*„

—

Sermo. I.

blaſphemationẽ. qꝛ guloſi poſt crapnlã Zebꝛietatẽ deũ blaſpiemãt ʒᷓ illud quod pau. ſcribit. j·ad coꝛ. io. Sile comeda- tis ſiue bibalis oĩa ad gloꝛiaʒ dei facite. ſup qno Aug. Siqð manducas⁊ bibis ad refectionẽ coꝛpoꝛis ſumas ſuſtẽtatio- nẽmʒ mbꝛoꝝ:gras agẽs deogtibi moꝛ tali tribuit ſupplementoꝝ ſolatia cibns ius laudat denm. Et hiero.ait Valde abſurdũ? nimia ſaturitate adoꝛare mar tirẽ quẽ ſcimus placuiſſe deo p ieinninʒ C Sed ſi q quereret abolatões ⁊ igno⸗ mniasd in ſacra ſcriptura enumerãtur de boc vitio gule inneniret vtq; q̃ mul

ta libꝛoꝝ volumina iplerẽt.iʒ de multis

enumerabo. io. maxima mala q̃ ꝓpter vitiũ gule oꝛta ſÿt. Nã pᷓmo vitio gule deuicta totiꝰ hüani giis mie pᷣma totaʒ ſuã poſteritatẽ regno pᷣuauit eterno. inu merabilibꝰ miſerijs ⁊ calamitatibꝰ eã ⁊ moꝛte icuitabili veſtiẽdo. gen.z. Scðo Vitio gule noe iebꝛiatꝰ ignominioſe nn datus doꝛminit.⁊ a filio deriſus chanaã maledixit ⁊ ſemieiꝰ gen.o. 30 x oth vi tio gule iebꝛiatus cũ dnabꝰ ſuis filiabus dupler cõmiſit iceſtuʒ.genñ.io. 4? vitio gule iacob volẽs delicate comedẽ pᷣna⸗ nit eſau pᷣmogenitum ſna pᷣmogenitura gen.⁊. v pharao vitio gule: dñ facẽt grãde ↄuiuiũ ſuſpẽdit magiſtrũ piſtoꝛnʒ i.faciẽtiũ panẽ pharaon geñ.ꝙo. 5? Aitio gule. pplus iſrłirã dei icurrit. pᷣs. Adhuc eſce eoxꝝ erãt i oꝛe ipſoꝝ ⁊ ira dei incubuit ſup eos. 7 Abſalon faciens grãde Zuimũ iterfecit fieʒ ſuũ.⁊. e.i⁊. 8 Molofernes cũ eẽt vino repletus de

capitatꝰẽ a iudith Judith.ii. dũ filij

iob biberẽt vinũi domo fris eor pmo⸗ geniti moꝛtui ſunt Job.j. io' Joannes baptiſta Innocẽs i cõniuio decapitatus

eſt. Mat.6. Et hec de ſcða pte. Cõ⸗

duſioʒ /eſt talis. ꝙ ex vitio gule.mala Pcedũt que vm greg. zi. moꝛ.eiꝰ filie no minant᷑.i.inepta letitia.ſcurilitas. imũ⸗

dicia.multiloquiũ.ebetudo ſenſuscirca

———————

nõ deeſt peccatũ. ¶ M

——————————

i3 8

intelligentiaʒ. ¶ Dico ðmo gir vitio guleꝓcedit iepta lentia. Nãq guloſus pp vẽtris pleniudinẽ capnt erigit i ſnp⸗ biã leta qͥrit ⁊ triſtitiã fugit. Añ Ber.ꝙ pꝛiũ ẽ ſupboꝛũ leta ſp appetẽ triſtia deni tare. C Bixi ⁊ ꝙ ex vitio gule ꝓcedit ſcurilitas de q̃ diẽ Ver. Verbũ ſcurile turpe ⁊ ioculare nõ ſufficit pegrinari ab oꝛe ꝓcul.ſʒ ẽt ab aure relegãqũ ẽ.õ diẽ ſeñ. Non erit tibi ſcurilis.qʒ grata vꝛba nitas. Nã repᷣhẽſibilis ẽ riſus ſi ẽ imode ratꝰ⁊ pueriliter effuſus.ſi muliebꝛit᷑ fra ctus.⁊ odibilẽ facit hoieʒ. Et de tali leti tia log ſapiẽs eccii.ꝝ.cũ dic. Coꝛ ſapiẽ ti vbi triſtitia ẽ.coꝛ ſtultoꝝ vbi letitia e

Et ifra. Sicut ſonitꝰ ſpinaꝝ ardẽtiũ ſub

olla ũc riſus ſtulti. ¶ Biri zꝰ ꝙ ex vitio gule ꝓcedit imũdicia.quia ois imũdicia můdi ꝓñſtit qſii iſtis duobꝰ vitijs.ſ.i gů la? lururia qᷓ̃ naſc er gula. ñ hiero. Venter ⁊ genitalta ſibimet ipũs ſůt vici na:⁊ ex itimitate mobꝛoꝝ ↄſederatio itel

ligatur vitioꝝ. ¶ Diri 4 ꝙ ex vitio gu

le ꝓcedit multiloquiũ. Vñ videmꝰ ꝙin

Auiuijs ſolet loquacitas abůdare. Ende

dines epulo dicebat ſe cruciarii lingna. quia vł dicitur ꝓuer. io. In multiloquio

guleꝓcedit hebetudo ſẽſus circa itelligẽ tiã.i.groſſities itellectus circa ſpũalia qᷓ; naſcit ex crapnla.qꝛ dicit Ber.i ßmðe. qᷓ;to magis cibi ventrẽ paſcũt:tãto am plius ſenſũ mẽtis obtũũt. ¶ Sʒ erquo ex gula tot mala ꝓcedũt merito q̃ri põt que ſũt ⁊ quot ſũt remedia ʒj ipſaʒ. Ad.

qð rñdet ꝙ remedia.y.ſũt. vʒ. ¶ Pꝛi

mã remediũẽ ᷣmo diuinꝰ. Et iſud do cet dñs RMat.ꝗ. vbi dic diabolo iß̃ʒ tẽ

tãtið vitio gule. Mõĩ ſo.pa.vi.h.ſʒ ĩo.

v.qðꝓ. ð oꝛe dei. Mã frequẽs ſůpiio cʒ bi ſpũalis interdũ inducit contẽptũ cibi coꝛpalis. ¶ Scðʒ remediũẽ moderata occupatio.hoc iũinuat ſalon ꝓuer.⁊i.di cẽs. Deſideria occidũt pigx. nolũt qcq; operari manꝰeins.tota die acupiſcit ⁊æ

——————————————

ixi 5? ꝙ ex vitio.