Be inuidi

per quã ẽ vita ſpũalis aie ᷣm illud pᷣme Jo.z. Nos ſcimꝰ.qm̃ trãſlati ſumus de motte ad vitã qm̃ diligimꝰes. Nã cari tas gaudet de bono ꝓrimi. Inuidia vo

de eodẽtriſtat. õ ex ſe ẽ pctm̃ moꝛtale. In illõ Jo.. Paruulũ occidit iuidia.

qʒ nihi occidit ſpũai niſi pctĩ moꝛtale

hinc dit ang. Vidi ego ⁊ exptus ſũ ʒelã⸗

tẽ puer nõdũ loquebatur ⁊ ituebat᷑ palli dus amaro aſpectu collactaneũ ſuũ. Sʒ

ncut dicit duran. Si talis triſtitia cito re

pellitur ita ꝙ ſit motꝰ iperfectꝰex ſenſua litate ꝓcedẽs ſic vocatur inidia ꝓpaſſio. ⁊ eſt pcum̃ veniale. Sʒ ñi din retinet ⁊ tñ diſplicet pp grauitatẽ cõplexionis ⁊ a ſe

ita cito remouere nõ põt ſic adhuc ẽ ve

niale pcim̃. Sʒ j placet ⁊ dolet de bono ſpũali ex deliberatõe ẽ pctm̃ in.ſ.ſ.? vo

catur inidẽtia fraterne gie. Si eſt de bo

no tpali ſic eſt pctm̃ moꝛtale ⁊ eſt de.y. capitalibus niñ foꝛte eẽt inimicus eccle vt dictũ eſt. ¶ Conclo ſcða eſt iſta ꝙvi tiũ innidie eſt abhoiabile.⁊ iõ deteſtabi⸗

le pp tria.pᷣmo rõne infectiõis.⁊ rõne

curatiõis.ʒꝰ rõne compatiõis. ¶ Bico pᷣ ꝙʒ vitiũ inuidie ex ſua mala qᷓlitate ẽ abboiabile. ⁊ p ꝓñis deteſtabile rõne ife. ciiõis ſuo ſubo.ſ.iuido. pᷣ dat ifectiõcʒ auptatis.qꝛ g inidꝰẽ ſtati efficit paup. ñ ſapᷣ. ꝓuer.⁊. dic. Vir g feſtiat dita ri⁊ alijs iuidet ignoꝛat ꝙ egeſtas ſupne niet ei. Hic ẽt di eccli.o.Impꝛoperiũ ⁊

2umeliã malus hereditabit.⁊ ois pctõꝛ

innidns ⁊ biliguis. ⁊ dat ifectõeʒ fatui tatis.qꝛ inidia faẽ hoĩeʒ fatuũ. Vñ ſap̃. 6. di. Neq; cũinidia tabeſcẽte iter habe bo.qm̃ tal hõ nõ erit pticeps ſapie. Nã lumẽ ſapie abſcõdit᷑ ab inidis. 3 dati ſe

ctionẽ ifidelitatis.qꝛ inidia fac hoieʒ ꝓdi

toꝛẽ. Vñ ꝓner.⁊ʒ. di. Me comedas cuʒ hoie inido ⁊ ne deſideres cibos eiꝰ.am̃ i ſilitndine arioli ⁊ coniectoꝛis extimat qð ignoꝛat:comede ⁊ bibe dicet tibi.⁊ mẽs einðõ eſt tecũ. ¶ Bixi ⁊? ꝙ vitiũ iuidie

ex ſua malaqᷓlitate eit abhoiabile.⁊ per

ↄñs deteſtabile rone curatõis. Nã iſn

vitiũ qñ multũ ieſtalicni difficiłẽ curatio

nis pptria. Mꝛio pp iiocatõʒ. Wã ẽ ſiẽ ignis grecus ꝗ aqs gpaꝝ accẽditur qꝛ ex quno hoc vttiũ coꝛ alicuiꝰ oppmit nullnʒ ſceius abhoꝛet. Vñ homicidiuʒ pax ilii videbit cũ cayn ñi pepcerit abei tri ſuo ĩ nocẽti.gen.z. Saul nõ pepcit dauid qui erat ei valde vtilis. Filij iacob ñ pepce rũt fi ſuo ioſeph. Vñ cyp̃anꝰſup illð ad gal.. Nöõ efficiamur ianis glie cupidi.

ait. Jelns iſte modũ nõ hʒ pmanẽs iugi

ter ſine fine:cũ alia ſcelera finiãt:qᷓ;toqʒ ille cui innidet᷑ ſucceſſu melioꝛe ꝓſecerit tãto inidus ĩ mains icẽdiũ liuoꝛis ignibꝰ inardeſcit. Mec miꝝ ſi vix curatur:cũ ſit pctm̃ i ſpũm ſctm̃.ignis grecus q nõ ð fa

cili extiguitur. ¶ Scðo eſt difficilis cn⸗

rationis pp occupationẽ. Mã iſtud vitiũ ita occupat ꝙ qᷓſi ad oĩa mẽbꝛa exterio⸗ ra ſe crtẽdi. Vñ cyp̃anus loquẽs de iui do dicit.Huic.ſ.inido vulꝰminar.toꝛ⸗

uns aſpectus. paloꝛ in facie.in labijs tre

moꝛ.in dentibus ſtridoꝛ. vᷣba rabida ⁊ e frenata cõuitia.⁊ manꝰ ad vidictã ꝓm- ta.iuxta illð poete. aloꝛi oꝛe ſedet.ma cies in coꝛpoꝛe toto: Muſq; recta acies.li nẽt rubigine dentes. ectoꝛa felle virẽt lingua ẽ ſuffuſa veneno. Viſus abeſt ni ſi quẽ viſi fecẽ doloꝛes. Nec fruitur ſom

no mens iugibus excita curis. Cz?ẽ di

ficilis curationis ꝓpter venenationeʒ. Vnde angu. Sciendũ ẽ ꝙ cum p omne vitiuʒ ab antiquo hoſte virus humano coꝛdi effundat᷑ in ʒelo iuidie tota viſcera ſua ſerpens cõcutit:⁊ in hac impᷣmenda quañ peſtẽ vomit. ¶ Diriz? ⁊ vltio ꝙ vitium inuidie eſt abhominabile rõne compatiõis. Nam hoc vitium tribꝰpel ſimis rebꝰcompatur. Pꝛimo compat᷑ ⁊ aſſimilatur ciconie.qꝛ ſicut ciconia ve ſcitur venenoſis aialibns ⁊ vermibꝰ:ita ⁊ inuidus cum magno veneno comedit carnes bonoꝛum hoiuz. Vnde poeta de ſcribit innidiam carnes vipcrcas come

enn

iobloq rerſid conpt viyrrat a vehil quere pobi axi ſitinit pefim vocun omni uon cuiu nuer la iun

lileri

Nc jt ſin. huii ſipu ſigu emu o ſumu dehi mon pu pn delt . is käh Nea av iap 6* ßde ſ.