De accidia

operãdi tollitur dinia diſpõne pmittẽte facultas opandi bonum. Scðdo accidia Fuat hoieʒ bonis ge.pʒ.qꝛ ꝗ hʒ gratiaʒ ſpũs ſcti nõ põt eſſe ocioſus. Vñ Breg. Munq; eſt amoꝛ dei ocioſus. opat᷑ enim magna ſi eſt.ſi antẽ opari negligit amoꝛ dei nõ eſt. Tertio accidia pꝛiuat hoiczʒ bonis glie. quia bonũ glie ſolũ vigilan⸗ tibus? ſtrenns ꝓmittitur. Vñ luce.i⁊. di. Bti ſerni illi quos cum venerit dñs inueneritvigilãtes.vbi glo. Brãdis vio lentia eſt in terra naſci⁊ celum capere.⁊ habere per virtutẽ qð per nãʒ nõ poſſu mus. Et hec de ſecunda parte. ¶ Lon cluſio tertia eſt iſta. ꝙ ex accidia.o.mala ꝓcedũt.que vᷣm btům greg.zi.moꝛ.diñr rius filie. Et ſunt malitia:rancoꝛ. puſil- lanimitas.deſpatio.toꝛpoꝛ circa pᷣcepta. vagatio mẽtis circa illicita. ¶¶ Dico pꝛi mo ꝙ ex accidia ꝓcedit rancoꝛ.qꝛ namu ralit᷑ fugit ceteros.⁊ quos fugit hʒ odio. qꝛ malũ de eis cogitat:ſicut dictũ ẽ. Hic eſt ꝙ eccli.⁊ð.di. Omnis plaga triſtitia coꝛdis. Et infra. Omne obductũ ⁊ non obductũ odientiũ. Dirxi ſcðo ꝙ ex ac⸗ cidia pꝛocedit malitia.qꝛ ſapᷣ.ait. Deſi⸗ deria occidũt pigrũ. ¶ Mixi tertio ꝙ er accidia ꝓcedit puſillanimitas qᷓ ẽ nimia ſui deiectio. Vñ ꝓner.is.dicit. Migrus deiſcit timoꝛ.hãc diſſuadet ſapᷣ eccli.y. dicẽs. Moli eſſe puſillanimus i aio tno. Wt Iſa.zi. Dicite puſillanimes cõſoꝛ.⁊ no.ti. ¶ Birxi quarto ꝙ ex accidia ꝓce⸗ dit deſpatio que eſt falſa opinio ꝙ dens denegat ſalutẽ penitẽti. qð ait eʒe.is. Vino ego diẽ dñs. Molo moꝛtẽ pctõꝛis ſed vt magis ↄnertatur ⁊ vinat. Et ideo glo.quedã ſup illud ꝓuer.⁊4. Si deſpa neris lapſus i die anguſtie minuetur foꝛ titudo tua.dicit. Nihil execrabiliꝰdeſpa tione. ¶ Siri qnto ꝙ ex accidiaꝓcedit toꝛpoꝛ circa pcepta.qui reddit hoieʒ im potẽtẽ ad bene opandũ. Ettalis ifirmi⸗ tas poſſumus dicere ꝙ ſuit in filio hniꝰ reguli.⁊ jn puero centurionis. Qat.S.

DSñe puer mens iacet in vomo paralii cus? male toꝛquetur. Mec ifirmitas fa⸗ cit hominẽ fetidũ ⁊ abhoiabilẽ coꝛã deo ⁊ poibus. Vñ in pᷣs di. Connpti ſunt ⁊ abhoiabiles facti funt ⁊c̃. ¶ Viri.o.ꝙ ex accidiaꝓcedit vagatio mẽtis cirea i⸗ licita. qꝛ gccidioſus nõ ꝓſiſtit in feipſo in ↄſcia ſpũalia meditãdo.ſed ſᷣm coꝛ ſnuʒ hinc inde diſcurrit ᷣm illud Iſa. Abijt vagus in via coꝛdis ſui.hanc incõſtãtiã multotiẽs ſennũt viriſpũales velint no lint. Vñ Wer. in ſuis meditationibꝰdiẽ. Mihil ẽ fugacius coꝛde meo.qð quotiẽs me deſerit.⁊ per pᷣuas cogitatões effiuit totiẽsdeũ oipotẽtẽ offẽdit.coꝛ meũ vanũ ⁊ vagũ ⁊ iſcrutabile nõ põt in ſe pñſtere.

ſed omni mobili mobiliꝰp ifinita diſtra

„

hit. Et ſegt ifra. vult⁊ nð vult:⁊ nũqᷓ; ĩ

eodẽ ſtatu pmanet. ¶ Sʒ hic põt queri quis magis diſplicet deo accidioſus vłF diſſolutus. Ad qð dicitur ꝙ accidioius dinerſo reſpectu magis diſplicet multis de cauſis. Dꝛio põt oñdi ꝑ illnd vᷣbuʒ apoc.ʒ. Minã frigidus eẽs aut calidꝰ.; quia tepidus es icipiã te euomere ex oꝛe mco. Calidus eſt g feruẽs ẽ ad bonñfri gidus eſt q ſimpliciter deſiſtit a bono.te⸗ pidus eſt q mediomõ ſe hʒ. Etẽ maioꝛ ſpes de frigidis qᷓʒ ð tepidis:cniꝰrei hec eſt rõ.qꝛ tepidi quãdã ſiduciã ⁊ ſecnrita-

tẽ accipiũt ꝓ eo ꝙ aliqd boni faciũt. Et

ideo nõ ſe coꝛrigunt. Tepidus vo de oꝛe dei euomitur.vel qꝛ in deterioꝛa pᷣcipita tur vel qꝛ ipenitens fit. Et hoc põt oñdi per illud verbũ luce.ij. Saudiũ ẽ ange lis dei luper vno pctõꝛe pniaʒ agente qᷓ; ſup. 9. iuſtis. glo. Loq ð inſtis illis q ſerioſe je hůt⁊ feruent᷑ ad pniaʒ. Scðo põt oñdi ꝙ hoc peccatuʒ ſatis ac magis diſplicet deo.qꝛ multum placet inimico ſuo.ſ.diabolo qð põt oñdi per ilð qð je gitur AMat. i⁊. de imũdo ſpũ qui inne⸗ niens domũ vacãtẽ a qua exierat vadi

⁊ aſſumit alios ſeptẽ nequioꝛes ſe

intrãtes habitãt ivi. Vñ. c. Job di.

„—