Druckschrift 
Summa magistri Joha[n]nis de sancto Geminiano ordinis fratru[m] prediato[rum] de exemplis [et] similitudinibus rer[um] / [Herausgeber: Sebastianus Brant]
Einzelbild herunterladen

tis cuius caloꝛe et ſiccitate mẽbꝛa roboꝛã⸗ bilitatis:qꝛ pꝛu

tur naſcentis · vn tis beneficio egredi

De celo? elementis

ie:ſuccendit᷑ igne

refouet et euſtodit. Similiter ſi naſcat᷑ in perbie:replet᷑ aqͥs luxur— idia aſſimilat pꝛui

ncipio decimi menſis põt eſſe natiuitas auaricic. Quarto accic 1e alubꝛis et vitalis ppter dominium mar“ he ꝓpter quattuo 2. Mꝛimo rõne coñ gela ina eit vapoꝛ cõgelatus in de fetus caloꝛis et ſiccita medio interſtitio acris p̃ frigiditate loci ᷑ ias robuſtus. Sicut et tempis in q̃bus nõ eſt aiiqua pars calo ergo ſaturnus axtinguit er moꝛtificat fetũ ris:vt Ariſto · diẽ. Sic etiam p accidie vi⸗ ſie accidia moꝛtificat ipm̃ ⁊ tollit boni ope tium dum caloꝛ charitatꝭ extinguit: quo/ yis meritum. vnde Apls dicit.ij. ad Coꝛi· dãmodo ip̃a anima frigeſeit et congelat᷑⸗ vij. ꝙ triſticia ſeculi moĩtem operat᷑:qᷓ nõ Añ ſupꝑ illud pð· lxxvi. Mercuſſi it moꝛos eſt nii accidia. Cuius motus ſi ad rõneʒ ꝑ eoꝝ in pꝛuina. dic Slo· ꝙ pꝛinã eſt vitiuʒ; tingat: ita vt in fugam ⁊ poꝛroꝛem et dete⸗ quo charitas ꝓximi ſtulticie tenebꝛis qti ſtationem boni ꝙ eit km deũ ↄſentiat car“ nocturn tempe frigoꝛe ↄgelaſcit. Secũ⸗ ne cõtra ſpĩ pᷣualente oĩno ipᷣm ſpin ſuffo do rõne rigiditatꝭ.Eſt eĩ pꝛuina dura ⁊p cat et eſt pcti moꝛtale. Sed añ eit motus pter magnam frigiditatem etiã rigiditatẽ accidie ꝓpter repugnantiã carnis ad ſpi inducit · Mam frigus aggregat ptes vapo in ſola jenſualitate nõ pabens rõnis ↄſen ris cõtrahit et pꝛuine ſubſtantiam durẽ ſum tunc nõ extinguit ſpĩ:ſed eſt veniale reddit. Ex nimia autem frigiditate cane⸗ pctm̃. Ande etiam in viris ꝑfectis huius ſcit vel albeſcit:⁊ rigiditatem in ea re que zccidie tedium aliqũ innenit. Secundo ab ea tan it᷑ inducit. Sic aceidioſus ꝑ fri gccidia aſſimilat igni. Mã videmus ꝙ ad gus accidie efficit durus et rigidus vt nõ uſtio ignis rem dulcem in amarã ↄuertit: moueat᷑ neq; flectat᷑ ad bene operanduʒ? ſicut cibi dulces et igne aduſti nimi Exo· xv. Obꝛiguerũt omnes habitatoꝛes um efficiunt᷑ amari. Ande etiã in coꝛpoꝛe chanaan. ⁊ ſequit᷑: Fiant imobiles quaſi nimalis colers eſt amara:d? eſt ̃dam ſu lapis. M p.cxviij. Factus ſuʒ ſicutvter in perfluitas cibalis aduſta: à ideo deriuat᷑ pꝛuina.qꝛ ſicut diẽ̃ Blo.nulli liquoꝛi aprꝰ ad fel et recipit᷑ in eius ciſtula. Aqua etiã eſt:⁊ ſic accidioſus nulli opꝑi · ertio rõ⸗ colata ꝑ cineres efficit amara ex eo ꝙ ci⸗ ne marciditatis: qꝛ herbas et floꝛes ſuper nis ĩmiytus alicuius rei ſcʒ ligni reliquia quos pꝛuina cadit marcidos reddit ⁊ ad⸗ eſt aduſta. Patet igit᷑ ꝙ vſtio i nis dulce urit. Sic etiam accidia omnes vtutes ant in amaꝝ cõuertit. Poc igit᷑ accidie compe⸗ me⁊ membꝛa coꝛpis ꝑ ocium et pigriciaʒ tit que dum q̃dam triſticie febꝛe palatum quodãmodo marceſcere facit.Et qꝛ etiam anime inficit:ſpũaliuʒ delitiaꝝ duſcedinẽ triſticiam ſpũs accidia inducit humoꝛem in amaritudinem ↄuertit. vnde fᷣm Iſido de venis in anima exurit ſicut exiccatur v rum in lib. de ſummo bono: Ex ipa triſti ↄſumit᷑ humoꝛ aduſte rei. Mam ſpũs tri⸗ cia accidie naſcit rancoꝛ et amaritudo ani ttis exiccat oſſa:vt dicit Mꝛou er · xvij. Et me. vnde Eſa.v. Ae qͥ dicitis bonum mã⸗ ſic patet ꝙ accidioſus ⁊ piger dum paru lum ⁊̃. Tertio accidia aſſimilatur aeri. laboꝛem vel incomodũ refugit maximum Ver eĩ eſt tã mobilis ꝙ omni impellẽti⁊ damnum incurrit:ᷣm illud Zob.vj. Qui ſubintranti ſtatim aperit᷑ et cedit. Añ aer timẽt pꝛninam:irruet ſuꝑ eos nix. Vuar a vapoꝛihus terreis ·. ventis ipelli: va to rõne roꝛiditatis: qꝛ pꝛuina radijs ſoł ta poꝛibus aqueis. i.nubibus replet et fam cta ſubito euaneſcit et in roꝛẽ redit. pꝛui⸗ meis ignitiõibus nõnunqᷓ; in fummo ſuc/ na em̃ nihil aliud eſt qᷓ; ros cõgelatus: vt cendit᷑. Que ſatis etiã actidie congruũt. dic Beda.Ram pꝛuinã eſt ex vapoꝛe roꝛi⸗ Nam accidia ſicut dicit ſidoꝛus:ocioſi“ do q congelat anteqᷓ; ex ip̃o reſoluat᷑ aqᷓ · tatem et ſomnolentiã generat: dů aũt an⸗ Sic interdum animñ roꝛidã.i.gia ſpũali ma ſomnolenta ⁊ ocioſa pigreſcit oĩ pꝛoꝛ perfuſa accidie geln inuadit᷑ ct toꝛpeſcit: ſus tentationũ impulſui facilime aperit᷑ et I ed rurſum caloꝛe ſolis · i. feruoꝛe ſpũſſan⸗ cedit. Nam omniũ co itationũ malarũ et cti tacta in roꝛem gr̃e redit et in humoꝛez tentationum inutiliũ entina receptiua eſt deuotionis liqueſcit. Mam dum anima ſe ociñ. Et hinc eſt ꝙ accidioſus et piger ve⸗ in accidiam cecidiſſe ↄſiderat ſemetipſam hut qͥdam mobilis aer impellit᷑ avento ſu⸗ p humilitat em minuit et vilificat:ct quat —.