Trattatus duodetimus
libet pars ſoꝛtis eſt alba · ſed iſta ſoꝛtes ßᷣm qᷓ;libet eius partemeſt albus. Euius in textu tres aſſignat cauſas. Pꝛima cum diciturtotus ſoꝛtes eſi albus ſoꝛtes hm ſe ſubijcitur albedini partes hᷣmſe non ſubijciuntur ſed vt ſtant ſub foꝛma totius · ergo ad iſtam totus ſoꝛtes eſt abuspꝛius ſeqtur iſta ſoꝛtes ᷣm qᷓ;libet eius ꝑtemn eſt alby ⁊ex ↄñti ſeqͥtur iſta q̃lbet ꝑs ſoꝛtis eſt albavbi albedo attribuit᷑ ꝑtibo ſoꝛtis ꝑ ſe ſumptis · ¶ Scien dum tertio. ꝙ autoꝛ illud ꝓbat alia ratõe que talis eſt · q cum ðꝛtotꝰ ſoꝛ res eſt alb.totũ ſubijcit᷑ albedini in recto ꝑtes aũt in obliquo. Et cũ par res hñt modũ materie reſpectu totiꝰ ⁊ ip̃m cõponãt integraliter ⁊ mate reriar albo nõ pᷣdicg de toto in recto q includũtur in ip̃o niſi in obliquo Ideo ad iſtum totus ſoꝛtes eſt albus immeqiateſeqtur iſta ſoꝛtes fmqᷓ; lbet ꝑtem eſt alb. In qua ꝑtes ſubijciunt⁊ in obliquo ſicut ↄtinebant᷑ in toto ⁊ ex ↄñti ſectur ita qᷓlbet ꝑs ſoꝛtis eſt alba in qua ptes ſubijciun tur in recto · deinde ponit tertiã ratõem qᷓ ſatis ptʒ in textu. Gauſa autẽ quare iſtuq ꝓbat eſt iſta vt melius intelligat᷑ ꝓbatio ſophiſtica qͥ ponitur in textu ad habendũ maioꝛẽ noticium de naturã huꝰ lignitotus.¶ Sci endum quarto. ꝙ autoꝛ intextu molet tale ſophima.ſcʒ totus ſoꝛtes eſt minoꝛ ſoꝛte. Cuius ꝓbatio ⁊ impꝛobatio ſatis patẽt in textu· deindeſol⸗ uit ip̃m dicens ꝙ eſt veꝝ. Gt ad ꝓbatõem cũ arguit᷑ ſoꝛtes nõ eſt minoꝛ ſoꝛte· ergo totus ſoꝛtes nõ eſtminoꝛ ſoꝛte. ðꝙ ꝓbatio peccat ᷣm gccidẽs qʒ eſſe minoꝛẽ ſoꝛte in añte attribuit᷑ ꝑtiby ſoꝛtis diuiſim acceptis abbmo uenit ſed ex ↄñti attribuit᷑ ſoꝛti nõ diſtributo cui nõ ↄuenit. deinde po⸗ nit aliã folutõnem dicens.· ꝙ ſophiſma peccat contra fallaciam km quid ad ſimpł.ac ſiargueret᷑: ſoꝛtes eſt minoꝛ ßᷣm pedem ſoꝛte· ergo ſoꝛtes ẽ mi⸗ noꝛ ſoꝛte.7 Inde qᷓlibet ꝑs ſoꝛt diulim ſumpta addita ſoꝛti diminuit᷑ rà tionẽ loꝛtis in oꝛdine ad hoc attributũ qð eſt eſſe minoꝛẽ ſoꝛte lpecialitet circa hoc ſignũ totus auroꝛ mouet vnã queſtionẽcuius ſolutioclare patʒ intextu. ¶ Lõtra pᷣdicta arguit᷑ pmoſic. nõ ponunt᷑ ſigna ꝑticularia di⸗ ſtributiua ꝑtiũ integraliũ. ergo nec debẽt poni vlia. Scßo.totuz inte⸗ grale Atuaiiter inciudit oẽs ſuas ptes.ꝗᷓ ad hoc nõ recr lignũ vniuerla je Tertio.ðꝛ torg albedo.? tñ albedo nõ habʒ ꝑles inegtales·dpoclt gnum totus nõ ſolũ diſtribuit ꝓ ꝑtiby integralib · Quartoiſta pt elle yera. totus ſoꝛtes eſt albus ſuppoſito ꝙ pes no ſit alb ergo nõ diſtril ut ꝓ oibus ꝑtibintegraibp. Cuinto· tes ſunt boꝛes roro qᷓ niil Lotimſiꝑptes. ᷓ male ðꝛ in rextu ꝙ albedopus tol⸗ attribm· ſchopl 2 pᷣm ꝙ ↄtinentin toto. ⁊ tertio ipis pᷣm ſe acceptis· Adpmüdꝛ.ga hoc ꝙ aliqͥd pᷣdicet de toto integrali ſꝑ requiri᷑ ꝙ Meniat alcui eius eu pᷣncipali.⁊ ideo nõ reqͥrunt᷑ ſigna ꝑticularia diſtributiua ꝑriu integr⸗ iu jic nñt nõ eit de termims diſtributiuis torius ylis? Pein d ſchm ðꝛ. ꝙ k totů integrale actualt includat oẽs ꝑles e ratdẽ ẽnius ad poſitõem totius integralis reqritur politiocuiuitt cſealt ꝑtis. ñ ad hoc ꝙ alicd dicat inelſe totiintegralinò ſuficitiprꝗternu⸗ tui ꝑti⁊ ideoredri᷑ ſignũ diſtribuẽs ipᷣm ꝓoib ſuis ti ehter b ðꝛq; lʒalbedo ꝑſe nõ hʒpres integrales tũp accũis ratot i 34 gu ʒ ꝑtes integrales.⁊ ratõe illius ſi addit hoc lignũ tolus· erdene⸗ tum ðʒ · duplices ſunt ꝑtes tnegrales. Quedã ſunt pcihað
*
ur Aat ridſu nnp e fngo
6.
butns uspiu densm buiuſ mom dilnbu pert un põlbe ſignd beq bocſo ſune ogei (à6 7 ½ trhi kasd ſus
ibtd amcm


