Druckschrift 
Sermones dominicales per totu[m] ann[m] fratris Antonij debito[n]to / [dilent[er] examinati [per] ... fr[at]rem Philippu[m] de rotingo]
Einzelbild herunterladen

8 2

=

2

8.

*

B. F ½ ½

pßnin

ri] S donm den SEtbiit

buĩ exwin njl Tril gfůf n 4 abbatt

dL N tziulum no dn. Luſnti On Hnri nin pen x nnuu

. 2 2+

ubvfßitf

u ſ 3 kiini a enitu Skün u ſnii t

*

10

4

rigit e piefd pausien ſus r fiiſi iin Pniiſus i

ꝙfe1 tfnoui

est n unt ſů

ia tuavſq; ad ſummũ i ip̃is ꝑpmanẽs ſñ actidia iaceres. Beↄdones magnifice do mine ciues km̃i in ſacro e uangelio hodierno denotãt᷑ Emipßma ꝑte ponit᷑ de⸗

claraiᷣmũ remediũ accidie

ꝑquã moꝛałr leq̃ndo infir mus eratvſq; ad monẽ filiꝰ reguli.i.aĩa cuinſubʒ xp̃i qᷓ regulꝰqͥdã ſuijp̃ius. Et remedi fuit exercitatio coꝛ poꝛal qꝛ ĩ pᷣncipio euãge in B.ſ.regulus audiſiʒ qꝛ pᷣs veniret a iudea in gaii e abit ad. Er iſte ac⸗ ceſſus fuit exercitatõ ceꝛꝑat fcõ ad exẽplj alioꝝ petũt filiũ.i.aĩam curari u pcõ ac cidie. In ſtðapꝑte declarat᷑ ſcᷣm remediũ accidie. exercitatõ ſpũałqð Fᷣcat᷑ꝑil lud regulus rogabat che ſum vt deſcẽderet et curaret filij eius. regatio ſcat o⸗ ratðᷣem eẽ nct̃ariũ ad curan F vitiũ. In tertia ꝑte de clarat᷑ tertiũ remediũ quod eſt fides gfal·q̃ a deo donat᷑ ſcatur illud 3 dr̃ in fra. Kredidit fmõi.⁊c̃. Et vt clariꝰ hec pateãt vi⸗ tieamus hiſtoꝛiã Declara⸗ te hiſtoꝛie fructus viciũ ac cidie.ad deteſtatõeʒ d leqᷓ

do tres ↄcłones trib du bijs moꝛe ſolito declarubi⸗ mus Quaꝝ p̃ᷣma erit ð ſua qͥdditate. Scða erit de ſua q̃litate. Terria de ſua qᷓ;ti⸗ tate. Cõcko igᷓ pᷣma ſit tał ĩeꝛdine. accicia ᷣm Da

217

maſce·ẽ q̃dã triſticia aggra Acri⸗ vãnqj.ſ.ia ðᷣpᷣmit aĩʒ ho dia eſt. minis. vt nihil agere libeat ſe.ſe.o;

21õ accidia ĩpoꝛta t qðdaʒ tediũ oꝑandi.vt hᷣ dr ĩ gk· ſuꝑ illð pð̃. Ben eſcã aboĩata aĩa eoꝝ. Et ber. Zccidia q̃dã ai toꝛpoꝛ qᷓ do negligit aliqᷓ bõa ĩchoar vt lsſiidit ꝓficere. Et vi⸗ ciũ ſcqᷓ Tho.in ſe· ſe. q.ʒj m Puran. nmĩ ſũma peĩmoꝛtale ſe. qꝛ nat᷑ caritati NRã ꝓpus effectus caritatꝭ gaudũ de vᷣo. Ac 5 bono pñali. Hic ait Zipo. Co.. Triſucia epat᷑iñ ſi ᷣm ſeẽ pem̃ moꝛ tale ſi ñ̃ vẽit ad ↄſenſũ rõis vemale ſit cõtupi cẽtia ſi ſit ſolũ in ſenſualita te pec catũ veĩale:ſi ꝑuſnit ad cõ⸗ ſenſum rõnis ei pecctatum moꝛtale. Sed hic poteſt queri vtʒ ſit ſcriptura dereſtet᷑ hoc pei. Ac ene rõdetur ſic. quia maxime

3/.. i