icu
e nflin ſ ben
—
n ini. EniSi deod Frgitet nhd npupui mu nt Eſi nnt ſbi x Fomi tke't ipnih buucz nuſf musẽ ia xx adpant qfigrutl anulereq̃ nõ poterul enLu eð Su inm adtipꝛi* poſſunhi eti udips Ochs lu ueritdei rnter mnf nits ett. V Wutßz. Eiutuii us clin fj x duitinj ufuuth& ituin twelirt MdeqLu u.Euh idwpus an iilũ ſitui uqri — littul auli. Fniſ
ſtil Mhun
Frauſi
Sermo
Vbiglo. Vermis diuitiaꝝ ſuꝑbia eſt. Vł iſtã iflationẽ poſſumꝰ referre ad vẽtrꝭ in⸗ gluniẽ.q̃ interdũ diuitias co mitat᷑. Illi eĩ cui ſufficiebat vnñ ferculũ cũ pauꝑ erat nõ ſufficiũt.tria qñ factꝰ eſt di⸗ ues.Fetoꝛẽ pᷣo anhelit? poſ ſumꝰ referre ad ↄſilia coꝛru pta q̃ dãt auari familiarib⸗ ſuis. De ſitiÿo auari planũ eſt ꝙ ẽ ĩſatiabit᷑· vñ ſap̃. Pꝛo uer.ʒ. Sanguiſuge due ſũt filie dicẽtes. affer affer. Sã⸗ ßuiſuga diabolꝰ ẽ ſanguinẽ pcĩ ſemꝑ ſugẽs.cui ſunt due filie auaricia ⁊ luxuria dicẽ⸗ tes. affer affer. qꝛ ſũt inſatia biles.vñ de auaricia Eck. 4 Auarꝰñ ĩplebit᷑ pecũia. Sʒ
3, R in pñiti facta ẽ mẽtio deĩ 400 ſatiabllirate auari q̃ri poſſe *u 3̃ eſt cã ꝙ auarꝰ ẽ inſatiabił
8 eſt
Ad qð rñdet᷑ ꝙ ſũt rões qͥn
nſatia q; q̃re auarꝰ ẽ ĩſatiabił᷑. Pꝛi
ilis.
ma rõ eſt aĩe capacitas. Vñ dicũt. Aſam dei capacem ni hil põt iplere. Qm vt ait ſa pi.ii. Tãqᷓ; momẽtũ ſtatere ſic eſt añ deũ oꝛbis terraꝝ·⁊ tanqᷓ; gutta roꝛis. Idcirco Alexã. ↄſiderãs talẽ aĩe ca⸗ pacitatẽ dicebat: mũdũ nõ ſufficere hoĩ. Scða rõ eſt cu piditati infinitas. vñ Seũ·
X.I
Naturalia deſideria infini⸗ ta ſunt ⁊ falſa opinione ve⸗ ſcẽtia vbi deſinãt nõ hñt. õ Boetiꝰdicebat in li.⁊.de cõ ſolatõe metro.⁊. Si quãtaſ rapidis flatib incitꝰpondꝰ pſat arenas. Aut q̃t ſtellife⸗ ris edita noctiby celo ſydera fulgẽt. Tãtas fundat opes nec retrahat manũ plena co pia toꝛnu. Hñanũ miſeras haud ideo genꝰceſſat flere q̃ relas. Tertia rõ eſt boni va cuitas. Nã bonũ qð acqͥrat auarꝰ ſemꝑ hʒ aliqͥd vacui⸗ tatis.vñ cũ auro ⁊argẽto ve nit defectus clauis ⁊ ſere vi neg reqͥrit cellariũ ⁊ torcular xite ijs · hic dic̃ Eccki. J. Vbi mkte opes ⁊ młtiqui comedũt eaſ. Et Señ·Alte ra cupiditas ex fine alteriuſ trahit᷑.et glo.qᷓdã di. Qui pecuniã appetit cuꝑe cupit- Quarta rõ eſt diſſimilitudi nis. Cupiditas enĩ aĩe ẽ ap petitꝰ ſpũal· pecunia eſt res coꝛꝑal. Nã ſiẽ arca nõ pᷣt im pleri ſapia.ita nec aĩa pecu nia. Quita ⁊ vltĩã rõ eſt pe cunie vanitas. Hic dð dice bat. Filij hoĩm vr qͥd diligi tis vanitatẽ ⁊ q̃ritis menda ciũ. Et Tulliꝰ ait. Si ꝓpt᷑ auiditatẽ pecunie quoriqie
199
pꝛima
ar.i. ad
3.2..