nodecima recogitat nemo ſibi pire dicit ⁊ nunqᷓ; reddi tuꝝ cauſat ſicut capjllus de capite ſic nec momentũ pibit de ipe ¶ erto remedia cð tra gnlaʒ ßᷣmo eſi kmo diuinꝰ qᷓ eſt cib ani⸗ me q nõ in ſolo pane viuit hõ·MWah.üð⸗ Fcm moderata cibi ⁊ potꝰ adepcio qꝛ Em boeciũ natura in pancis ꝓtẽta eſt. Terciũ cõ ſideracio maloꝝ q̃ ex gula ſequunł vt infir⸗ mitas coꝛpis amiſſio cuſttat. Añ Nm bꝛo⸗ ſius in hmone.xl. Jumes amica ẽ ↄtinencie Inimica laſciuie Saturitas vo caſtitateʒ ꝓ⸗ dit illecebꝛamqʒ nutrit ſaturitati em̃ laſcinia luncta ẽ vicina ſunt ſibi vent᷑ ⁊ genitalia pꝛo mẽbꝛoꝝ oꝛdine. Oꝛdo vicioꝝ ⁊ epulas com mittal voluptas. Mnarũ eſt felix ieinnium exẽplo xpi ⁊ ſcõꝝ Mnintũ ẽ ↄſideracio moꝛj ſcʒ qd coꝛpꝰ ⁊ poſt moꝛtẽ in vita delicate nu tritũ qꝛ non niſi cinis ⁊ cibꝰ vermiũ ¶ Fep timo remedia ↄtra luxuriã. Jꝛimũ eſt coꝛ⸗ poꝛis caſtigacio ſcʒ ciboꝝ et potuũ ſubtrac⸗ cio vñ apoſtolꝰ ad Ephᷓ.v. olite inebꝛiari vino in q eſt luxuria. Icᷣm eſt mali ↄſoꝛcij loci ⁊ tpis fugacio qꝛ nõ meliꝰ fagal niſi per fugã exẽplo Foſeph qͥ cum quadã die opis quipiã faceret abſq; arbitris dña appꝛehen ſa lacinia veſtimẽti eius ait doꝛmi mecũ qui relicto in mann illiꝰ pallio fugit ⁊ egreſſus ẽ foꝛas Beñ · xxxix. Tercium eſt ↄtinni ſtudij ſen laboꝝ occupacio Vnde Ambꝛoꝰ ꝗma ſciam ſcripturaꝝ ⁊ carnis vicia non amabis. Mnartum eſt denota ofo ⁊ lacrimaꝝ effuſio qꝛ vtꝰ ↄtiuencie nõ eſt niſi a dño vñ Sap encieꝛxiũ· Sciui me nõ poſſe ↄtinere niſi deĩ us dederit iõ oꝛanduʒ ẽ vt dñjs det Auintũ
ↄſideratio pene eterneq̃ ſequit᷑ luxuriã. Vñ
Beda bꝛeuis ẽ voluptas foꝛnicatiõis ꝑpe tua pena foꝛnicatoꝛis Et ſic patet remedia tra ſeptẽ vicia q̃ ↄfeſſoꝛ poterit allegare cõ⸗ kitenti vt a dict ðᷣſerel vicijs ne recidinet et
(nvð ne poſterioꝛa ei fit peſoꝛa pꝛioꝛibꝰ.¶cᷓʒ
diceret curatꝰ audiui ↄfitenteʒ remedia cõtra vicin dedi qͥd ampliꝰ agũ anteqᷓ; eñ abſoluaʒ
Piſog anteqᷓ abſolut cũ debet pꝛius piu
6
ſet eſſe ill
m notare: ꝑꝛimo debet ↄfeſſoꝛ querẽ an ↄli⸗ tẽs ſit in excẽicatiõe maioꝛi aut minoꝛi Pi in maioꝛi ſi ↄꝓfeſſoꝛ nõ hʒ expꝛeſſaʒ auẽtem
indice ſupioꝛi ad abſoluendumtũc nullomõ debʒ eñ abſolne niſ in articulo moꝛt. Si in minoꝛi ab hac põt eum abſoluẽ th pᷣmo qꝛ ſtante illa abſolucio eſſet nulla ⁊ foꝛma pol⸗ o abſoluo te a vinculo excõica cionis mindꝛis ſi incidiſti.⁊c. ¶ Icðo de⸗ bet notare ꝙ ſi ↄfitens ↄmiſit aliqð peccaũ qð ſit caſus reſeruatꝰ a papa vel ep̃o de iure vel ↄſuetudine de illo nõ abſoluat ß ad enʒ qᷓ;
ptãtem hʒ remittat.⁊ põt pontre foꝛmã lic. Eilius dei te abſolnat ⁊ ego te abſoluo a pec
catis a ꝗbꝰ te abſolue poſſum In noie pñs et. fi.⁊ ſpirituſſancti. Alias cõis foꝛma põt eſſe iſta Filius dei te abſoluat et ego te ab⸗ ſoluo a peccat In noie pfis ⁊ filij ⁊ ſpũſſun cti Amenzꝙ alig addũt auẽte qua fungoꝛ et ab oibꝰ peccatj m̃ ꝓfeſſis ⁊ ↄirit nec nõ obli⸗ tis ⁊ negligẽcijs hec oĩa ſunt ſupuacua vł de bene eſſe ⁊ nõ de neceſſitate qꝛ foꝛma ſaẽ mental ↄſiſtit in h ego abſoluo te a peccatis tuis jn noĩe.p· ⁊c perh̊ ꝙ pꝛemittit filiꝰ dei te abſoluat vel fm alios dñs ñ ieſus xp̃s ꝑ
ſuaʒ magnam miaʒ dignel te abſolue. ꝑ hoc
innni᷑ pᷣncipal abſoluẽs eſſe p̃s ¶ Tercio
debʒ nõre ſi ↄꝓfitens hʒ verã ↄtricionẽ et ſi ve lit ſe ſubmitte ↄfeſſoꝛi quantũ ad ca q̃ ſbi rõ nabiliter iponat ⁊ an peccata ↄmiſſa ſbi di⸗ ſpliceãt æ an velit cauere futura ⁊ ſatiſfacẽ leß in rebꝰ fama aut pſona inquantuʒ põtet an ex coꝛde dimitte velit ⁊ dimittat inimicicias rancoꝛes ⁊ vĩndictas cõcubinas adulteria et
hmẽði Et ꝙ dicat ſe velle face in iſtis diligẽci am nõ tñ exigẽdo de eo ꝓmiſſuʒ aut iuramẽ
tũ Sʒ diceres qͥd ſi inuenirẽ ꝓfitentẽ idu⸗
ralũ qᷓ ſcʒ nullã haberet diſplicẽciaʒ peccato
rũ nec vellet pnĩaʒ ſibi iniunctam ſubire aut peccata dimitte Růſio tũc nullomõ debʒ eñ
abſoluẽ qꝛablolucio nibil ꝓdeſſʒ ſbi ymmo peccaret moꝛtalit qð abſolueret eñ queʒ ſci⸗
xiů
ui
net coꝛã deo nõ eſſe abſolutũ. Sʒ debʒↄfel⸗