2
Duodecim a
dio qᷓ; domꝰ plena victimis cum iurgio Ad familiam vo patreſfamilias non ſeneriter ſe habeant nec aſpemanter aut ininſte ß pie in ſte humiliter ⁊ caritatiue lanqᷓ; ad fratres et ſoꝛoꝛes ⁊ celeſlis regni coheredes ymmo ſẽ ad ↄſemos Vñ aq Ept. x· Aoo dñi remit tentes minas eadeʒ facitẽ illis ſcʒ huis ſcien tes qʒ veſter ⁊ illoꝛnʒ dñis eit in celis. itñ familia in alich excecit debʒ caritatiue coꝛri⸗ hi inſtrui ⁊ ſalubꝛiter exhoꝛtari Ande.j· ad Thy. v. i quis ſuoꝝ ⁊ maxime domeſtico
zoner⸗
num curam non hʒ fideʒ neganit reſt infide
ℳ
li deterioꝛ. deinde ſinito ſemicio merces ſol⸗ uenda eſt qꝛ dict᷑ Ec xxxiij. Qui effundit ſanguinẽ gfraudeʒ facit mercenario Et leni. xix.· Mon moꝛabit᷑ op mercenarij apud te vſq; mane q̃ illis mercedem non ſoluere
ð eſt vnnʒ de quatuoꝛ peccat camantibꝰ in ꝓꝙ lum ante dñm ¶Econtra familia tenef dili
genter fideliter ⁊ hũiliter dñis ſuis miniſtra re⁊ laboꝛem ſuũ exercere ne coꝛam dño frau dis rei habean᷑ r tanqᷓ; iniuſti damnent᷑ vñ
ad Ephxi. Bemi obedite dñis carnalibus
cum timoꝛe in ſimpliatate coꝛdis yi ſ rpo non ad ocnlum ſerientes quaſi hoibꝰ pla⸗
centes b vt bni xßi facientes yoluntatem dei ex animo cum bona voluntate ſeruientes ſi⸗ cut dño ⁊ non ſicut hoibꝰ ſcientes quoniam vnuſquiſq; qů fecerit bonum poc ꝑcipiet a dño ſiue ſeruꝰ ſine liber Añ inſtendiſũt ta les vt non ſolũ ⁊ pꝛincipaliter ſerniant ⁊ la⸗ boꝛent intuitu tpalis mercedis et ex obliga cione humana pꝛimo pꝛincipaliter ymmo finaliter intuitu pꝛemij eterni a deo donãdi ⁊e caritate diuina oꝛdinantes obſequi ſuũ laboꝛem ac tempoꝛalẽ mercedẽ ad dei cultũ ⁊honoꝛem gas deo agentes qͥ ita cum ip⸗ ſis diſpoſuit ꝙ panem funm hit lucrari? la boꝛes mannũ ſuũ ↄmedere Ideo pᷣs. cxxyq
Vian Peati laboꝛes inqtmanunm tuan
elioꝛ eſt buccella cum gan
qmãducbis bůo eꝛhi nbicit No no curatꝰ debet habere pecialeʒ oculum ad ptectos cõitaß ſue vt ſunt domicelli milites ſculteti ſiue ſcabini quõ illos inſtiue debeat Vñ in pmis doceat illos ꝙ ocs poteſtates dignitates ⁊ officia ppli ⁊p̃cipne Ipiani ſũt quedaʒ uicia pocius qᷓ; dominia qꝛ ad vii⸗ itatẽ cõmunitatj⁊ ſubditoꝝ ⁊ non aq Ppꝛia ↄmoda oꝛdinant᷑ Ideo cõe bonum ſemppᷣ⸗ fere debet pꝛluato· vt ſcʒ ſubditi vitam pꝛo⸗ ſperã tranquillam ducant ⁊ paciſich nee rmꝰ alteri ininrie inter eos iuſticia cõſeruel nec debent ſe ſuper eos ſuperbe extollere ymmo pocins huos ſubditoꝝ qᷓ; vños reputare ex emplo ſummo pontificis qj ſe ſernbit ſeuum ßuoꝝ ymmoſoñs ait ꝑ moyſẽ Ventronomij
xj · Non eleuer coꝛ regis in ſuperbiã ſuper
fratres ideſt ſubditoſ ſuos ⁊ gœ& xxxi. Rec toꝛem te poluerunt noli extolli eſio in ilt qᷓjſi vnꝰ ex illis curaʒ illoꝝ habe. Scʒo inſtuat
eos ne quenqᷓ; ſubditoꝝ ꝑ potentiaʒ oppꝛi⸗ mat ⁊ pꝛeter oꝛdineʒ iuſticie affligat cõtriſtet
aut ſpoliat ac ſeruitute iniuſta grauet ß carita
ine piehiliterq; ad ſubditos ſe habeat In
omni inſticia Tercio inſtruat eos ʒrenti em̃ debent eſſe in ſlipendijs eoꝝ Wñ Kuce.iq. Memlneʒ ↄcuciai neqʒ talumniam faciatio ⁊ptenti eſtote ſtipendijs veſtris ꝙ eoipſo q́; olijs pꝛeſunt eoſq; iudicare habent tenentur pꝛeceteris eſſe inſti honeſti diſcreti mites et
Nb
exemplares lta vt indicando ſeruent omnino xemp
inſticiam et ner pꝛopter conſanguinitateʒ ta
rritatem fauoꝛeʒ ant odium nec ex timore hu
mano nec ex cupiditate aut munere a yerita te etequitate In indicando veclinent ᷣom⸗ nibꝰ rectum iudicium miniſtrent. Judicare nanq; eſt actꝰ iuſticie tanqᷓ; vinutis indlinan tis ad recte indicandum et eſt actus pruden
cie tanqᷓ; dirigentis intellectum ad judian⸗ dum veraciter Idcirco Juſticia et pꝛnden⸗
cia perinent valde ad pꝛeſides et indices qͥᷓ debent snarici fugere& munera abhoꝛtere
—
——
— ek ———
2———— 5* Sc ———————— 9
*———
—.——————
——— „——.—
aA⸗


