De Inimabus
etreatibus moꝛtalium.de quibus penitẽ tiam non egerũt.ideo pijs lupplicatõibul er feruoꝛe ꝓcedẽtibus vincula eoꝝ diru⸗ pamus et eoꝛũ ſolutionẽa dño imEtrẽ⸗ mus · Juðvj· Rupit vincula quõſi rũ⸗ patquisde ſtuppa ſilũ toꝛrũ ſputamine cum ardoꝛẽ ignis accepit. hoc dicitur de ſampſone qui interpꝛetat ſol eorũ ꝑ quẽ
chriſtus ſignatur. qui ad ardoꝛẽ feruẽtis
orationis vincula fideliũj defunctorũ diſ⸗ rupit. Becũda ratio ꝓpter quã debemus rogarep fidelibus detunctis eſt ꝓmpti⸗ tudo diuine miſerationis.vñ vx fideliũ defunctoꝛũ in purgatoꝛio poſitoꝛũ p̃t eſſe Iſaxxxiij · Dñe miſere nẽi· Te enĩ expe⸗ ctamus eſto brachiij nẽm in mane et ſa⸗
lus noſtra in tpe tribulatõis. qð eſt tem⸗
pus purgations in quofideles dei defů⸗ ctiptribulationes etaff licões purgant a peccatis ſuis et quaſi rñdens deuſad in
uocationẽ aĩe in purgatorio poſite dicit.
Iſuliij· Ad punctũ in modico dereliqui te ⁊ in miſerationibꝰ magnis cõgregabo te. qm̃ quicquid finẽ habet breue eſt ⁊mo mentaneũ reſpectu eternitatis · et cũ finez habeat ignis purgatorij.ideo ad punciũ in momẽto dicũtur iſte aie derelinqui id
eſt afflictõby exponi· ſequii. Et miſeratio
nibus magnis ↄgregabo te.tũc in miſera tõib magniſ ↄgregat aĩas purgatoꝝ qñ collocat eas in ↄgregatione ſanctorũ ·ps. In cõſilio iuſtoꝝ ⁊ congregatõe magna opa dñi. Terciũ quod nos debet mouere
ad rogandũ ꝓ fidelibus defuncis eſtaſſe cutio ↄſimils ſubuẽtionis. Wach· be⸗ ati miſericoꝛdes qm̃ ipſi miſericordiõ con
ſequũtur. Iuſti enim noſtris ſupplicatio mbus hberau non pit nobis eſſe ingrati
cum ſint in gratia cõfirmati.et ideo ſicut
rogamusp ipſis.ſic a ipſi rogabũt ꝓ no⸗ bis fideliſſimis ⁊ ſeruidis orationibv.ij.
acha vlti. Nic eſt qui multj orat pꝛo
populo⁊ vniuerſa ſcã cuntate. Hieremi⸗
as gphetn dei. ſic ergooltendũt fdeles de fundi miſeriã ſue af lic̃nis cum dicitur
6
Bermo n.
miſetemini Secundoexcitant affectionẽ ſpecialis miſerationis · cum dicũt ſaltem
vos amici mei. Sciendũ eſi ergo ꝙ debe mus eſſe fidelibus dei delunctis amici ve races in ꝓmiſſione · fideles in dilectione- feruentes in oratione. Primo ergo debe/ mus eſſe fidelibus defunctis amci vera⸗
ces in ꝓmiſſione. ꝓuer · vi. Bi ſpoponde
ris ꝓ amico tuo defixiſti apud extraneum manuz tuã.et ſequit· fac ergoqð dico fili mi et temetipſuz libera qꝛincidiſti in ma nũ ꝓximi tui.diſcurre feſtina ſuſcita ami⸗ cum tuum · ies ſpondent ꝓ amicis ſuis qñ ſeculares vel regulares paupes bona ipſorũ recipiẽtes obligãt le ad capellani⸗ as vel annuerſaria annua facẽda ꝓipis ſed tñcapud extraneũ aias ſuas deſigũt. qñ non ſoluẽtes quod ꝓmiſerũt indigna tionẽ omnipotẽtis dei incurrũt· dñs ꝓxi⸗ mus noſter eſt bñficia largiẽdo · ſed extra neus erit ꝓ receptis rationẽ exigẽdo.nos videmus ꝙ pater ſcõm leges bumanas tenetur filuj latronẽ vel homicidã abiura re· hoc eſt ꝙ non ſuſtentabit eum nec pꝛe ſtabit auni nec conſiliũ iurare · ſic facit dñs łm iegem iuſticie ſue · ipſeenĩ filios ꝑceationẽ qui latrones ſunt recipiendo bona mortuoꝛũ et non ſoluẽdo quodeis ꝓmiſerunt. quietiaʒ in hoc homicide ani marum quaſi abiurãdo a facie ſua repel⸗ lit eterhibet ſe eis tanqᷓ; extraneum.pᷣs·
lrvij · extraneus factus ſum notis meis ·
pegrinus filijs matris mee · ſic ergo apð extraneum animas ſuas defigunt quiſi⸗ delibus defuncns non ſoluunt quod pro miſerant. vnde ſequitur. Biſcurre per col legia ſanctoꝛuʒ ab eis petens hberationẽ fidelium defunctoꝛum · feſtina ne morte preoccupatus gemas et defieas te fuiſſe negligentem.et non ſoluiſſe promiſſum. vnde et ſequitur. Buſcita amicum tuum hoc eſt fidelem in hoc pondere penarum quaſi ſepultũ vt reſuſcitatus aſcẽdat ad
gloriam ſanctoꝛum. Becundo debmus eſſe fidebue defunctis amici fideles in
.—)*—
& u n 2 * . 2 5 v n * 5