8 *

5 2

*

—

ii

S2

De actibus? moꝛibus humãnis

it. j. Joß.iðj. Qui odit fra. ſuũ homici.ẽ. Cöõſiãerat enĩ ꝙ ſit mũdus for ĩ opea nõ pꝑpẽdit ꝙ ſit crudełin mẽte· Aliꝰ iã aliena

nõ diripit iã coꝛpꝰab ĩmũdicia cuſtodit.iã mẽte pura ꝓximũ diligit:⁊ maloꝝ piterito rũ cõſcius lamẽtãdo ſe ĩ pᷣcibꝰ afficit: Sed finita pᷣce leta de quibꝰ in ð mdo gaude⸗ at exqͥrit tpalibꝰ gaudijs negligenter ani⸗ mũ dimittit ꝛnec curat ne in eo lachꝛymaꝝ

menſurã ĩmoderata gaudia ſequãt᷑. Fitq;

vt bonũ nimiſ ridẽdo ꝑdat qð plãgẽdo lu cratꝰ eſt. Capitulum: LII

Rnatus coꝛpo

ris eſt ſignum meretricij ⁊ luxu⸗ rrie. Faciũt enĩ de templo dei pa⸗

pilionẽ meretricis. Quia ſiẽ papilio ſignũ

eſt ſcoꝛti.ſic oꝛnatꝰ exterioꝛ: Pꝛoů.vij· Ec⸗ ce mulier occurrit illi oꝛnatu meretricio 5 parata Itẽ ſolẽt equoꝝ vẽditoꝛes eq̃s ſu⸗ is ĩponere ramũ vł ſtramẽ ſuꝑ capita eoꝛũ vl in caudis in ſignũ ꝙ volũt eos vẽdere.

ta mulieres imponũt oꝛnamẽta capitibꝰ uis in ſignũ ꝙ coꝛpoꝛa eoꝝ venalia ſunt · Si quis alicuius nobilis equo iponeret ſi gnũ vẽditiõis ⁊ ꝑ villã circũduceret eũ qjſi venalẽ multũ offenderet᷑. Sie offendit᷑ de⸗

us de ſponſa ſua · i.de virgine. ⁊ maritꝰ de

vxoꝛe ſua offendi deberet: Mꝛouer.vj. Te lus et feruoꝛ viri nõ parcet ⁊c̃. Itẽ mulie res ſe oꝛnãtes ſũt incẽdiarie diaboli tẽpla dei cõburẽtes:ferẽtes ignem in caudis vt vulpes ſamſonis. Nð ixxiij. Incenderũt igni ſan.tu. Itẽ mirabile eẽt ſi mulier ve niret ad miſſã in moꝛte mariti ſui vł patr?

oꝛnata floꝛibꝰ. Sic ẽ ð ilł qͥ veniũt ad miſſã

oꝛnate:cũ oĩſ miſa celebꝛer̃ ĩ memoꝛiã xp̃i

crucifixi:cui coꝛðna ſpinea ĩpoſita ẽꝛ⁊ tuĩ

ponis tibi coꝛonã de floꝛibꝰ ⁊ roſis: Sap̃. j.Coꝛonemus nos roſis d. Ca. LIII

„ Lioſus hö locũ fat̃ diabolo ꝛßᷣ ĩ hoĩe occupato ñ hʒ diabolꝰ locũ:ſiẽ res ꝑfecte oc

cupata ñi ẽ capax alteriꝰ.vñ Miero.d. Sẽꝑ

aliqͥd bõi facitoꝛ vt dia.ĩue.te occu. Iteʒ hõ ocioſus ẽ ſiẽ ſignũ ad ſagittã:qð vndi⸗ qʒ; a ſagittarijs.i. demõibꝰ ſagittat᷑ ſagittꝭ tẽtationũ maloꝝ: Thꝛe.ij. Vetẽdit arcuʒ ſuũ ⁊c̃. Sʒ occupatio ẽ velut clypeꝰ ʒ ſa⸗

pittas diaboli: Ecci. x xix. Supꝑ ſcutũ potẽ

is.i. virilit᷑ opãt ꝛ⁊ ſuꝑ lã.⁊̃. Ca.I.IIII

„ Aſſio chꝛiſti in⸗ flãmat coꝛda frigida ad amoꝛeʒ⸗ Rõ eĩ eſt lignũ ſic frigidũvłaq̃⸗

