Clariſſitno theologo ſacratiſſiml dei udij expoſitoꝛl magiſtre wichael wildech 1
nſignis eccleſie Baſilienſis ad populũ declamatoꝛi doctiſſimoꝛpꝛeceptoꝛi maioꝛiq; ſus
longe obſequendo: Sebaſtianus Bꝛant Salutem.
Diuũ hieron ymũ in eo quẽ ſup Begum libꝛo ſcriptũ reliquit ꝓlogoꝛ vir clariſſime
totiuſq; ſaere pagine decus:nõ ignoꝛas hoꝛtari vnũquẽq; in dei tãbernaculum offerre
quod põt. Mec ruſus tuam latet humãitatẽ:dei tabernaculum etiam in militante con⸗
———
ſiſtere eccleſia: vt in ſecretoꝝ ſuoꝝ renelatiõne Johãnes ipſẽ tonitrui filius teſtatur:Ec
ee tabernaculum inquit dei cum hominibus:⁊ habitabit cum eis. Ego vᷣo cuʒ ab ineũ⸗ ti etate ſacre fidei initiatus lauacro ad id adniti ſedulo obſtrietus fnerim: quo iuxta
ſaluatoꝛis noſtri doetrinã ab huius peregrinationis exilio:ad eterna recipi merear ta bernacula:⁊ ↄſequi pfectius tabernãculũ non manufactum( vt inquit Apoſtolus)ſed viuis ↄſtructum ex lapidibus. Factum eſt vir pᷣſtantiſſime: vt nihil vnq; in vita iucun⸗ dius mibi fuerit qᷓ; circa bonas verſari litteras:illiſq; omnẽ mea ꝓ virili impẽdere ope ram:quo ⁊ ocij mei(cuius etiã Catho rationẽ reddi opoꝛtere cenſuit)aliqua extarẽt mo nimenta. Me foꝛtaſſis illi ſeruo(quod vtinam abfoꝛe ſperem imilis comperiar:qui do
minicũ talentũ ad opus ſibi traditũ abſcondit.Et quia vt pᷣclare a Mlatone dictũ eſt:
i gꝛpartẽ vendicãt amici.
Statui ⁊ ego homũcig gliquem in tabernaculum domini mel pecũliartrer mihi tradite tq; be
Mon ſolum nobiſipſis nati ſumus:ſed oꝛtus noſtri partẽ patria
mine offerre vſuram. T oꝝ libꝛoꝝ imp̃ſſionibus eo ſedulius mãnum operamq; meam(tam ⁊ ſi tenuem ⁊ aridam)apponere:quo illoꝝ crebꝛa:atq; a plurimis ſtudioſis
repetita lectione:viuos ipſos eterni tabernaculi lapides i poſſe.⁊ video ⁊ comper⸗
tum heeo. Incidi autem nuper in libꝛũ quendam magiſtri Zohannis de ſancto Bemt. niano iri in dimnni genere dõctriñe eruditiſſimi:cuius titulus ẽ de Similitudinibus:eg dy per v ria rerum omnium tam naturalium qᷓ; ſpũalium ſubtilia exempla:quaſi per p
ſimilitudinem aptã concinnamq; effingit. Que quidem multaꝝ re⸗
rum exe
Cum autem is quẽ dixi libellus declamatoꝛius cõtionatoꝛiuſq; dinini pabuli ſit ꝑ quð
opoꝛtunus ⁊ eSmodueaulpollusct viro celeberrimo dedicarem habui nemiinem quippe cũ tua pᷣſtantia:neq; declamãdi neq; ãd populũ contionandi parcit laboꝛibus: neq; optimaꝝ interea remittit ſtudia litteraꝝ. ccedit ad hoc ſingularis tua beniuolen tia qua me tibi familiarem charũq; habere ſemp voluiſti.Et quia indies video nð me⸗ diocres ex te naſci virtutes:adoleſcereq; ⁊ ꝑfectas fieri: vnde fit: vt ita in amoꝛe tuo de tinear: vt de te oꝛnãdo iam pᷣdem cogitarim:nqᷓfruſtra me dilexiſſe:egregiaq; in me vir tute impune vſus fuiſſe videare. Cum autem nidil aliud amicicia noſtra dignũ tibi ob⸗ ſeruande magiſter ad pꝛeſens referre potuerim:nẽ tamen cuiqᷓ; in te amando cedam:
MVe tamen nulldnei erga te amoꝛis extarent monienta: vtq; humanitatis officio ſa⸗ tiſfacerẽ: Idcirce haſce ad te deſtinaui Ir̃as:qjtenus dilectiõis noſtre teſtes eſſent:atq;
etue mee in te ſeruantie indices. Munc autem ⁊ diu feliciter vale. Ex edibus no⸗ is Boſilee. xviklas Febꝛuari:Anno.M, cccc.xtix.
re npladiuerſis varijs hominum moꝛibus ⁊ actibus adaptant᷑. Wirum eſt diffi eileq; dictu pᷣſtantiſſime vir:quantũ ex einſdem libꝛi relectione voluptatis hauſerim.
—