tetördeatolg Per hanczu tbaredctie Auilicetteretut⸗ i bditus qlznui iter ſecötultq ſolari. Renuitiii oꝛfui deiẽ j i. duuitie ſiaftn niſi ad mõdatadn er aup ala pei dli woꝛes deniq; Sin Pñ elegi abiettchi ncipio glo. ſupetß naldã rerũ inagiu ta ꝓphetauert di iintuitu ſine oñien eti edidit: quino .vnde a erimpphe az virtute Johön t vt verba eluſin geret in euõgeliot dulciter amoꝛis vin ret. vt ptʒ in epiſto edine charitat Pe et abundätiſlime:n erari poteſt. Pered Jeſum aquẽ diiſi oloꝛe moꝛtis cöl bhmaret.

nnocentibus

egoet P

gerom

yã in hominibus poſſe arbitroꝛ inueniri.

Pabemꝰ in beato Stephano martyrij ſi⸗ mul ⁊ opus ⁊ volnntatẽ. habemꝰ ſolũ vo⸗ luntatẽ in beato Johãne.ſoluz in beatis innocẽtibꝰ opus. Dñes hi lauert ſtolas ſuas in ſanguĩe agni. Et ſi duo pma gene⸗

ra pfectioꝛa ſunt.vltimũ tñ mirabiliꝰpie⸗

tatis ſacramẽt. In iſtis bõis verſamur frẽs. WMã beatꝰvir qᷓ impleuerit deſideriũ ſuñ ex ip̃is. Icio qꝛ nobis dulce ẽ In pn⸗ cipio erat verb. dulciꝰ Werbũ caro factũ eſt. dulciſſimũ: verbů in cruce ſuſpenſum. Oblectat enĩin pᷣmo, ĩ ſecdo oſculat᷑.ſʒ ĩ tercio redimit. uiꝰpᷣmoꝛdia adhuc ifan⸗ tulus iã incipit deguſtare. Angelꝰ enĩdñi vt ait euãgeliſta apparuit in ſomnis Jo⸗ ſeppꝛ dicẽs. Surge ⁊ accipe pue. ma ei fuge ĩ egip· futuꝝ ẽ enĩ ac̃. Ecce frẽs mi⸗ rãda res ⁊ mifãda.pauperẽ elegit mẽeʒ · ſed pauptas plerũq; tolerabilis dñ ſuble⸗ nat ↄſolatde a ſubuẽtõe cognatoꝝ ⁊ ↄmi roꝝ. Munc vᷣo cogit᷑ ſub teneris ãnis filij ſui fugere nocte ĩterrã ignotã ꝑ deſertuʒ poꝛridũ a inhabitabilẽ in q̃ manſerũt filij iſrk. xl. ãnis:nube ꝓtecti a caloꝛe ſoł. Wa⸗ bens iter curſoꝛis quideciʒ dietas:ſancti ficãs nũc ſua pñtia deß̃ruʒ illud ſancij pa tribꝰinibi habitaturis. De qͥbꝰ Mhꝛib. di⸗ rit. Si qͥs nñc ad egipti veniat ſolitudĩes Padiſo.ꝓꝛſus: omneʒ illã videbit beremnʒ dignioꝛẽ. inumerabiles angeloꝝ cetꝰ in coꝛpibꝰſurgere moꝛtalibꝰ.ſgec ille. Rogo deniq; vbi mater ĩ via victꝰ.vbi hoſpiciũ ẽ.Et elige qð plꝰ mireris.aut innocẽtiã taz crudeliter trueidari. aut dñm tã hůjili

ter ꝑſeeutõem declinare:cũ ſolo nutu ꝑſe

cutõeʒ extinguere potuit.lpinc merito ꝓ phetice pᷣcinuit: dicẽs. Ecce ego c̃. Diẽ Mugo de laude charitatj. Ad te me duer⸗

to o dulcis amoꝛ Ieſu in qj tñ tu es.ſi qñ

quid agat.ſi qñ quieſcqt.quicqͥd in coꝛde geri᷑: tu a memoꝛia nõ recedas. Si qñ ta ceat de te cogitat.ſi qñ loquit dete loqui deſiderat. Et vnũ ſoluʒ ꝓ vniuerſis do ⸗ vis que ei ↄtulit ip̃a ſancta trinitas a tali ia requirit expetit. Nt hec eſt cauſa po tiſſima cur in hijana natura taʒ ĩnenſa di lectõis oſtẽdit inſignia· ʒ vtinterimg⸗