ſũ qð ſi hõ miſerit in clibanũ vł foꝛnacẽ ar dẽtẽ ſ ſuccẽdat᷑. Silr ẽt nec coꝛ ẽ aliqð ita tepidũ:qð ſi põat᷑ ĩ foꝛnace amorꝭ diui in⸗ tuẽdo exarſit in paſſiõe qͥn accẽdat᷑ ad amãdũ ip̃ʒ · Mõ.xvij· Carbõeſ ſuccẽ.ſt ab eo. Berfi. Sup oia te reddit mihi ama bilẽ bone ieſu calix paſſionis queʒ bibiſti opꝰ redẽptiõis. Mic eĩ amoꝛẽ ũmn facile ſi bi vẽdicat totũ. Itẽ paſſiõis xpᷣi memo⸗ ria generat cõpũctionẽ qerpel lit oẽs pꝛa⸗ uas cogitatiõeſ.vñ ãgelꝰ Raphael dixit fi lio Tobie ð piſce quẽ ceperat:ꝑticulã illiꝰ

pone ſuꝑ carbões:⁊ fumꝰ illiꝰ fugabit de⸗

monẽ. Pic eĩ piſcꝰ ẽ xpᷣsꝛqͥ exenterat᷑ qñ in terioꝛa paſſiõis eiꝰ ↄſiderãt᷑:⁊ quõ deitas latuit. Sʒ fel reſeruat᷑ qñ amaritudo illiui memoꝛie cõmẽdat᷑.Coꝛ reſeruat᷑ qñ chari⸗ tas eiꝰ ↄſiderat. Particula ſup carbones põit̃:qů ð illa dilectiõe cogitat᷑ ⁊ ĩde fumꝰ cõpũctiõis generat᷑:qͥ fugat om̃s genꝰ de⸗ monioꝝ. Quia oĩs ſtrepitꝰ pꝛaue cogitati

onis obmuteſcit. Ca. LV

Atiẽtia dei aſſi

. milat᷑ grauide mulieri:q̃.ſ.cõte⸗ ptũ quẽ diu poꝛtauit poſtea cũ magno do ⸗ loꝛe eijcit. Sie deꝰ diu qͥdẽ ꝑctõꝛẽ tolerat ꝑ patiẽtid ⁊ expectat ad pẽitẽtiã:ßᷣ diu expe⸗ etatũ ⁊ ñ emẽdatũ qũq; ſubito pcutit ⁊ cũ magno vidicte feruoꝛe q̃ſi cũ magno dolo⸗ re ꝓpijcit quẽ diu tolerauit.vñ ðꝛ Eſa.xlij. Tacui ſo ſilui patiẽs fui:ſiẽ parturiẽſloq̃r NMõ ẽz dei patiẽtia ↄtẽnẽda ex dilatiõe: ß̃ ampliꝰ foꝛmidãda. Muia ſiẽ diẽ maximuſ valeriꝰ.li j. Lẽto gradu ad vidictã diuina ꝓcedit ira:tarditatemq; iudicij grauitate

penſat. 2. LVI tiẽtia hoiſ qn

ta ſit ñ niſi ĩ tribulatiõe cognoſci

tur. Mã ſiẽ aliqͥ hñs q̃rtanas vł tertianaſ

nõ ðꝛ curatꝰ eẽ̃:ſi ĩ diebꝰ ĩ q̃bꝰnõ ẽ acceſſio ñ febꝛicitet. Silr nullꝰ dʒ dici patiẽs ꝓ eo ꝙ ip̃e ñ turbat cũ nulla fit ei moleſtis:ᷣ ſi iſtãte tribulatiõe vłmiſeria patiẽs eẽt:tũc diceret᷑ patiẽs.ſiẽ ille qͥ ĩtpe acceſſiõis ñ fe bꝛicitat dicerer᷑ eẽ curatꝰa ſanꝰa febꝛe. tẽ

ſnuiius cſetytutus oroꝛũ tcen o⸗