arbitroꝛ dietãꝙ ðitat difficitiqſitio ſit. ⁊ icerta ↄgnitio: ß qiẽt periton hoiʒ darie acdi
ſidẽtes vna ipia ĩ re iueniãt᷑ opinides. hãc vo ſentẽtiaꝝ diũſiratẽ pꝛeſerti iter poꝛes ⁊ poſteros ztiqoꝛes ⁊ iunioꝛes.ſepe ai liuoꝛ iduxit.ſepe laudis hũane cupiditas gñauit. uid auicẽnãme dicoꝝ pᷣncipẽ in ariſtotitfirmã phiam oblocutũ eẽ putamꝰ? niſiaure ſceulariſobtẽtu:cꝰſe mime poſſe cẽſebat niſi ariſtotilẽ oppugnauiſſʒ Mecutoꝛẽ foꝛeuid ab auicẽna ip̃o Aueroym ꝓmẽ⸗ tatoꝛẽ plurimũ diſſenſiſſe ac falſi auctoꝛis nomẽ illi obicciſſe credimꝰ niſiai odio atqʒ rancꝛe:qᷓ ꝛferant vtrũqʒ in glteꝝ violẽtã ꝑniciẽ intuliſſe? Muẽ moꝛẽ imo coꝛꝛuptellã in hec uſqʒ tpa co Auiſſe ↄſpicimꝰ. Muis.n. cnarret in oĩ gie diſcipline. libroꝛũ nũeꝝ atq;ʒ varietatẽ aut emulatò nc aut ʒelo aut faudꝛis hoiʒ ↄſequendi grapcgdẽtẽ? Piuilis iuris et pontificicũcta ſunt plena. Brãmatice. Hyaletice. Oꝛatoꝛie.ceterarũqʒurtiũ liberaliũ volumĩa mẽſura carcnt. hie vᷣo atqʒ theologie tanta codicũ multitudo atq; diůſitas: vt quid legẽ debeas quidue tenere vix ne ſcias. nuiqͥſqʒ.n. in ſuo ſenſuabũdat: adeo vt vix pᷣma rudimẽtaqͥs fuxerit er lbꝝ edere non foꝛmidet. yacile qͥcẽ ẽ cðdere libꝛos · mõ poꝛuʒ ſnias qͥs yſurpet:titulos variet: ſtilũ oꝛdinẽqʒ pũtat. Prtat.n. vulgarũ půbiũ. Muta inqͥt ſtilũ ⁊ feciſti liby. Pic tãtã huc tpis ignoꝛãtiã⁊ opi nionũ ſequacitates cõtenões ⁊ iurgia emerſiſſe noſcũt᷑. Nno himiꝝ auctoꝛe:⁊ illo eximio opꝰ
adfacile pfcẽqʒ enãciſcẽdã vnãqusqʒ doctrinã. faſtidiẽti ſtomacho:ait ſeneca:ẽ multa deguſta
—
rernec cõualeſcit plãraq̃ ſepe trãifert · Muã itaqʒ ob cãm ⁊ in ſacratheologia⁊ in reꝝ nãliũ hu manoꝛũq; actuũ diſciplina vni beati thome aqnaris admirabilẽ celicãqʒ doctrinã ↄplectẽdam sboib eiſe cẽſerẽ. Is nanqʒ tanta ↄſcripſit:taʒ culte grauiter oꝛdinate vt plene erudiri: nobili
ter inſtrui.ꝓfũde integre.ſcẽqʒ doceri. qͥ ñ poſſit ẽ nẽo. ꝛãti ſiqdẽ illi cũ doctoꝛatꝰiſ ignia ſuſce
prurꝰfoꝛet ac heſitantiqᷓ de ſcturis ſniami ſue oꝛdis exoꝛdjũ eẽt alaturꝰ. voꝝ diuia mox affu iti in mẽtẽ ej hoc dauiticũ carmẽ induxit. Rigãſmõtes de ſupioꝛibo ſuiſde fructu opeꝝ tuoꝝ
ſciabit tra. N igat ꝓfẽo motes cũ ſniaꝝ ſblimitate pᷣclariſſima pfůdit igenia:trã aũt exaturat.
