differre jalti reatr. det herpheꝰ qma⸗ nẽte eodẽ mõ loco ⁊ locato ⁊ eodẽ toto loco pñt differre diuerſe ꝑtes locati diuerß ꝑri- bus loci applicari.iõ ẽ gliqᷓ diuerſitas reali iter compationẽ totiꝰ loci ad iotũ locatũ.⁊

tiũ ad ꝑies.¶ Mubitat᷑ decio vtxꝝ tps dit

erat aq. Rdeo ꝙ tẽpus qðẽ ſubiectiue in celo ſicõparet᷑ d ip̃m celuʒ in quoẽ ſpie ctiue quod eriã mẽſurat itrinſece. ⁊ ex ↄ̃ti denoiat intriſece.tũc tẽpus ponit᷑ ĩpᷣdicam̃ to quãtitatis rãqᷓ; qᷓ;titas diſcreta ſucceſſiua ꝑquod d̃t a nũero. vñ iſta denoiatio.celuʒ ẽ in tẽpoꝛe.motus celi? ãnuꝰ vel diurnus.

deès iſte denoĩationes ⁊ pꝛedicatòes ſpectãt

ad genꝰ qᷓtitatis. Si q̃t tẽpꝰ cõpet᷑ ad res: q̃s extriſece mẽſurat.⁊ ex còſequẽti extriſe ce denoĩat:tũc tẽpꝰẽ pᷣncipiũ pꝛedicamenti qñ. dr̃t abeo ſiẽ q̃litas aqᷓli. ᷑ ſiẽ abſtraciũ ahcreto.qꝛ tepꝰẽ abſtractũ.⁊qůẽ cõcretuʒ ⁊ſic ponůt᷑ in eoð genere.vñ iſte pᷣdicgtides peirꝰẽ in tpe łin ãno vel ĩ mẽſe fpectãt ad dicamẽtũ qᷓndo.qꝛ fit denoĩatò ab co tpe qð ndẽ in ipſo denoiato foalit᷑. ¶ Pubitat᷑ xi vtrũ hit dr̃at a figura artificiali vt ẽ quarta ſpẽs qᷓlitaris realit. Mdeoꝙ dft realit ᷣm realẽ modũ denoĩandi ex natura reꝝ oꝛtum qꝛ figura artificiał ꝑ induſtriũ coꝛꝑi applica ta inqᷓtů q̃liticat ſbaʒ in quaẽ foĩalit᷑ intrin⸗

ſece licʒ accßtalit dicit figura: qꝛ ſie denoĩat

noiatiòe intrinſeca.⁊ ſic ſpectat ad pꝛedica mẽtũ qualitatis. Vnquãti autẽ denominat coꝛpus veſtitum vel coopertũ denoĩatione extriſeca.ſic eſt pꝛincipiũ foꝛmale ⁊ intrinſe cum pꝛedicamẽti habit? ⁊ diifert ab habitu: ſicut abſtractuʒ a ↄcneto.xc̃.¶ihubitat xij vtruʒ denominntio euiternoꝝj ab euo faciat diſtinctum pꝛedicamentũ. Mico ꝙ nõ qꝛ enſ diuidit in ſßam ⁊ accidẽs.⁊ euũ nõ eſt ſubſtã tia. igit᷑ accidẽs. ⁊ ens diuiditur in abſolu⸗ tumtẽ reſpectiuum. Euũ non eſt reipectiuũ igitur ablolutum. Et non eſt qualitas.igit quantitas non permanens. igitur ſucceſſi- na. non diſcreta.igitur continua. Pt ſic non ponitur in pꝛedicãmento quãtitatis inqᷓ;tũ intrinſece menſurat eſſentiaʒ angeli pꝛimi ĩ quo eſt foꝛmaliter ⁊ ſubiectiue. Vnquantum autem menſurat extrinſece eſlentias alio⸗ rum angeloꝛum ſine omnium euiternoꝛum tunc ſpectat ad pꝛedicamentum quando: qð eſt indiiferens ad euum menſurans extrin ſece ⁊ abſtrahit ab vtroq;. ⁊ haber ſe vt gen⸗ ad ipſa. Wubitatur vltimo. Lur abalijj ſpeciebus pꝛedicamentoꝛum abſolutoꝝ nð ſumuntur alia pꝛedicamenta diſtincta cõtra iſta. Vicendum km ꝙ dicit herpheus in re⸗

