſed ad eum qui hahet conferre.

8 ¶ Ptrũ liceat alicui ſibi beneficiuʒ 2ʒ

kK. Tho.⁊ Rai. ꝙ bñficiũ cũ cura animarum non licet.qꝛ idonee nõ põt adminiſtrare fine

gratia ſeu charitate quã nullꝰ ſe habere ſcire

põt. Secus eẽt de alijs bñficijs.qꝛ pñtꝓcura ri. Aug. de ancho.li. de ptãte pape tʒ genera liter nõ poſſe ſine peccato. Að vexꝝ credo qñ pᷣncipaliter ꝓcurat.vt hẽat bñficiũ. Seq qñ pꝛincipaliter ꝓcuraret vt poſſet pꝛodeſſe. ¶ Ptrũ occupãs bñficiũ viuentis ſcienter faciens ſe inſtitui.fit ifamis.h. Pa.in.c·j. de dceſ.pꝛeben. ꝙ ſic.iij. q.j.audiuiniꝰ. Et ſolus papa diſpẽſat cũ co.ſicut cũ illo ꝗviuẽte vxo re aliã accepit.vt in. ca.fi. de co g duxit in vx. quã pol. ꝑ adul. Ex q̃ ↄcludit Pa.ibidẽ ꝙ lʒ cũ vacarẽ fecerit ſe inſtitui vl ſibi ↄferri a pa

pa nõ habita mẽtiõe de occupatiõe ꝓpteres

nõ valet.⁊ ẽ ſubꝛepticia.qꝛ nõ ſic faciliꝭ obti⸗ nuiſſet facit.c.poſtulaſti.dereſcri. Bimiliter vicit de eis ꝗ de facto occupãt vel ꝑ bꝛachiũ ſeculare ſe ĩ vacãtibꝰ bñficijs intrudũt.ſi nõ faciũt mentionẽ in ĩpetratiõe de tali occupa tione.qꝛ omne id ex quo non ita faciliter ob⸗ tineretur tacitum inducit ſurreptionem per d.c.poſtulaſti.cum ſimilibus. ¶ Quot bñficia põt quis hf̃e. K. fm Pa.i. c.ↄquerẽte.de cle. nõ reſi.ꝙ hñs bñficiũ qui tumcunq; ſimplex qð ꝑ ſe ſufficit ad vitã bñ ficiati nõ põx aliud tenere ſine peccato moꝛ⸗ tali. ſᷣm glo.in.ca.vudũ. el. j. de clec. Qð limi⸗ tat idẽ 6

collata fibi eẽnt nõ rõne ſui ſʒ ꝑꝑ vtilitatẽ be

——

5

Ha.ſi ppter ſe ſolũ hʒ. Secus vera ſi

neficioꝝ.vt qꝛẽ hõ induſtrioſus ⁊ bone ↄſci

entie.vt nõ.i.c.cum iãdudum de pꝛeben. ¶ Btrũ habens plura qñ vnñũ ſufficit excu⸗ ſeturꝑ diſpenſationẽ..glo. pᷣdicta ꝙ ſic. ſed Pa. in.v.c.dudũ dicit ꝙ hʒ ꝓ indubitato nõ ſi tutus quo ad ecceſiã triumphantẽ:etiã diſpenſatꝰ ꝑ papã.qñ viſpenſatus ẽ ꝑpꝑ ſeer

ſuam vtilitãtẽ. qꝛ in hoc caſu nõ ſolũ aiterat᷑

iuris poſitiui diſpoſitio.ſʒ etiã xpi patrimo nium iniuſte viſpergitur. Eũ ergo papa nõ poſſit fine cã alienare bona ecckic ſine graui peccato. vt dicit archi.xij. q.ij. nõ liceat pape ergo multominꝰ põt dare licẽtiã alteri ̃m diſpergendi.vt in. nup.de reſti.vo. poſt di. Et ſic cõuincit᷑ rõ Innðin.c.ců ad monaſte⸗ rium.vc ſtatu mo qꝛ hic n ſoluʒ violat᷑ ius poſitiuũ.ſʒ potiꝰ diuinũ. Noc idẽ tʒ Ho. in d.c. vudũ quẽ ſequit᷑ Jo. an. Dicit etiq Tho. in ix. quolibet.q.v.ꝙ hf̃c plures ab

35