cũamplitudine copiaqʒ doctrine. hũani coꝛdis optat?pqᷓabũde ſciarũ fructibo paſcit. hũcẽt de Fpcãtẽ ita ex crucehoim ſaluatoꝛaffat. Pñ iqͥt ſcſiſtide me thoma. ſi hene de chꝛiſto: bñ
qjqʒ de hanis aq; diuinis rebyꝛde moꝛibyrde naturade felicitate ↄſcpſit. hꝛiſtꝰnanqʒ ipc:et
vex hop quẽ fcã ſunt oia:⁊ viae hoĩm⁊ vitaſt vita. Nñ igit᷑ poſterioꝝ modernoꝛũjqʒ doetoꝝ. iĩhꝰ virispliſſima documẽta tãta molitio:vt yiʒ oèm diſſerẽdi ipꝛobãdi. arguendi ↄfutandi. exci ent ⁊ infiãmẽt quo ſapie ſue ſplẽdpꝛẽ: quẽ ⁊ ſi auferre minime valent.vᷣbon ſaltẽ inuolucris ac Fmonis nube videant᷑ obducere!Hõ.n. pquirède aut capeſcende vitatis amoꝛ id cguſe aſligna
„
ri poteſt: qꝛ veritarẽ vitas nõ oppugnat:nec firme ſolideqʒ doctrine. vlla vnqᷓ; ſcie claritas ad-
nerſatur. Quid igit lemulatio. ʒelꝰ. gloꝛicue cupido? Affirmare nõ auſim malo eqͥdẽ:? ſidecipi
arexiſtimare bono aiofacta eſſe que malo:qᷓ; maloq̃ bono. aigit᷑ ꝓpter doctoꝛis hangelici imo diuini mihi ꝑtes aſſumès reſpõdendũ duxi Sdcòꝛiby ↄctis. vt qᷓtů ab luce vitatis abhoꝛꝛe
antq̃ ei nomẽ effůdere q̃ritãt eluceſcat. Beq̃r hũc oꝛdinẽ.ipmis.n.ad modũ ↄmenti ſup Ari
ſtotil dyalerica veteriqdes inducã:ad liberales artes atqʒ phᷣiam plurimũ ↄducẽtes. Ateram deĩde nõnulloſlrãꝝ fama atʒ ſcie p̃ſtãtiſſimos viros:⁊ qͥdẽ ex ſacro oꝛdine fratx minon ioãnẽ ſcotũ quẽ doctoꝛẽ ſbtilẽ vocãt:frgnciſcũ mayronẽ quẽè iluitũ. peiꝝ aureoli argumẽtatoꝛẽ acer rimũ. petꝝ aquilanũ. guilielmũ ochã· antoniũ andree anqʒ landulfů. ex oꝛdie aůt hẽmitaꝝ. gre⸗ goꝛiñ ariminẽſeʒ ex canoniciſ regularib ioãnẽ cathalanũ.atʒ ex alio giie alios.pauliſtas.termi
niſtas. ac noiales quoꝝ oĩm i thomã opiniones argumẽta.cõtrarietates. deſtruere.ſe oluere.cõ⸗
O—
furareẽ hoc in ope ꝓpoſiti mei. Eãq;ʒ ob rẽ hůc ip̃m libn: quẽ ad mathiq Vngarie atʒ Poemie
gloꝛioſiſſimũ regẽ inſcriboꝛclipe ꝰthomiſtmuʒ appello. Poſtremo vo ſbijciãque ad ipfius tho me ſnias ex alis auctoꝛib adijcienda eſſe delegerim vt òpꝰhabe copioſum piter atqʒ pfectuʒ
ectatſum qdẽ ex oꝛdine pᷣdicatoꝛuʒ celebꝛatiſſimos viros lbertũ colonenſem què vu 1go magnũ appellãt herueſ bꝛitonẽ acutiſſimũ petꝝ de palude guiielmũ de maricalmo.ioannem capꝛcoli. tholoſanũ.ac ioannẽ neapolitanũ· ceteroſqʒ ꝓfeſſionis eiuſdẽ doctoꝛes illuſtres qbus in ſancti doctoꝛis ſis atʒ doctring plurimũ lũiſenãciſci põt. Spero aũt me hac editòe iluſtra tn virate multis eẽꝓfiuuꝝ. is p̃cipue qͥlibꝛoꝛuʒ copiã nõ hñtes potioꝛeſdifficultates q̃a ſcoti⸗ ſtis arʒ modernis adũſum thomiſtas jepiꝰpquirũt᷑. ſilcoactus atqʒ abſolutas he deſiderant Ptilo itaqʒ vtar:minime grauiaut oꝛatoꝛio:ß admodũ plano zſee ad phiam atʒ dy aleticã accòmodato. Piqͥddemũ vtile gratũqʒ extitẽritideũ ip̃mẽ referẽdũ bonoꝝ oim dato⸗ rẽ arʒ parẽtẽ:qð vominꝰplene mimſue eruditc Acriptũ iputandũ eẽ yelim inſcitie:caritateqʒ fraterna coꝝectũ iri qᷓmaxime cupio.—
8)
—,
C
5)
d ſu
—
„wnSnnt S—


