—,—

moncs f⸗—6

——

Dnodec

poſſe habet ⁊b ſub hac foꝛma ſEgo abſoluo te ab omni vincnloferõicatlonis ſuſpeſiõis ⁊ intdicti ⁊ reſtiuo te vnitati⁊ ſacrameni ec deſie jn noie pris ⁊filij ⁊ſi pirituſſancti amẽ Qoo facto Si poſtea cõualneiit reddeat et mittat eum ad indick ſuũ g auẽteʒ abſoluen di bʒ vt ablolutõeʒ ab illo obtineat⁊ mãda tio ipſi rationabiſibus ſtet q niſi b faceret dů ↄmode illud fleri poſſet ipſe labeꝛet in eã

dem ſniam ¶ cðo pncipali᷑ ingrat añ cõ

feſſionẽ aut poſt Si bona iniuſta ꝑ frandes rapinas vſuras furta ludos vel ꝑalios mo dos illicitos acgierit. ði ſtatim fieri põt ſa tifaciat · Si vo nõ ꝙ tunc ꝓponat fimiter

ox cũ valnerit reſtituẽ ⁊ leſis ſatifacẽ ⁊ oꝛ dinare cũ heredibꝰ aut executoꝛibꝰ teſtẽti ſui v ſai ꝑ tales leſo fiat. Tercio ſi non fecit teſtamentũ debet hoꝛtari vt diſponat de re⸗ bus ſuis taliter ꝙ poſt moꝛtẽ eius non lur⸗ gant litigia · Muarto i ſt cleric bñficiatus pñficinʒ innſte poſſidẽs vbi plura in cõpati bilia vel qð hʒ de iure vacat reſignet in ma⸗ nns plati vel loꝑioꝛis ſi facilit᷑ lier põt aut ĩ manꝰ ↄfeſſoꝛis cũ ꝓpoſito illud · Nunqᷓ; h vel aliud indebite tenẽdi. uinto hie pᷣmiſ⸗ ſis andiat eiꝰ ↄfeſſionẽ de oib ſuis quantũ valet peccai adiunãdo ⁊ ammonẽdo eñũ mo⸗ do ſupꝛadicto ne deſperet k ↄfidenciã demi ſericdꝛdia dei habeat ⁊ quõ virtus paſſiõis magna et efficax ſit in ſacrament᷑ ecclie et vt diſplicenciã habeat de peccai pᷣterit.nõ ſolũ ꝓpt᷑ timoꝛẽ moꝛtß etiaʒ ꝓpter dilecõeʒ quã debet habere ad creatoꝛẽ ⁊ redemptoꝛẽ ſunʒ qꝙ eo paſſus ⁊ moꝛtuꝰ ẽ cui ⁊ ſe voluntarie moꝛiẽdo totũ cõmittat·⁊ qᷓ cũ vicinꝰ ſit moꝛ ti nõ neceſſe eſt vt ſibi imponat ſatiſfactionẽ Sed ei iniũgat ꝙ ſi ↄualuerit ad ĩm redeat pnĩam acceptur?Imponat iñ ſibi ꝓ pecca tis ſuis oẽs penas ⁊ doloꝛes infirmitatis et moꝛt paſſiõʒ quoq; x̃i ⁊ ſcõꝝ eins ⁊ pꝛec⸗ pue compaſſionẽ vᷣginis gloꝛioſiſſime · quã denote iploꝛet ĩ extremo moꝛt ſue ¶ exto

me dů infirmꝰ eſſet potẽs in rebus ⁊ amids

ſcʒ ꝙ ↄfeſſoꝛ in quãtitatẽ peccatoꝛũ taxaret

penũ per quũ ſi oluere᷑ iple eſtimaret totaʒ

penã purgatoꝛij expiatã len pnnitã. vel lolu

tam puta tot dieruʒ ieiunio· miſſas oĩoneð⸗ a hmõi. et ꝙ ipſt infirmo adhuci vita exiſtẽte pene ille ꝑ ami cos ſuos pſoluerent qb ex olut li pene ſut ficẽter fuerint taxate taſiter decedẽs poſiea nunq; intraret purgatoꝛiũ.ſuppoſita ver cõ tricione vel ſi decederet añ illaꝝ penaꝝ eꝝ ſo lucione ipſis tandẽ eꝝ ſoluij a purgatoꝛio li⸗ beraret et fundatur hec ars ſuꝑ dicto ſancti thome quarto ſentenciaꝝ. vbi determinat ꝙ vnꝰ ꝓ alio fatiffacẽ põt in foꝛo dei pocius qᷓ; in foꝛo mũdi⁊ gꝙ ex ſoluctðe facta qͥ obligat liber eſt a pena I Feptimo his pactj ↄtel⸗

ſoꝛ debet amonere ↄfitenteʒ vt diuote petat v ſa n⸗

ſacramentũ eukariſtie ꝓ viatico Veinde pꝛo extrema vnctione ꝓ naciõe vulner anime ⁊ peccatoꝝ remiſſionẽ ⁊ ꝙ paſſionẽ fp̃i foꝛti ter teneat in mẽte ⁊ ꝙ de dei miſcð is ⁊ pieta te nullatenꝰ diffidat ⁊ quantũ poſſibile ẽ coꝛ ſuum ab exterioꝛibꝰ ad deñ plene ↄuertat et paſſones ſuas ⁊ toꝛturas q̃ð patit᷑ ⁊p̃cipue penã moꝛij ꝓ peccat luis accipiat Pctauo etiã pꝛouideat vt in agone ibi lint alique de uote ꝑſone q̃ ſibi de deo loquant᷑ et pꝛo ipſo oꝛent ⁊ moꝛte imminẽte legal · credo in deũ. aut paſſio xpi ſi aſſit facultas ⁊ om̃ pñtes

innocent deñ ꝓ agoniʒante ⁊ moꝛiẽte ⁊ bea

tam vᷣgineʒ mariam atqʒ beatos Filq; ibi crx xp̃i aqua bñdictaa ſi ↄgre fieri poſſet caritatĩ ⁊ cõmendabile eſſet paſtoꝛem eſſe apud ouiculã ſuã hinc emigrante ꝑſonaliter

ne lupꝰ rapax eñ in exremis ſibi vſurparet gñ in nouiſſimo indicio opoꝛtet eum rõneʒ re

dere pꝛo ea ymmo ex pñcia ſua indubie multũ ↄfoꝛtaret infirmꝰ in fide Ioſtremo agoniʒans hoꝛtandꝰ eſt vt ſi põt dicat vel ſi non poteſt tñ ꝓpoſſe ꝓferentẽ aduertat vᷣba

ſſta ſequencia omine ieſa chꝛiſte fili dei nð o 0

Lhõ doſſer ſpeãlis ars eſſe licʒ non vſitata mafi⸗ dens verus ⁊ bd creatoꝛ ⁊ redemptoꝛ meus

Nne vtilem