— N
Trattatus duodetimus
ſolum excludũt reſpectu alicuius actu ↄtenti ſub diſtributo.⁊ ideo patet
oꝛdo. ¶ Sciendũ bᷣmoꝙ autoꝛ intexut diffinit dictõnes exceptiuas di cens. Dictiones exceptiue ſunt q̃ cant exceptõ nem alicuius ↄtenti ſub
diſtributo. vt p̃ter niſi⁊ ſic de alijs. ĩ poniibique loco gẽneris eit em̃ res latiuum dans intelligereluum añs qðeſt ſincathegreuma⁊hʒ modũ ge neris reſpectu dictõnis exceptiue ⁊ totum reſiduũ ponit ad differẽtiã om
niů alioꝝ ſincathegreu reddentiũgpoſitõem exponibilẽ quoꝝ nullũ ᷣcat exceptõem alicuius ↄtenti ſub diſtributo. ¶ Schndoed vtðt auto 6 uius ratio eſt.qꝛ opʒꝙœ illð qð vere excipẽ᷑ ſit ꝑs actu ↄtẽta ſub eo a quo excipi. ⁊ qꝛſolũ ꝑtes ip us totius in quãtinateſunt actualr ↄrente inſuo toto·⁊ nõ ptes a ioꝝito⸗
in textu. Oim̃is o fit a toto in quãtitate.
toꝛum niſihabeãt reductõem ad totũ in quãtitate ergo exceptio fita to⸗ to in quãtitate. Ex iſtis poſſumus colligere ꝙ ad hoc ꝙ aliqͥd excipiatur duo reqͥrunt᷑. Pꝛimo ꝙ illud ſit ꝑs illius a quo excipitur. Et ſcdo ꝙ ſitin eo a quo excipit᷑ ᷣm actũ.⁊ qꝛ ꝑteð ſubiectiue⁊ eriã ptestotius inmõ nõ ſunt km actũ in ſuo toto·ideo nõ pñt accipia ſuis totj · ¶ Sciendũ tertio ꝙ ꝓpoſitio exceptiua affirmatiua exponit᷑ copulatiue ꝑdrs exponẽtes ſi cut ſatis ptʒ in textu.⁊ ſi in eo pᷣter in termino a quo fit exceptio debz mu tart in alio· Vñ ad exceptõem quattuoꝛ reqͥrunt᷑· ſexcipiẽs ⁊ eſt duplexſ. pᷣncipale vt intellectus. ⁊ inſtrumẽtale vt dictio exceptiua. Scðo termi⸗ nus exceptus. Tertio terminus a quo excipit᷑.⁊ quarto termius reſpe⸗ ctu cuius fit exceptio ⁊ terminus exceptus virtute dictõis exceptiue non impedite ſupponit ſimplt. oẽs vero alij terminipoſitõnis affirmatiue eo⸗ dem modo lupponunt ſicut ĩ pᷣiacẽti. Sed exceptiua negatiua ↄtradicto ria pᷣme exponit᷑ diſiunctiue ⁊ ꝑ ꝑtes ʒtradicẽtes ꝑpjbpoſitõis copulati ue.vt patʒ ꝑ naturã ↄtradictõis. ¶ Sciendũ quartoꝙ vlis negatiua ex ceptiua exponicopulatiue ꝑ tres ꝓpolitõ nes ſicut clate deducit in textu- Sed ſua ↄtradictoꝛia exponit᷑ diſiunctiue ꝑ ꝑtes ↄtradicẽtes ꝑtibpo⸗ ſirõ nis copulatiue. vt iſta nõ nullũ aĩal pᷣterhoĩem currit exponi ſic aliq; aial uliud ab hoie currit · vel aliquis homo currit. ¶ Qõtra pᷣdicta argu
itur pᷣmo ſic. Pꝛeter eſt dictio eceptiua?⁊ tñ nõ beat exceptõem ꝛobg
qꝛ in iſtapoſitõne. tu debes docere. xx.ſ cholares pꝛeter duos iuuenes Vbi pᷣter nõ eat exceptõem · Nam ſenſus illius woſitõis eſt · tu debes docers xxicolares cum duob iuueni. Scðo ſic. exceptio fit atoto integrali. vt dicẽdo ſoꝛtes eſt in archa p̃ter pedem· ergo male dicit᷑ in textu ꝙ oinis exceptio fit a toto in quãtitate Tertio ſic.exceptio fit a toto vli vt oẽs poies ratiocinantpᷣter ſoꝛ. eſt ſtultus uartoſi· Terminus except? nõ ſemꝑ ſupponit ſimpkr· etgo male dici᷑ in textu· ꝙ dietio exceptiua faclt terminũ cõem ſupꝛa quem cadit ſtare ſimplt · Añs ptz qꝛ terminns exce
ptus ratõe alicuius aetus excipitur. Modo actus? opatoeß ſunt ſingu ſariũ ⁊ ſuppoſitoꝝ · vt in ꝓhemio metaphi. dꝛ. ideo terminus exceptus ſup ponit ꝑlonalr ꝓ ſuppoſits.⁊ nõ ſimpłr ꝓnatura. Qunto ſic·iiaegpo ſitio exceptiua. nulius homop̃ter aſinumcurit.⁊ tame illud quod excipi
nõ ↄtinetur inillo a quo excipitur ergo iile ↄditões ad hoc ꝙ aidd exci⸗ naßphluntbone. 4pnumpzwſßter aetptetecprueſp⸗ titgpoſitõem exceptiuas · led nõ tenet᷑ ſemꝑ exceptiue imo gãc; negatus·
—
vego ſirboß ideſttemotis⸗ bes dotere v ꝗa ſcdun ligit etã tol dieit ꝙ ecept g binonelt teminns ſugy pabiudinẽ qu ts idetemn erceptiuntã i ſit pars actutẽ biliet melus
h ſimilis deg catiua piſi denotatilu herentie. S pꝛedicuũ ſe duplicatii natiuas qu colcfi diczpin cauſaloijc duplicathde pühcpꝛlu cluntti ſjalietoñ plcin hictpore hi igi clum dee pie derip drjac t heg
imunthu
60io bon