Druckschrift 
[Sermones de tempore fratris Henrici de Herpf ordinis predicato[rum]]
Einzelbild herunterladen

igna epeosſun

W ſfaniizitin

bis vrut in c viat ieuzgiodſin . Pꝛinarin eckia int— hꝛogatinacaſit ecer at dignð. Pinz Ftiſſimüfilida ʒlibi Ipſaeſnij⸗ tðꝛvtex ea tioſut bãc eniʒ vgo n eſt electa a ĩhabin In cui etib f̃gun dictiõe tribꝰ beuin iſſimdñi babitabiti lamo tota die ↄmon toꝛi unplet eß. ſi

cultui mõcipat. qů

eniamin, t ſic il it. Per tribß beni elligi. Beniamin ei tre interßtat. q vrn ertera. Bic fuatac ꝛtioꝛ reddit ad bel znu. ſ. carne aſpůn do qꝛ beniamin n. ſic caſtitas reſyn s xß̃o camẽ aſſum debuit eminẽtiatq pac igit᷑ trib dus⸗ moꝛt dun W dectdño dec⸗

p.nec tñ putes ðſt

in ſolacöſiſtereotii

affecrupurifici

eß inoꝛdñnle 4 nõ foꝛnica᷑ idiligit coꝛdlsn

Sermo

raʒ excellẽter adipiſci meruit. Beati en iz mũdo coꝛde. Kuiꝰgta laboꝛãtibꝰſeprẽ diſcipulis ĩ piſcatðe ſtetit dñs in litoꝛe:⁊

ait diſcipulꝰ quẽ diligebat Jeſus:dicẽs.

WVagẽ eſt. Nuẽ tñ alij nõ nouerũt. Se cda virtꝰeſt mititas trãquilloſa. quẽ ſpe cialit᷑ ſeq̃ndã docuit dñs. Diſcite a ine in⸗ qt:qꝛ mitisnẽ. De qj diẽ Piero.ſuꝑ ilud. Beati mites. Witis eſt quem non rãcoꝛ vł irg afficit: ſʒ oĩa eijnimiter ſuſtinet.nõ irritãs nð irritat᷑.nõ nocer nec nocere co girst. Pꝛopter hãc gutẽ Moyſes taz fa miliariter electꝰeſt. De qj ðꝛ Mume·xl· W erat mitiſſimꝰ ſup oẽs hoĩes qᷓ moꝛabant᷑ in terra. Sic enĩ/ decet eſſe platos.ꝗlioqn jutiles reddunt᷑. ãc enĩ inititatẽ Soy ſes neffectu oñdit. Wñ enĩ dñs delere vel let filios iſrł ꝓpter vitulũ aure: vt habe tur Fxo. xxxij· reſtitit ꝓMoyſes.et ꝓ pplo quẽ rebellẽ ⁊ 5ꝛiů ſibi ſenſerat tã ef̃cacit᷑ ſupplicauit vt diceret. Vut dimitte popu⸗ lo hãc noxã:aut dele me de libꝛo quẽ ſcri⸗ pſiſti.cogẽs dñm ad miſericoꝛdiõ. Silrĩ obiurgatõe Zarõ Marie.vt habet᷑ Mu

me. xvſ.tõ mãſuetũ ſe exhibuit iniuſte cul

patꝰ ꝙ ds nõ ferẽs: ſubito ʒ eo pñtialit rñdit multiparie Moyſen extollẽs ꝙ in

domo ſua fideliſſimꝰ erat et ꝙ oꝛe aq os

loq̃ret ei velut amicꝰ gmico. Wbi etiã diẽ

glo. Audite qᷓ;tuʒ bñficij ↄferũt obtrecto

res. nunq; eniʒ inhenimꝰdñm tĩ laudaſſe

Woyſen qjntũ nc cũ ei detrabit. Et ffra vide qd ſibi pene ↄtulerint obtrectatoꝛes

id illi laudis ſibi turpitudinẽ.ili plendo rem. ſibi lepꝛã illi gliam. Sʒ vñ niſi qꝛ plenꝰpñ mãſuetudinis ſtatĩ vt viqit ma⸗ riõ lep̃pcuſſaʒ iniurie ĩmemoꝛ oꝛquit ꝓ ſa nitate eis. Sic ohãnes mira mõſuetu dine gffectatꝰ ad ſalutẽ põtificis ꝑſeq̃ntj ait. uid tibi vis faciaʒ vt placeris? Id cuiꝰiſtãtiq venenũ bibit a duos moꝛtuos ſuſcitauit:⁊ ſic ep̃mn ↄuertit. Vui inqᷓ; ſol xbus reuelauit qͥs eẽt eum traditurꝰ:eo ꝙ ſciebat eñ pꝛe ceteris ſe viſceroſiꝰ diligen teʒmãſuetũ tñ. ner inſurgẽtẽ aliqũðtra ditoꝛẽ. Pac igit᷑ virtute diſcipulꝰ quẽ dili gebat eſus recũbere meruit ſup peetus e oh xij. vbi diẽ hꝛif. Sipui fů

