æfic nõ tenet᷑. qꝛ iduceret ſibi ſcãdalũ ſine ali ᷓ vtilitate. ar.ij.q.vij plerũq; boni. Aut ĩmi net priculũ ſibi vl alteri.⁊ ſic nõ tenct᷑.q in reuelãdo iminet pcriculũ aĩarũ.i nõ reuclan do ſolũ ꝑiculũ reꝝ. Et ini duo mala minꝰẽ eli gẽdũ. xiij. di.c.nerui. Satiſfaciat ergo de ſuo quãrũ põt dãnificatiſ.ſicut ſũt ꝗ nutriũt pue rũ vł pᷣuãt᷑ hereditate ꝓpt᷑ ipſum ⁊ doleat nõ

poſſe plene ſatiſfacer᷑.⁊ ſi ipſa nõ põt ſatiſfacẽ

tenet᷑ adult ſi ſcit vłꝓbabilit credit ꝙeiꝰ ſit filiꝰſi mõ:; facẽ põt ſiñ ſcãdalo.ar.c.fi.ð ĩiur. als nõ.Mec ob. regula ꝗ ſcãdaligaucrit.ð reg. iu. vbi dicit᷑ vtiliꝰenim ſcandalũ naſci ꝑmit rit᷑q́; veritas deſerat.qꝛ intelligit᷑ in iudice ⁊ teſte. nõ in denunciatione ᷣm cundem Pa. ¶ WMtrũ fihꝰqẽĩ poſſeſſiõe filiatiõis teheat᷑ creder᷑ matri dicẽti eũ eſſe ſpuriũ vel ſuppoſi tũ.ſ. Pa.i c.ꝑ tuas:deꝓba.ꝙ nõ. Et tẽnent doc.in.l.filiũ.tf.ðᷣ his ꝗ fũt ſui vł alic.iur.⁊.l. h vicinis.C.ð nup.⁊ ibi dicũt fatuũ fuiſſe iuũ q regno renũciauit ꝓpter dictũ matris. Et di cit Pa. ibi etiã hoc ꝓceder᷑ ſi ãbo parẽtes ne garẽt eũ filiũ. vtꝓbat᷑ in. c. trãſmiſſe in fi.iun cta glo. in Vbo iditijs.g fi. ſint le.⁊ tex. cũ gl.

in.l.i.S. ii.ff. decar.edic.⁊.l.ſi poſthumꝰ.ff. de

li.⁊ poſt. Et.k verũ niſi.ꝓbẽt tpe ↄceptionis nõ ↄcubuiſſe ſimul.vł ꝓpi abſentiã:vel ꝓpt infirmitatẽ. Immo plus dico etiã ſi ꝓbarct ꝙ adulterabat᷑ cũ quodã alio tꝑe ↄceptionis: důmõ vir eiꝰhabitaret cũ ea.cẽſebit᷑ nihilomi nus talis filiꝰ legitimꝰ.vt in.l.miles.J. ðfun cto.ff. ð adulte. Ratio qꝛ in dubio debemꝰ fa uoÿ filioꝝ ſic inipꝛetari.vt no. Pa.in c.intel leximꝰ.de adulte.⁊ facit.d.l.ſi vicinis.⁊..qꝛ. ſemper.ff. de in ius vo. 7

¶Mtrũ aũt dictus filiꝰ poſt ↄpletam pꝛeſcri ptioneʒ debeat ſibi fac ↄſciẽtiã de ſucceiſiòõe in bonis ſi ꝓbet᷑. vel ſibi ↄſtet nõ fuiſſe legiti me cõceptũ h.ꝙ nõ. vt patebit ex his que no

tãtur in ti. ð pꝛeſcrip.ð. xtwij. Secꝰ ãtecõpie

tã pᷣſcriptionẽ: qꝛ fi credit ⁊ ex ſcrupuloſa cõ⸗ ſciẽtia exiſtimat vcrũ matrẽ dicere. ⁊ ſe eſſe illegitimũ ſie tenet abſtinerc a bonis patris putatuui. niſi eiſet talis ↄdriõis ꝙalio mõnðõ poſſet viuer:ga ſic neceſſitatẽ vite poſſet ca per̃. maxime nõ exiſtẽribꝰ alijs a gbus vᷣberet᷑ in tanta neceſſitate.⁊ plene ſatiſtacere: ſi ad pinguiorẽ ꝑueniret foꝛtunam. Vcrũ ẽ ꝙ de Sſůũpti bona fide durãte nõ tenct 5ʒ Hoſti. IRodo. Et tůc ↄſtituit ĩ poſſeſſiòõe filiatio⸗ nis ⁊icipit pᷣſcriber qñ iceptꝰ ẽ noiari ſeu re