Queitio

ſponſione ad pꝛimum dubium. Muia ðeno⸗ minatio ab extrinſeco requirit per ſe aliquã habitudinem inter extrinſece denominãs:⁊

denominatum que non reperitur inter ſub

ſtantiã pꝛimã ⁊ alias ſpẽs pᷣdicamentoꝝ ab⸗ ſolutoꝛj.ideo ſolũ ab iſtis ſpẽbus ſumũtur denoiatiòes ſex pꝛicipioꝝ.Pe ſpẽbus auteʒ iſtoꝛũ ſex pꝛincipioꝝ.⁊ de paſſioib?⁊ pꝛopꝛi etatibus dic pᷣciſe ſicun de ſpẽbus ſuoꝝ pꝛin cipioꝝ foꝛmaliũ abſolutoꝝ a quibꝰ ſumũtur ſimiliter de ꝓpꝛietatibus ⁊ aljs conuenien- tibus. Berit᷑ ſexageſimoſecundo. vtrum ac⸗ tio ſit ſubieciiue in ente vel in paſſo.

Be iſta queſtiòe eſt duplex opinio. Pꝛia

opio eſt ſcotiſtarũ qui diſtinguũt de actide

quia duplex ẽ actio.i.actio manẽſx actò trã

ſiens. Actioni aůt immanẽti per ſe cõuenit mãere i agẽte vt itelligere ẽ actio ĩimanens.

⁊ per ſe manet in agente.⁊ per hoc actõ ma⸗

nens per ſe diſtinguit᷑ ab actide trãſeũte que

trãſit ĩ paſſũ.iRò eorũ poſita ẽ ſupꝑ poꝛphy⸗ rio qde quita cõditiõe quita ſubiecti ſcibilis qðe ⁊. ¶¶ Tõtra iſtaʒ opi. arguit herpheus quotli.quarto P quarts ſic. Jiactioẽ ĩa

oiaqẽ pꝛincipiũ per qð àgeẽſ

geẽte:aut ẽ ipſa agit:aut ẽ aliquis reſpect? agẽtis ad paſſuʒ autẽ aliqs act? abſolur? acquiſiꝰ? abagente dů agit quod ſit fũdamẽtum taliſreſpectus ſed actio nullum iſtoꝛum eſt. igitur ⁊c̃.mai

parct quia nullus poteſt imaginariin agen

te quod agit niſi aliquod dictoꝛum triuʒ.mi noꝛ pꝛobatur quo ad iſta tria. Pꝛimum ſci liget ꝙ non ſit foꝛma per quam agens agit. Tum quia actio pꝛopꝛie dicta non eſt pꝛin⸗ cipium actionis: ſed pꝛincipium actiuum quo agens agit etiam realiter eſt pꝛincipiuʒ

actionis. igitur vẽ. Xumquia illud non eſt actio quo poſito nò neceſſario ponit᷑ agens

agere. ſed poſito pꝛincipioactiuo: quo natũ eſt agens agere non neceſtario ponitura⸗

gens agere. Moteſt enim pꝛincipium acti

uum ineſſe alicui ipſo nihil agente. Se⸗

cundum ſcilicet ꝙ non ſit reſpectus ageu⸗ tis ad paſſum pꝛobatur. Muia illud quod

foꝛmaiiter eſt relatio non pertinet ad aliud genns ertra genus relationis. ſed reſpec⸗ tus agentis aq̃ paſſum eſt foꝛmaliter relatio Igitur non pertiuet ad genus actionis ſcd

ad genufrelationis. ¶d hoc reſpondem Scotiſte ꝙ duplex eſt reſpectus ſcilicet in⸗ trinſece adueniens.⁊ extrinſece aduepiens. Actio eſt reſpectus extrinſecus.⁊ ideo non eſt de genere relationis. Lontra hoc agui⸗ tur quando dicit᷑ ꝙ actioeſt reſpectus

ſniſunt ſuiitico nims ſliutnrd vzwuur wuyu

auinid Finii tmimn ſunjeileac fmis ſe muien

vehlbin Lhrgen in puherep

gi