miliaritatis cauſam q̃ris diſcere amoꝛis res erat. W ieffabilis excellẽtia familiari tatis ĩ Johãne qu meruit trãquillitate dulciſſima coꝛdis ſui.¶¶ Tercia virtꝰeſt fi delitas copioſa quẽ pꝛe ceteris efficacius oñdebat dim vbiq; jeq̃ns.etiaʒ ſub cruce cũ me fideliter pſenerãs:nõ veritꝰcrude litatẽ iudeoꝝ vt oñderet affectũj viſcero⸗ ſuʒ quẽ gerebat etiõ in aduerſis. ̃i eĩ tꝑe diligit qͥ amicꝰeſt vt ðᷣꝛ Pꝛouer.xxij. Et frater ĩ anguſtia ↄpꝛobat᷑. Mõ ſic m dana amicicia: vt ðꝛ Eccłi.vſ. Eſt amicꝰ Fᷣm tẽpꝰ ſu.ſ.ꝓſpitatꝰ amici.qᷓ.ſ.vtiẽ qmi co ad lucrð ſu⁊ ñ ꝑmãebit ĩtꝑe tribula⸗ tõis. Kt eſt amicꝰqͥ ↄuertit᷑ ad inimicici: pic eſt mudꝰ:qͥ ſuꝑcreſcẽte amici ꝓſpitate pĩnidiõ incipit dolere ⁊ efficitur Sᷣriꝰ. Et eſt amicꝰfictðe qͥ vt ſciat ſecretũ alteriꝰet

nocegt.q·ſ.odiũ ⁊ rixã ⁊ ↄuicia denuda⸗ bit. Et eſt amicꝰſociꝰmẽſe:cuiꝰ.ſ.amicicia

fundat ĩ bono delectabili:qͥ trõſeũte ſolui

tur amicicig. Ergovt diẽ Ecẽi.vj. Si poſ

ſides amic.i.vis poſſidere in tẽptatòne

poſſide illũ. Bic xpᷣus ſuos: vt ptʒ ĩᷣſan⸗

cto Job.quẽ dñs tã fidelẽ:tã ꝑſeuerãtẽ p̃ſciẽs ꝙ nðeſſet ei ſikis ĩterra.nihilomi/ nus tñ in exẽplũ poſterioꝝ eꝓbandũ ſa⸗ thane tradidit tã crudeliter vt nihil ſupeſ

ſet qᷓ fragilitatẽ hũqne mẽtis ð cetero ve xare potuiſſet:vtſic toti mundo fidelitas

ei ĩnoteſceret. Wñ poſt oĩa ꝑdita dñs

ei duplicia ẽſtituit. Hec fratres nos reſpi cit ꝑabola:qᷓs xpᷣus diuerſis ꝓbat anguſti 1s. Sʒ ve mißis in q̊s implet᷑ illud pᷣs. õ fitebit᷑ tibi.ſ.tñ cñ bñfeceris ac̃. qui tñ in aduerſis miſere deſipiunt impatiẽtia fra⸗ cti vel ↄcupiſcẽtie tẽptatõe victi: dñj obla

ta gre dulcedo ſubtrabit⁊ diuerſis ꝑſecu

rðibꝰexponit᷑. Pinc enitã paꝝ pficimꝰex⸗ tirpatiõeʒ vitioꝝ ꝓfectũ virtutðj:ↄſcĩe pa cem ⁊ diuinã familiaritatẽ. Vohannẽ fideliſſim jueniſſʒ ſub eruc. diſcipulũ queʒ diligebat Jeſus sit ad mẽez. Ecce filiꝰ tuus. Id dircipul MKccemater tua. Pbi dicit Chꝛib. Pape quanto diſcipulj honoꝛat honoꝛe. ſʒ ipfs ſeiß̃m occultat moderata ſapĩa. Si enim „

eſus eni c zſtãtẽ vidẽs

—

let gliari cauſas rtipoqieciſerxpe