ſequamur de pᷣrogatiua huiꝰ fecſti. Pati

ſunt eniʒ infantes in ſignum.i.exemplũ et poꝛtent.i.miraculðj nobilitatis humane innocẽtie.vbertatis diuine miſericoꝛdie. ſeueritatis diuine iuſticie.a crudelitatis herodiane malicie.¶¶ Pꝛimo dati ſunt in ſignð nobilitatis hůone ĩnocẽtie.ex eo ꝙꝙ elegit eos pᷣmo tauqᷓ foꝛes pᷣmĩtiuos ad ingreſſum regni ſui. Wnde paruulꝰ adbuc factis dicere videbat᷑. Ginite ꝑuulos ve⸗ nire ad me. anc autem nobilitateʒ con⸗ ſide rare poſſumus in ꝓthoplauſto:qui vt tangit doctoꝛ ſanctus ſuper.ij.ſentẽtiaꝝ diſt. xix.qᷓ;din ꝑmaneret in ſtatu innocen⸗ tie potuit nõ moꝛi:que quedam ĩmoꝛtali⸗ tas cauſabat᷑ per virtutem quandam ani⸗ me collatas ſupꝛa facultatẽ pꝛincipioꝛuʒ naturaliũ. Et hoc ideo.quia factus eſt ho

mo ad finem beatitudinis excedẽtis om⸗

nem nature humane facultateʒ. Sed hec virtus nobilitatis innocẽtia ſubtracta s nobis ablata eſt. Crat etiam coꝛpus eins impaſſibile. Mec eniʒ fames.nec ſitis. nec frigus. ner eſtus. nec ꝑſecutio.nec infirmi tas. nec aliqua paſſio domĩata fuiſſet ei. Mer diuinã en im ꝓuidentiaʒ ab omni vi olentia cõſeruabat᷑ illeſus in paradiſo vo lupratis delicijs effluens. Kx virtute igi⸗ tur pᷣdicta nobis ſubtracta per peccatum oꝛiginale ſequit᷑ carentia diuine viſionis: que eſtꝓpꝛia? ſola pena peccati oꝛigina⸗ lis. quõ ſcilicʒ patiũtur infantes in oꝛigi⸗ nali decedentes. Wira tamẽ circa eos di uine pietatis diſpenſatio.icet eniʒ coꝛ⸗ poꝛa eoꝛuʒ non ſunt impaſſibilia:cum ta⸗ men innocẽtia pꝛediti ſunt qᷓ;tum ad pec⸗ catum actuale penaʒ ſenſibilem non ſenti unt ex diuĩa miſericoꝛdia que cõuat eos ne puniãtur. Nuius etiaʒ diſpenſatõe ag tur: vt dicit ſanct?ho.ſup.j. ſuĩaꝝ. diſt. xxrii. ꝙ de carẽtia diuĩe viſiõis nullã pe naz ſuſtinebit.qꝛ ad hoc nõ erãt ꝓpoꝛtio nati:ſicut pner non dolet ꝙ nõ eſt rex.qͥa nð habuit ad F aptitudinẽ. Mas puerj nõ

debet̃ er pᷣncipijs natalibꝰ:cij oẽʒ nate fa

cultatẽ excedit.nec actꝰꝓp̃os hĩe porue⸗ rt q̃bꝰ tãt bonũ ↄſeq̃rent᷑.ideo nihil de eius pᷣuatõe dolebit. Sʒ mag gaudebũt