finali iudicio nit erunt. Hãc v qi iuns dict. rtradehlignq oerpi qʒipeeſtq s eſt iuder viuoꝝ ⁊ pꝛinceps regi aptus. Tempe riſdictio ponetur cabitur inquiſiõ Mröeſtdum cau i i v eriaʒ notat᷑ igul. Cõpleta ditõe vocabit᷑ datynichiq; qð bit tunc ů ⁊ p̃uis ſupli d quia vniuerſa⸗
ꝛe articulus fi⸗ redere oẽs xpia vt melius ⁊ fir videamꝰ vtrũ ꝑ ſacrã ſcriptu udiciũ erit. Ad ogatõem reſpõ⸗ ñ. trin noſtri do/ i ar. ⁊ pluriũ alio i ime ſua ſ 3
1. 40. di. 47. vbl
— ne iuſticie perfe⸗ eribus ſuis oꝛdi
ua pꝛouidẽtia ſ ciũ:in quo auge⸗ atoꝝ⁊ pena dan
hatoꝝ ac ſi in foꝛma ſillogi⸗ ſtica ſic argueret᷑. Nõ decet opificẽ ꝑfectiſſimũ aliquid ſui opis ꝑmittere imꝑſectũ ſed ſi vnluerſale iudiciũ nõ eſſet multa ſũmi opificis re manerẽt ĩꝑfecta.qt neq; bo ni ne;maliacciꝑẽt cũ coꝛpe cũ qj bonũ vel malũ fecerãt pᷣmiũvel ſuppliciũ.igit᷑. Zd
hoc etiã ꝓbandũ multe au ctoꝛitates poſſent adduci in
triplici differentia diſtincte Nã p̃t ꝓbari pᷣmo ꝑ aucto ritates ꝓphetaꝝ. Secũdo ꝑ auctoꝛirates aploꝝ et euan geliſtarum. Tertio ꝑ aucto
ritates doctoꝝ. Pꝛimo per
auctoꝛitates ꝓphetarũ. Vñ Eſa.iʒ · ait. Ejlulate quiap pꝛ eſt dies donuni. Et infra Ecce veniet dies dñ crudel ⁊ indignatõnis plenus ⁊ ire furoꝛiſq;. Et dauiq in pẽ. canit. Judicabit ĩnatòib
ioo implebitminas. Et alibi
Bubes et taligo ĩcircuitu eiꝰ iuſticia ⁊ iudiciũ coꝛre⸗ ctio ſedis eiꝰ. Ignis añ eñ p̃cedet. Etalibi. Coßſcet᷑ dñs iudicia faciẽs ⁊ aſibi.
Judicabit oꝛbẽtre ĩeqtate
Et ſapiẽs.ſap v. Tũc ſta⸗ bůt iuiti ĩ magᷓ ↄſtantia ad
uerſus eos qᷓ ſe anguſtiaue
Sermo 1
rũt⁊ q abſtulert laboꝛes eo ruʒ Scðo ꝑ auctoꝛitates apłoꝝ⁊ euãgeliſta.ſic mat. 2. Cũ venerit filius hoĩs in ſede mateſtatꝭ ſue ⁊ oẽ̃s ãgeli eiꝰ cũ eo.⁊c. Et Lu. 23.Filie ihrkm nolite flere ſuꝑ me:ſ; ſuꝑ vos ip̃as fic teꝛ ſ filios ṽos Et pau. 2.ad.coꝝ.d.ait. Qẽg nos maifeſtari oʒ añ tbunalxpᷣt vt recipiat vnuſqͥſq; ꝓpꝛia coꝛꝑis ꝓut geſſit bonů ſiue malũ. Et.⁊ pe.ʒ.c. Zdue⸗ niet ãt dies dñi ĩqᷓ celi ma gno ĩpetu tñſiẽt elem̃ta ÿo caloꝛe ſoluent᷑. fra aũt ⁊ ea q̃ĩ ipᷣa ſũt exurent᷑ Cũ igit᷑ oĩa diſſoluẽda ſt q̃les nos oʒ eẽĩ ſcis ↄuerſatòib expe ctãtes ⁊ ꝓperãtes ĩ aduẽtu diei dñi nri ieſu xp̃i ꝑquem celi ardẽteſſoluẽt᷑. Et apo. 22. Seceveio ⁊ merces mea mecũ ẽ dare vnicuiq; ßᷣm o ꝑa ſua. Cti.ooc.dic. In il la die q̃rẽt hoĩes moꝛtẽ ⁊ñ̃ iueniẽt. Tertio ꝑ auctoꝛita tes doctoꝝ ſiẽ Bernharð ſuꝑ canti.ait. eniet dies dñi vbi plus valebunt ꝓu⸗ ra coda quam aſtuta vᷣba ↄciẽtia bona.qᷓ; marſupia plena qm̃quideʒ iudex ille nõ falletur vbis. nec flecte⸗ B 4