putari ꝓ filio legitimo. vt. nõ.i.d.ca.ꝑ tuas ¶ Mtrů adulteriũ cõmittat᷑ ſine dolo. ke.ꝙ nõ. vt patet ĩ.l.ſi. ex lege.ff.ð adul.vbi errã⸗ tes ĩ iure excuſãt᷑ a pena iceſtꝰ ⁊ adulterij. fa⸗ cit. c. lucretiã.als ẽ ſub.c.ꝓpoſito. xxxij.q.v. Et h itellige f̃m glo.i.d.c.nõ qᷓ ad culpã.qꝛ peccat moꝛtalit quicũq; eũ ↄmittit ex metu. ſiue ex ignorãtia vł crror iuris. Becꝰ ĩ igno rãtia facti q excuſat a culpa:puta qꝛ credidit virũ ꝗ erat adulter. Similiter qᷓᷓdo ↄmittit ex coatiõe abſoluta.dũ tñ ĩ aĩo non ↄſẽtiat Sed q̃ ad penã diſtigue ᷣm Pa.i.c.⁊ ſi ne⸗ ceſſe ſit.ð. do. pꝰ di. re.ꝙ aut loquur ð pena corporali vł pena ꝑditiõis ꝓpꝛie ſubſtãtie vt dotis ſeu donatiõis ꝓpt nuptias.⁊ ſic ex cuſat:crroꝛ ẽt iuris.vt.d.l.ij. ar.ĩ aui ĩceſtas nuptias.C.ð̃.icc.⁊ inuti.nup. Et lʒ Joq̃. an.⁊ cõmuniter doc.i.d.c.⁊.ſi.neceſſe.teñeãt priũ ſ.ꝙ erroꝛ iuris nõ excuſat a pena tñ. Bar.i. l.ꝗ 3. C.de iceſtis ẽ cũ Pa.qꝛ nõ ẽ in doloq crat.vide.j. volus.F.i.⁊.ij. Aut loquimur de pena ꝑditiõis lucri.⁊ ſic erroꝛ nõ cxcuſat mi ſi ſit uſtus vr.i.l.ne paſſim. C de. iuri. ⁊ fac. igno. Similit excuſat a dolo metꝰ etiq̃ con⸗ ditionalis. vt in.d.c. ꝓpoſito. Qũo dicit᷑ notoriũ adulteriũ.ſe. Pa.ic in⸗ ð telleximꝰ.ð. adul.publice dicit᷑ adulterata qñ ſtat ĩ domo cũ publico ↄcubinario:⁊ ↄuicii

notoꝛ ð adulterio qñ hʒeã̃ ĩ mẽſa ĩ vomo⁊

ĩ lecto.vt ĩ c.fi.⁊ ĩ.c.tua.ð.co.cle.⁊ mu. vnde i.l.furẽ.ff. de.fur.⁊ ĩ.i.capite qnto.ff. de adul. nota ꝙ adulteriũ dr notoriũ qñ vir ⁊ muli⸗ er dephendũt᷑ in latebris ſe oſculãtes ⁊ hu iuſmõiactibꝰ ꝓpiquis adulterio. facit.lſi gs nõ dicã rape. C.ð.epi.⁊.cle. Itẽ qñ paſſij admittit viros cã̃ adultcrij. vt ĩl.palã. ĩ pᷣn. ff.ð. ri. nup.⁊ qð no.i.c.cũ ĩ dioccſi ð vſuris. ¶ Mtrũ ſpurij poſſint iſtitui heredes. 7) qũo ſucccdũt.vide.j.filius..i.iij. ⁊.ii· 7 nocatus dicit ille qui in 1 tiS iudicio apud eũ qui iuriſditiõi pᷣeſt. deſideriũ ſuũ vł amici exponit vel alterius deſiderio ↄtra dicit.l.ſciendum.ð i.⁊ ibi per doc.⁊.l.paulus la prima ⁊ ibi Bar.ff. delcgatio. Et ideo cõ ſulẽs ĩ camera nõ propꝛic dicit᷑ aduocatus Ita ꝙ ꝓhibitus aduocare nõ cẽſet᷑ ꝓhibitꝰ icamera cõſulere vel alicnatiões i ſcripti fa cer ᷣm Ma.in rubrica de poſtu. Et tʒ Buar. .l i.ff. de va.⁊ extraor. cog.⁊ dcbʒ cẽiuriſpe ritus ⁊ ſtuduiſſe ꝑ quinqueniũ ſaltẽ.⁊ iura

nen iuicio Lom yſis Aadiue nibus cn lijrepel bis quif nriplo Gecun tiuspr pn tionen nmo(. pedkin epiino

z CEuci ctceyc. betiplo vtpatet cõmum 1¶Vnie palja K iic nri rijq v ¶Pnik pnnechce iniijcañb no. laeerd pecctſut Etboein vitabon ilo aſuv lentimn⸗ lus caſige keninhi huscauſe ſuſio luri tiide tvi u wi

„