Druckschrift 
Summa magistri Joha[n]nis de sancto Geminiano ordinis fratru[m] prediato[rum] de exemplis [et] similitudinibus rer[um] / [Herausgeber: Sebastianus Brant]
Einzelbild herunterladen

Liber

bellis nõ intendo particulariter ſequi oꝛ⸗

dinẽ exemploꝛũ:ſed ſolũ illas matcrias qͥ; hbus adaptãtur exempla locare ſeu pone⸗ re ſub oꝛdine alphabeti(verbi gratia) In

pᷣmo libꝛo vbi ponũtur exẽpla de coꝛpoꝛi⸗ s ſimplicibus nõ ſequar in eis oꝛdineʒ

ipſoꝛnʒ ſimpliciũ coꝛpoꝛũ: vt ſcʒ pꝛimo po nãtur exempla de celeſtibus:poſtea de ele mentis:⁊ inter elemẽta pꝛimo de vno po⸗

ſtea de alio:ſed mixtim ponẽtur om̃ia nũc

de vno nunc de alio ᷣm ꝙ rebus diuerſis

quas ponam ſub alphabeti oꝛdinc varie

adaptant᷑. Et idẽ etiã oꝛdo ſeruabit᷑ in ce⸗

tert libell:ita.f.vt qͥliber liber ꝑ ſe de mate

rijs q̃ tractabũt᷑ in ipᷣo ſuũ hẽbit ꝓpꝛiũ oꝛ ⸗ dinem alphabeti. Siqua igitur i hoc oꝑe

ex mea imperitia indebite eſſent poſita vł inepte:relĩquo atq; ſummitto beniuolẽtie

fratrũ ac ſtudio coꝛrigẽda. De his autem

que bene dicta ⁊ adaptata cõgrue videbũ

tur:regi immoꝛtali ĩuiſibili ſoli deo honoꝛ

relinquet᷑ ⁊ gloꝛia in ſecula ſeculoꝛũ. RExplicit pꝛologus tertius.

Incipit liberpꝛimus: La.1

Bſtinentia

diſcreta ciboꝛũ qᷓ;tuʒ ſit

6 homibus vtilis ꝛin ſin ⸗ gulis ſimpliciũ coꝛpoꝛũ poteſt oſtendi naturis. Simplicia nãq; coꝛpo⸗

ra duarum ſũt naturarũ.ſ.nature celeitis

et elemẽtaris. Pꝛimũ exemplũ notabile de fructu ipſius abſtinẽtie quo ad naturã celeſtẽ oſtẽditur in coꝛꝑe lune. Eſt ei na⸗ tura celeſtis tantomagis lumini ꝑuia qᷓ;to minus in ſua ſubſtãtia habet de groſſa et coꝛpulẽta materia. Pinc igit᷑ eſt ꝙ apparet in luna quedã nigredinis macla:qꝛ luna pꝛout tradit Ihᷣs ſicut ẽ in ſitu locali ma gis vicina terre:ita eſt vt ita dicam magis terreſtris nature.i.cuiuſdã ſubſtãtie groſ ſe et coꝛpulẽte: ꝓpter quã lumen ſolis non recipit ꝓfunde ſicut aiie ſtelle ſed tantuʒ

in ſuperficie. Et idcirco in ipᷣa tm̃mõ reſul tat macula vmbꝛe. Eſt igitur natura hois luminari coꝛpi ſimilis:cuius.ſ.mens inte⸗ rioꝛ ad lumẽ ſapiẽtie tanto eſt minꝰ diſpo

ſita quãto venter coꝛpulentioꝛ fit ciboꝝ af finentia. Mam multa 9 vẽtris obtu

ſitatẽ generat mentis. ñ põ· lxxiij. dicit:

—

*

pꝛimus

Repleti ſunt qͥ obſcurati ſũt Et hec ẽob⸗ ſcuritas lune. i.vite delitioſe:que.ſ.nõ re⸗

pletur ſplendoꝛe ſapientie. Eſa.xiij. Luna

nõ ſplẽdebit in lumine ſuo. Opoꝛtet ergo

ad hoc vt anĩa fiat lumini ſapiẽtie puia ꝙ nõ vtatur ſuꝑflue ciboꝛũ alimonia. ꝓpter

quod Apłlus dicitj ad Roma. xiij. Indu/

amur arma lucis ſic vt in die honeſte am⸗

bulemꝰ:nõ in comeſatõibus ⁊ ebꝛietatibꝰ.

Eſt enĩ armatura lucis ſapiĩa celeſtis: que mentẽ de veritate illuſtrat ⁊ ab crroꝛibus defendit.lHec honeſtevelut in die nos am bulare facit:qꝛ lumẽ nobis poꝛrigitverita tis ſequẽde. Sed qui a comeſatiõibug vel ab ebꝛietate non abſtinet:hanc armaturã lucis induere nõ poteſt. vnde lhiero.diẽ Jouinianũ: Si quis eſtimat ſe abũdantia ciboꝛũ potionũq; ꝑfrui ⁊ poſſe vacare ſa⸗ pientie:hic in delitijs verſari ⁊ delitiaruʒ vitijs nõ teneri ſeipᷣm ſeducit. Et in eodeʒ dicit: Sapientia operã dare nõ poſſumus ſi mẽſe abũdantiã q̃ laboꝛe nimio indiget et cura cogitemꝰ. Secundũ exemplũ ab ſtinentie qͥ ad elemẽtarẽ naturã oſtẽdit ele mentũ terre. Terra eĩ pꝛio nobis oſtendit ꝙ abſtinẽtia ⁊ attenuatio carnis impetra⸗ tiua ẽ gratie celeſtis. Mã quia terra de ſui natura totaliter ẽ ſicca ⁊ arida: ꝓuidit de us auctoꝛ nature ꝙ ad hoc vt fructꝰ ꝓdu⸗ cere poſſit infundat᷑ celeſti pluuia:⁊ ita ad fructus vberes ꝓducendos efficit᷑ fecun⸗ da. Sic nr̃i coꝛdis terra ſi ab humoꝛe luxu rie noxio ꝑ abſtinentiã cibi ⁊ potus effici⸗ atur arida:ſuꝑfundet᷑ taliter celeſtis gra⸗ tie pluuia ꝙ ad ꝓducendos fructus ſpiri tualiũ operũ erit fertilis ⁊ fecunda. Ande dicitur Hebꝛe.vj. Teyra enĩ ſepe venientẽ ſuper ſe bihens imbꝛẽ ⁊ generans herbaʒ opoꝛtunã illis a qͥbus colitur accipir be⸗ nedictionẽ a deo. Caro ein noſtra dicit᷑ ter ra quãdo fit ꝑ abſtinẽtiam ab humoꝛe cõ⸗ cupiſcẽtie vacua. Scriptum eſt enĩ:Señ.j. Q vocauit deꝰ aridã terrã.hec imbꝛẽ cele ſtem bibit qꝛ celeſtis gratie cõfoꝛtatione pingueſcit.Eſa.lv. Deſcendit imber ⁊ nix de celo ⁊ inebꝛiauit terrã. Sed tũc herbgʒ opoꝛtunã ꝓducit cũ in meritoꝛio ope ſpi⸗ ritui fubſeruit:ex qͥ a deo bñdictionẽ aeci⸗ pu:qꝛ retributionẽ eini pᷣmij ſil cũ ipᷣo ſpñ finalii hẽbit. Ergo nÿi coꝛdis t̃ra tũc ẽ pfe cte diſpoſitacũ areſcit ex abſtinẽtia: hume

ſcit celeſti grafruteſcit ꝑ bona opa Erpᷣ⸗