enpalen 2pn

¶(Bodeims

tarditas ⁊ plgricia ad andiendum de deo ⁊

ad faciendum ea q̃ ad deum ſpectãt · ⁊ ſi illa ſunt de dei iuſticia. potencia. ſapia q̃ cuncta deꝰ videt ⁊ indicat eſſe moꝛtalia qꝛ tunc hõ plus afficit ad creaturã qᷓ; ad creatoꝛẽ ex b⸗ ma regula Gcʒo ſequit ꝙ ſi tarditas ⁊ acci dia tĩ operarel vt hõ negligeret ea ad q̃ ex pᷣcepto adimplere tenel · vel eꝝ tedio aliquis ſpũalia dimitteret ⁊ bñfacere quaſi deſpera⸗ ret tal accidia moꝛtalis ẽ ⁊ ↄtra dilectionem dei ⁊ ſui ex ſcha ⁊ tercia reguł. Si aũt eſt ci⸗

tra eſt venlalie Tercio ſequit᷑ ꝙ diſtractio

cogitacõm ⁊ exterioꝝ occupationinfra diui nuni offiñ etiaʒ ẽ accidia.q̃ poſſet eſſe tanta ſcʒ cunctali negligencia ⁊ in curia et ſiudioſa applicatione ad alia inꝑtinencia ꝙ eſſet moꝛ talis· ei gxenel᷑ ad hoꝛas Rliqñ aũt ⁊ plu⸗ ries eſt venialEx vicũ colligendũ eſt quõ cu ratus debʒ ſubditos in dictj peccat dirigere tam in pᷣdicatione q; in ↄfeſſione qñ veniali

ter ant moꝛtaliter peccãt. Afetra de peccai allb Inuid⸗ elat ſrat? mechns. aua Et tm̃ de quinto¶ Sexto cnratꝰ debʒ inſit tuere ſubditos in ſex opibꝰ miſciejqm̃ lex xp̃i quaʒ oẽs xp̃iani ꝓfitent᷑ eſt lex caritat et

pietað ⁊ illã tenere oẽs obligant Vñ ambꝛo

ſius Bũm xp̃iane religionis in miſcðia et

pietate ↄſiſtit.tanta em̃ vtꝰ dignitas ⁊ effica cia opeꝝ miſcðie eſt vt quãuis in die indicij de oĩ ope bono ac malo ſit facienda diſcuſ⸗ ſio de ſolis tñ opibꝰ miſcðie xp̃s ſpecialiter explicat. tũc pagenduʒ Judiciũ ⁊ ꝓ illoꝝ ex hibicione reddendã felicitatẽ eternã ac ꝓ ip ſoꝛũ obmiſſione damnacionẽ ꝑpetuã&Ma⸗ thei.xxv. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mãducare ⁊. Jam venite bñdicti opoꝛtʒ ꝗᷓ xp̃ianos ſc re ⁊ vigilanter aduertere q̃ ⁊ quot ſint opera miſctie Sñ ſunt quedã coꝛpalia ⁊ quedam ſpũaliacoꝛpalia ſunt paſcẽ eſurientẽ.potare ſcientẽ. veſtire nudũ.colligẽ peregrinũ. viſi⸗ tareinfirmũredimẽ captiuum. ſepelite moꝛ

„

*

—

tuum pãalia do ſunt docere ignoꝛanteʒ· Spdn ↄſulere dubitãti. ↄſolari triſtẽ. coꝛrige peccan tem · ignoſcẽ offendenti.onerolos et graues poꝛtare ⁊ ꝓ vninerſis oꝛare · Et vocant᷑ hec ſpũalia oꝑa ſpũales elemoſine et ſunt pſtan cioꝛa qᷓ; opa miſcðie coꝛpalia · qʒ in ſeipſis ſpũalia dignioꝛa ſunt coꝛpalibꝰ·ſicut aĩa pꝛe ſtancioꝛ eſi coꝛꝑe ſuodebet autẽ nos adilla oꝑa mouere pꝛimo xpi dñi doctrina. Ma⸗ thei⸗y. Bicenlj beati miſericoꝛdes · qm̃ ipſi miſciaʒ ↄſequent᷑ ⁊ ipſoꝝ miſerebit᷑ deꝰ qm̃ ipſe vult nobis facere ſicut nos ꝓximis niis facimi ſm affectũ aut effectum ꝓximo debe mus impendẽ dicta. opa. Ne dñs rigoꝛem

abſq; miſcʒia ſue inſticie ĩ nobis demöſtret

Iñ Marci.xi. Bimitte ſi qͥd habetj aduer ſus aliquẽ.⁊ ſi non dimiſerit nec pater veſter celeſtis dimittet vob peccata vña ⁊ Jacobi j· Jadiciũ ſine miſchia fiet illi qͥ nõ facit mi ſericoꝛdiam · Ad eph· iij. Eſtote inficeʒ be⸗ nigni miſericoꝛdes donantes inuicẽ. ſicut et deus in xp̃o donauit nobia. Fc;o nos de⸗ bet mouere ad opa miſcpie qꝛ per ea ſimileſ quodamõ deo efficimur deo Manqʒ ꝓpꝛiũ eſt miſereri ſꝑ ⁊ parcere cum natura eius ſit vã bonitas· pietas· ⁊ dulcedo pnnire ðo et dã nare nõ competit ſibi niſi ex de meritis nris p̃scxliiij. Bnanis deus vniuerſis ⁊ miſera ciones eius ſuꝑ oĩa opa ei Gimilitudo aũt

eſt cã amoꝛis certũ eſt ꝙ hoies pij ⁊ miſeri⸗ coꝛdes cõpaſſiui ⁊ miſeris ſuccurrentes ſunt ſpecialiter deo amabiles. Tercio nos moue

re debʒ ſcriptura q̃ dicit hoĩeʒ miſericdꝛdeʒ

btm̃ pᷣs·x. Bũs g intelligit ſup egenum ⁊ paupeʒ 5 diemala eũ dñs ⁊ viuifi

cet.eũ ↄſeruateũ.⁊ bim̃ facit eñ in tema Au— guſtinꝰ miſcðia eſt animi ↄdolentj affectꝰ cũ bñfich additamẽto vt cõpaciemur ꝓximo et largiamur de ꝓpꝛio Vñ ꝓnerbioꝝii Ai

ſericoꝛdia ⁊ vitãs nõ te deſerãt. innenies eñ gfaʒ deo ⁊ hoĩbꝰ. ic vt nec ate auerat᷑ fa

des dñi quõ potueris.ita eſto miſercoꝛ·ſi

Rehe

— —

—