. 1 —
8*
2
S
noꝛñ. qꝛ ſicut incð
petrihylhani
Nlio modo eapit᷑ expõ vt eſt manikeſtatio magis clarè ⁊ Igrue explicãs ßcatõem alicuius ꝓpõnis hñtis ſenſuʒ obſcurũ qui ꝑilã ꝓpõnemexpᷣmit᷑ et ᷣcat. et iſto modo capit᷑ in ꝓpoſito ¶ Scciẽdum tertio.ꝙ autoꝛ in textu ſie diffinit ꝓpõnem expombilẽ.eſt ꝓd habẽs ſenſum obſcurũ expõne indt gentẽ ꝓpter aliqð ſincathe explieite vel implicite in ea poſitum. vt dðo tin põ currit. in qua diffinitõe poniꝑpõ loco gñis nõ quidẽ ꝙ ſitverũ genus qꝛ ſcðe intentões nõ ſunt in aliquo puto. ideo in ip̃is nec reperiũt᷑ vera ge⸗ nera nec vere ſpẽs.ſʒ q hʒ modũ generis ⁊ reſiduũ ponit᷑ loco dꝛñe ·⁊ per hoc differt ab qlijs ſex ꝛietatibꝰ terminoꝛuʒ p̃dictoꝝ⁊ etiãa ꝓpne nõ exponibili que habet ſenſum lucidũ et clarũ. Elñ qꝛ ſuppõ relatio ãplia⸗ tio appellatio reſtrictio ⁊ diſtribtio ſunt ꝓpꝛietates rermẽlnoꝝ incõ plexoꝛũ Expõ vero eſt ꝓpꝛietas termini ↄplexiq̃ tñſibi ↄuenit ab aliqᷓ incõplexo. vtputa ab aliquo ſincathegoꝛemate incluſo.ideo magiſier Pe. hyl.pᷣus poſuit alios ſex tractatus.⁊ cõſequẽter determinat de expolitõ ibh termi⸗ õplexum hm̃ naturam pᷣcedit cõplexum.ſic paſſio termi⸗ ni incõplexi pꝛecedit paſſionẽ termini complexi. Sciendum quarto · ꝙ ea que faciunt pꝛopõem exponibilem ſunt in multiplici differẽtia Quedã em̃ funt exceptiua.vt pꝛeter niſi pꝛeterq; quedam excluſiua.vt tm̃ ſolum. quedaʒ reduplicatiua.vt inq;tum ᷣm quod vt ſic. quedã vero impoꝛtõt inceptionem vel deſit ionẽ. vt incipit deſinit. q tedã pꝛiuationẽ · vt infinitũ quedam exceſſum · vt cõpatiuus etſ uꝑlatiuus gradus.quedã diſtinctio⸗ nem.vt differũt aliud. quedã vero impoꝛtant ſpecialem modũ diſtribuẽ di. vt totus quilibet. et iſta ſufficiunt reddere pꝛopolitionẽ exponibilem · vt patet per earum ſufficientiã que talis eſt. Quia om̃e illud ꝙ facit ꝓpoſi tõnem exponibilẽ de ſga natura facit diuerſitatẽ leu dꝛãm aut nõ. Si pꝛi mo mõ ſic ſunt ea q̃ ineudũt diuiſionẽ · vt differũt aliud. ſi ſecundo modo hoc eſt dupliciter. vel impoꝛtãt ſpẽalem modũ diſtribuendiex ſignificatio
ne pꝛopꝛia vel virtute negatõ nis inipis incluſe. Si pᷣmñ· ſic ſunt totꝰqua
lelibet· Si ſcõm ſic ſunt cõpatiui? ſuꝑlariui gradus quicum exceſſu di⸗ ſtributionẽ impoꝛtant.ſi vero nõ impoꝛtãt ſpecialem inodum diſtribuen dihoc eſt dupliciter. aut dicũt rem in fieri aut infacto eſſe.ſi in fieri ſie ſunt
ea qᷓ̃ impoꝛtãt inceptõem. Gt qꝛ vnũ oppoſitoꝛũ dat intelligere reliquũ ideo ꝑ iſta intelligimus ea que impoꝛtãt deſitõem. Si autẽ in factoeſſe. poc eñ dupliciter· aut carẽt fine aut nõ Si pᷣmũ ſic ſt⸗ ea q̃ pᷣuatõem finis impoꝛtãt vt infinitũ. Si nõ carẽt B eſt dupkr. qꝛ vel denotãt aliqͥd alteri Ziũgi. ⁊ ſic ſunt reduplicatiua aut nõ· et hoc dupłr. qꝛ vel excludũt ab aliq actu vnũ·⁊ ſic ſunt eceptiua aut plura ↄtẽta ſub aliqua diſtributõe ·⁊ ſie funt ſigna excluſiua Contra pᷣdicta arguit᷑ pᷣmo ſic. de ꝓpõne expo mbili nõ eſt ſcia.ꝗᷓ de ip̃a nõ dʒ fieri ſpẽalis tractatꝰ. q cũ ſcia ſit entis rea lis.i obiectũ dʒ eẽ reale.qꝛ vt vult areſtẽ. Scia ſecãt quẽadmodũ? res de qᷓby ſunt WMõ ꝓpõ exponibilis nõ eſt ens reale.ᷓ de ea nõ hale ſcia Scðo ſic. expõ eſt vna ſpẽs argumẽtatõis.ſʒ de ſpẽb argumẽtatõnis de terminaturin noua logica.ergo male determinat hic de iſtis Tertio ſic. nulla eitꝓpõ exponibilis. ergo hic male diffimtur. Añs ꝓbatqꝛ exponibi
lis eſt aprletas termini Terminꝰeĩ vt ðꝛ pᷣmo hoꝝeſt in quẽ reſolui?ꝓpõ
xt in lubiectuʒ ⁊ de quo pᷣdicatur apolitoeſſe vel diſo non elle·


