Se vſura

ulto ⁊ qd pauper niſi vt ꝓgat illuc vbi eſt vita.¶ Sed hic põt aliquis qucrere qui eẽt groſſus ⁊ vellet habere aliquã re 65 gencralẽ ad enitãdũ peccatũ moꝛta

e generalter loquẽdo. Ad qð rñdetur Fm Aler. de. A.in zq.o4.Q peccatũ veniale ẽ voluptas ſiue libido in creauu ra citra deũ. Moꝛtaleveroẽ libido ſine Voluptas vltra vel ſupᷓ deñ vel eq̃ deo.

exẽpli cã. Siquis hʒ aliquẽ amoꝛẽ ĩoꝛdi

natũ circa aliquã rẽ nõ mꝓpter hocvel veniale. Si qũt hʒ voluptatem ꝛdinatã circa iliã rẽ ſup̃ deũ ita ꝙ qᷓ; q; offendit deus nõ curat.ẽt ſi tmñ dilige ret rẽ illã qᷓ;tũ deñ moꝛtalit peccat. To⸗ ta ergo vis cõſiſtit ĩ amoꝛe vt nõ ſit ioꝛ⸗ dinains circa aliquã rẽ cũ offenſiðe dei. ſñ dicit angꝰ in libꝛo.Sʒ.q. Hoc tomʒ ⁊ ſolũ hois malũ ẽ frni vtẽdis ⁊ vti fruẽ dis. Et ſic erpedite ſunt huiꝰ fructꝰ par tes quas ſupius ꝓmiſimus declarãdas magniſice dñe ⁊ cines cariſſimi quẽ ob⸗ ſecro vos oio deſerere vt hic gam ⁊ in futuro gloꝛiam habeatis a dñd. CPniica.io.poſt pente. De— vi

cio vſure. Sermo. IIII. Am intraret Zeſus in — domũ cuiuſdam C pᷣncipis phariſeoꝝ ſabbato

mãducare panẽ ⁊ ipñi ob

nabãt eũ. uce.o. Cꝛd huiꝰ ſacri? ſancti euãgelij hyſtoꝛiaii de claratione notãdũ ꝙ anarꝰ ⁊ miſer vſu rarius hʒ tria ĩ toto curſuvite ſue. vʒ.

¶ Litigioſã ⁊ inamoꝛoſã anuerſationeʒ.

¶ Tonnoſam ⁊ vicioſam opationem.

¶ Fraudulẽtã ⁊ ſophiſticã locntionem. ¶Bico p? ꝙ auarus ⁊ miß vſurariꝰhʒ litigioſã ⁊ inamoꝛoſã ↄuerſationẽ. Rð hyꝰe.lle hʒ litigioſã? iamoꝛoſã ↄnerſa tionẽq ſemp leges aliena ant luigio vel fraude:ant alquo alio mõ conat᷑ ꝓ ſerecipe. ſ huinſmõi ẽ vſurarius.igit᷑. Etꝙ vſurariꝰ hoc taciat pʒꝑ illud qð

let offendere deũ:illa talis inoꝛdinatio ẽ

pᷣcipit ero.⁊⁊.vbi dĩ. Si pecuniã dede ris mutuo populo meo pauperi ꝗ habi tat tecũ nõ vrgebis e quaſi exactòꝛ. nec vſuris oppꝛimes. Et lenitici.⁊;. dicit. Mecuniã tuã nd dabis ad vſurã fratri tuo: ⁊ ab co ſuperãbũdãtiaʒ nõ exiges. Et ꝙẽt vſurdrins faciat legẽ diuinã põt oſtẽdi ꝑ exẽplũ eſure facerdotis qui pᷣcepit pophlo dicẽs. Mnras a fratribꝰ Vis nõ erigatis. iri⁊ꝙ auarus ⁊ miſer vſurariꝰ hʒ frandulẽtiã ⁊ ſophiſti cã locutionẽ.iõ hꝰ eſt. qꝛ dat intellige- re ſuis vᷣbis ꝙ ſernit amico ⁊ tj ipʒ deci pit res ſuas in fine auferẽdo. Vñ de tali frande loquẽs criſoꝰup Aat. Aſſimi lat pecuniã vſurarij veneno aſpidis di cẽs. Similis eſt pecunia vſurarij moꝛ⸗ ſui aſpidis. Percuſius.n.ab aſpide qñi delectatus vadit ĩ ſoͤnũ ⁊ p ſuauitatẽ ſo⸗ poꝛis moꝛitur quia venenũ latenter per oĩa mẽbꝛa decurrit. Sic ꝗ ſub vſura ac cipit ſub tẽpoꝛe:quaſi biiſiciũ ſentit.ſed vſura p oẽs eiꝰ facultates decurrit ⁊ to tũ ↄnertit ĩ debitũ. ¶ Mixi ⁊ꝰ ꝙ miß et anarns vſurariꝰ hʒ toꝛtnoſã ⁊ vicioſaʒ opationẽ qa ſemp opat malũ.vñ pᷣnan tur oĩi bono hic qꝛ nõ diligũtur ꝓpter eo rũ malas opatiões. ⁊ poſt moꝛtẽ pᷣuant᷑ requie vite btẽ. Vñ danid in p̃s. dicit. Dnie quis habitabit in.t.t.a.q.r.i.m.ſ. t.⁊ ifert. q pecuniã ſnã nõ dedit ad vſu⸗ rã. ¶He ↄcluſiones magniſice dñe et ciues dilecti i ſacro euãgelio hodierno denotãt.qð itres ptes diuiditur. Quo niã i pᷣma parte repꝛehẽdit᷑ vſurarij liti gioſa ⁊ iamoꝛoſa Querſatio ꝓpter ↄner ſationẽ humilẽ ipfꝰ xp̃i ꝗ humilit᷑ itra⸗ nitĩ do. pᷣn. ꝓha. inimicabãtur ei. In ß̃a parte rep̃hendit᷑ vfurarij toꝛtuoſã et vicioſa opatio ꝑ mirabilẽ ⁊ virtuoſam opationẽ xpi ibi. Ecce gdã idropicus. In ttia pie repꝛehẽditur vſurarij frau dulẽta ⁊ ſophiſtica locutio ꝓ vtilẽ ⁊ fru⸗ ctuoſã pᷣdicationẽ xp̃i ibi. dicebat ad ini

tatos ⁊c. Et vt clarius hec pateant vi

zun' ſuc ſöc bin quip tivlu 4 4 Lödu vnari Ihm vlurai re. q nbi bshoi i eun ſuius ntzm wir wnomi qo idic dis ioi vbi di hauts. nicano. vnibus onin ihca 407 ulza hige ugil bpt kdüci higern Mech du inm ſjpien lah 30 õihi inmy Mon zindo