De actibus ⁊ moꝛibus humanis
ecsiter eſe magna virte:ſcʒ vᷣbistlapidib⸗
⁊ herbis. Que qͥdaʒ tria expertꝰ eſt ſemel dñ ter mala vVba q̃ dicebat ſocio ſuo:ſo cius ip̃m impegit in foſſatũ: vbi punctꝰ eſt sb vꝛtica: ⁊ lapis de muro in capite ſuo ca⸗ dens ip̃m vſq; ad effuſionẽ ſanguinis vul nerauit:⁊ tũc reco gſcẽs erroꝛẽ ſuũ a ſocio petijt veniã dicẽs:qꝙ nũc didicerat veꝝ eẽ ꝙ virtꝰ erat in vbis qᷓ ip̃m impegerãt:⁊ ĩ herbis q̃ ip̃m pupugerant:⁊ in lapidibꝰ qͥ m cruentauerãt. Mos igit᷑ a chꝛiſto dño habemꝰ verba doctrine.lapides.i.exẽpla ſolida iuſticie.⁊ herbas.i.medicamina ſi⸗ ue ſacramẽta g̃e.Et his herbis aĩa nõ ſo ⸗ lů ſanat᷑:ſed etiaʒ paſcit᷑ ⁊ vegetat᷑. Sicnt ꝑtz pꝛecipue de euchariſtia:Egech.xxxiiij. Requieſcẽt in herbis virẽtibus. Capitulum: LXXXVII
Elo bono coꝛri.
4 piens aſperius qᷓ; debeat aſſilar᷑
ei qͥ lignũ cedendo hoĩem pꝛeter intentionẽ pcutit ⁊ occidit. Et de B etiã ðᷣꝛ Deut᷑.xix. Si qͥ;s abierit cũ amico ſuo ſim⸗
pliciter in ſiluã ad ligna cedenda:⁊ lignuʒ
ſecuris fugerit de manu ferrũq; lapſum de manubꝛio amicum eius ꝑcuſſerit ⁊ occide
rrit:hic ad vnã ſupꝛadictaꝝ vꝛbiũ cõfugiet
⁊ viuet. Me foꝛte ꝓximꝰ eius cuiꝰ effuſus eſt ſanguis: doloꝛis ſtimulo ꝑſequat᷑ ⁊ ap⸗ pꝛehendat eũ ⁊ ꝑcutiat aĩaʒ eius. Tũc enĩ vt Gꝛeg. exponit homo ad ſiluã cũ amico ahit:qñ cũ quolibet ꝓximo ſuo conuertit᷑ ad ſua delicta intuenda.Et tũc ligna ſim⸗ pliciter incidit:qñ delinquẽtis vitia pia in tentione coꝛrigẽdo reſecat. Sed tũc lignũ Dde manu exit qñ aſperiꝰqᷓ; debeat coꝛrigit. Et tunc ferrũ de mahnbꝛio pꝛoſilit cum de coꝛreptoꝛe ſermo durioꝛ exit vł̃ ꝓcedit. Et quaſi amicũ ꝑcutiens occidit:q; auditoꝛeʒ ſuũ pꝛolata cõtumelia a ſpũ d ilectiõis in⸗ terficit:qꝛ dũ aliqͥs plus inſto coꝛripit᷑ ad odiũ pꝛouocat᷑. Sed talis neceſſe eſt vt ad tres vꝛbes fugiat:vt in vna eaꝝ defenſus viuat. Quia ſi ad penitẽtie lamẽta conuer ſus in vnitate ſact̃i ſub fide:ſpe ⁊ charita⸗ te abſcõdit᷑:reus ppetrati homicidij nõ te netur.Et iõ occiſi fratris.i.duriꝰ coꝛrepti: ⁊ad odiũ ꝓuocati ꝓximꝰ.i.chꝛiſtꝰ? qͥ nob pꝛoximꝰ factꝰ eſt ꝑ nature cõſoꝛtiũ eũ non occidit.i.ꝓ huius coꝛreptiõis erceſſu non eternsliter punit. Wagne ðᷓ virtutꝭ eſt ge⸗
dotij eterni.
lus ſpũalis:qͥ ſcʒ vcniã recipit. ñ Sꝛeg. dicit:ꝙ apud miſericoꝛdẽ iudicẽ nequaq́; ſine venia culpa relinquit᷑:cũ ꝑ feruoꝛẽ ge li ex eiꝰ amoꝛe peccat᷑. Itẽ qui gr̃am ⁊ di
gnitatẽ acqͥrit.j. Wach.j.Phinees pr̃ nr̃
gelando gelũ deiꝛaccepit teſtamẽtũ jacer⸗ Dtẽ qui ad celeſtẽ gloꝛiã fi⸗ naliter ꝑducit.Qð fuit figuratũ ĩ Helia: de quo ðꝛ in eodẽ:ꝙ helias dũ gelat gelũ
dei raptꝰ eſt in celũ. In qͥ ſcʒ datur intelli⸗ gi ꝙ qͥcunq; tenn erint ſpũalis amoꝛis ge⸗ lumꝛincunctanter admittendi ſunt ad cele ſtis gloꝛie pꝛemiũ:vhi ſcʒvt Augꝰ teſtat᷑: Quicquid amabitur aderit:nec deſidera tur qð nõ aderit. Nã om̃e ibi erit bonũꝛ⁊ qð eſt oĩno beatiſſimũ ita ſemꝑ ſtare certũ erit. Ibi vacabimꝰ et videbimꝰꝛ videbimꝰ ⁊amabimꝰ: amabimꝰ ⁊ laudabimꝰ eum qᷓ erit finis ſine fine. n& q́;s alius noſter eſt nis:niſi ꝑuenire ad regnũ cuiꝰnullus eſt finis. Ad qð nos regnũ pducere dignet᷑: ã trinus ⁊ vnus viuit ⁊ regnat deus in ſe⸗
cula ſeculoꝛum. Tmen.
Explicit ſumma magiſtri Johannis de ſancto Seminiano oꝛdinis pꝛedicatoꝝ in ⸗ ſignis ⁊ putilis: de exemplis ⁊ ſimilitudi⸗ nibus rerum: Impꝛeſſa per magiſtros Jo
hannem Petri de Pangendoꝛff ⁊ Johan
nem froben de Hammelburg Baſilieñ. vꝛ⸗ bis ciues Anno domini. W. cccc.xcix.in die conuerſionis ſancti Pauli.