De ſtultitia peccãtiũ
homo debet ipſuʒ deſerere eo ꝙ ab ipſo depꝛanat᷑.qð denotat per hoc. quia vpᷣs moꝛtuo imperauit vt ab eo ſurgeret.ibi. adoleſcẽs tibi dico ſurge. In ttia parte ponit᷑ quð pctõꝛ debet poſtvtutes iquire- re:qð deñgnat per hoc.qꝛ moꝛtuns reſe dit qð eſt iteꝝ ſedere in ſede virtutuʒ.ibi. Et reſedit. Et vt clarius hæcc pateãt vi⸗ deamꝰhiſtonã.¶ Meclarate hiſtoꝛie fru ctus erit ſtultitia peccãtiũ moꝛtalr de qua loquendo tres ↄclones cũ tribus dubijs declarabimus. In pᷣma quaꝝ ponemꝰ quatuoꝛ ſtultitias. In ſcða alias.4. In tertia alias.. Et his declaratis erit fi⸗ nis. Cõclnſio igit pᷣma ſit talis in oꝛdi neꝙ. 4.ſtultitias facit q moꝛtai peccat.
Scða ꝓpꝛie excecationis. Vertia ꝓ⸗ pꝛioꝝ bonoꝝ diſſipatiõis. Quarta aꝓ⸗ pꝛio dño receſſionis. ¶ Mico pᷣmoꝙ ꝗ peccat moꝛtalr cõmittit vnã ſtultitiã que vocat ſiultitia ꝓpꝛie flagellationis.qʒꝛ ip̃e iſanus effectus in ſeipʒ manus ponit ifli⸗ gẽdo ſibi vulnus iſanabile. Mã ſicut lco lacerat carnes aliaꝝ beſtiaꝝ:ita pctm̃ la⸗ cerat aiaʒ pctõꝛis. Vnde Eccli.⁊i.dicit᷑ de pciõ. Vẽtes leonis dẽtes ipſius iterfi ciẽtes aias hoium. Vñ pctm̃ moꝛtale d vel qꝛ eſt moꝛs anime. ñ Qngꝰ. Vera moꝛs eſt quam hoies nõ timẽt ſeparatio gie a deo: ꝗ eſt btã vita aiax.vel qꝛ au⸗ fert vtilitatẽ vite ⁊ pñitis ⁊ pterite. Vnde Mer. ſup cant. Quam mitiꝰme pᷣuares amara moꝛs vite vſu qᷓ; fructu. Mãvita ſine fructu grauioꝛ moꝛte ẽ.deniq;ʒ duo mala parant᷑ arboꝛi ifructnoſe ſecuris ⁊ ignis. ¶ Birxi ſcdo ꝙ qui peccat moꝛta- kiter cõmittit ſtultitiã ſcðᷣaʒ qͥ vocat ſtul- titia ꝓpꝛie excecatõis:qꝛ ipſemet ſe exce cat. Hic eſt q di Sap̃.⁊. Vxcecauit cos malitia eoꝝ.Et Bregoꝰ. Oculos quos cuipa claudit pena aperit. ¶ Mirxi tẽrtio ꝙ qui moꝛtal peccat facit ttiã ſtultitiã q̃ vocgk ꝓpꝛioꝝ bonoꝝ diſſipatiõis: qꝛ ꝓ⸗ pꝛia bona ianiter ꝓiſcu. Hic di Oſec.y.
Pꝛoiecit irael bonnm.Nam per moꝛ⸗ tale pctm̃ oĩa bona qᷓ fecerat amittit:⁊ bo naq̃ agit in ſtatu illo nã bona nõſunt:q nõſunt ſibi ad vitã eternã meritoꝛia.qui moꝛtale pcum̃ agit q̃i ignẽ in pꝛopꝛia do
mo ponit. Vñ de ipſo dicit᷑ ſſpꝛouer. io. Vir ipius fodit malũ ⁊ in labijs eiꝰignis erardeſcit. ¶ Diri q̃rto ꝙ ꝗ peccat moꝛ taliter cõmitit q̃xtã ſtultitiã q̃ vocat ꝓ⸗ pꝛij dii vnibjis.qꝛ peccatoꝛ cuʒ pctm̃ agit deũ g eſt ꝓpꝛius dis relingt. ñ nõ
eſt mix ſi malũ ei enenit relinqt bonuʒ ine quo nõ poteſt eẽ aliqð bonũ. Vnde Angꝰ. Tale bonũ eſt deꝰ vt nemini de⸗ ſerẽti bñ ſit. Hinc eſt ꝙ ipſe dicit p oſeaʒ Pphetam.y.c. Ve eisg receſſerũt a me. Qua pᷣma voca ꝓpꝛie flageliatiõis. ¶ Sʒ hic põtq̃ri qnare pcim̃ quo tot ma la eueniũt dr moꝛtale ad hoc vt melins itelligat᷑ vis vocabuli. Ad qð rñdet᷑ ᷣm doctrinã Alexã. in.⁊. q.oõ. vbi dicit ꝙ motꝛtale peccatũ ideo dicit moꝛtale:qꝛ in⸗ ducit triplick moꝛtẽ.nature.gratie.⁊ glo
rie. in qbꝰↄſiſtit oĩs vita.vita nature de⸗ ſticuit per pcim̃.ſ.p oꝛiginale.vita gratit deſtituit p pcim̃ moꝛtale:qꝛ qui facit pec-
catũ moꝛtale ſtati icurrit moꝛtẽ culpc.qðᷣ
denotat p illud qð di Bene.⁊. In quo⸗
Vita gloꝛie deſtitui᷑ per moꝛtale peccaiũ
ſi ab co per ↄfeſſionẽ nõ recedit. ñ qui
in peccato moꝛtali eſt ſi oia bona mũdi te ciſſet nihil ci ꝓſunt qᷓ;ů ad vitã: qꝛ ſtatiʒ icurrit moꝛtem gehẽne.qꝛ vbi te ĩuenero ibi te.in. diẽ deꝰ. Et Ecck..dr. Iudi⸗ cabo te iuxta vias tuas. Pt hec de pᷣma parie. CCõcuſio ſecũda eſt talis.ꝙ
eſt facti ſeruitij pditionis. ¶ Bico pᷣmo ꝙ qui pcccat moꝛtaliter cõmmittit vnaʒ ſtultitiã que vocat᷑ ſtultitia pᷣumptionis
—
tra deũ:qꝛ miſer pctõꝛ niti
cũqʒ die comederis cx eo moꝛte inoꝛiert.
qui peccat moꝛtaliter..alias ſtultitias ope rat᷑. ꝛima ſtultitia eſt ꝓtra deũ pᷣſum ptionis. Scða eſt ſuimet captiuatiõis. Tertia eſt ſui ipſiꝰ vẽditiõis. Quarta
6 4. t facere atra deũ ⁊ magna ſtultitia eſt: qʒ ſi aliud nõſa
chüdel nem hnmil mynt ii cuii dil
hercoö hr
nenor.· npi. (ulita nucapi diabolo
ipiö we mol nultud deß griri L victniũ knus umbi nüi fi oidit ꝙ deoꝛlum nonul ſiipius ſum ſeju. Bruis d.Cot voeni uüſult tonscq hrieüd oſſenſo Uusg torqbi bi vii e i kedio