Trattatus dnoderimus
Owoſitũ tñ àr·ſi. qꝛillud aliq̃d ßt. cuius appõem vel femotõnemorg tio reddit᷑ vera vel falſa. ſed ſic eſt de hoc ſigno oĩs. hec em̃ eſt vera oĩs hõ eſt arhec ãtẽ falſa.ẽ aĩalẽ hõ.qᷓ ſignũ ois ßt aliquã rẽ Pꝛo ſolutõe iiꝰ ſ Sciẽdũ tertio. ꝙ vt ðt autoꝛ in tex.ꝙ duplex eſt res.qᷓdã̃ em̃ eſt res ſub ijcibilis vel pᷣdicabilis ⁊ loquẽdo de tali re; ſignũ oĩs nihll ßeat ⁊ iſtooca pit᷑ res. vt ðꝛ a ratus ta tũ. Alia eſt res q̃ eſt diſpõ rei.ſubijcibil vel pᷣdi⸗ cabilis.⁊ iſtoꝰ oĩs bñ bat aliquã rẽ capiẽdo fᷣcare cõiter vt ſe extendit ad ßcare ꝓpꝛie ⁊ ad cõiter · vñ hoc ſignũ oĩs ßt diſpõ nem ſubiecti.ſiue habeat modũ qualitatis ſiue qᷓ;titatis. ⁊ ſic ptʒ ꝙ h ſignũ oĩs ßt aliquã rẽ.q̃ ſcʒ eſt diſpõ ſubiectiſʒ tã ab vna reqᷓ; ab alia cãtur veritas vel falſitas oꝛõ̃nis· ¶ Sciendũ q̃rto.ꝙ duplex eſt diſpõ reiſubijcibilis. Quedã eineſt diſpõ ſubiecti abſoluta q̃ ſibi ↄuenit ᷣm ſe nõ qᷓ;tuʒ ad determinatũ ſitũ ipſum in ꝓpõe. vt albũ nigrũ Alia ẽ diſpõ ſubiecti reſpectiuaqᷓſ. diſtribuit iʒ in oꝛdine ad p̃tũ.vñ ß ſigna vlia diſponũt ſubiectũi oꝛdie adpᷓtũ.tñ pꝛioꝛ ꝑſe in oꝛdine ad ſua inferioꝛa.ex ↄñtiin oꝛdine ad pᷣdicatũ Nec tñ ponit gliqua diſpõ pᷣdicati inqᷓ;tũ pᷣdicatũ.qꝛ cũ ſubiectũ hʒ rõem materi q̃dʒ diſponi ad foꝛmã.Iõ ponit᷑ diſpõ ſubiecti inqᷓ;tũ ſubiect eſt. eſt inoꝛdie ad pᷣdicarũt IContra pꝛedicta argui᷑ pᷣmo ſic. numerus ſingularis eſt magis collectiuus qᷓ; pluralis· qꝛ hʒ maioꝛẽvnitatẽ.qᷓ hoe ſignũ oĩs mag⸗ erit collectm̃ in ſingulari nũero qᷓ; in płi Secũdo argui.modus ßᷣcãdi nõ variat beatũð hoc ſignuz oẽ ſiue ſit ſingularis vel plis nũeti·ſꝑ capit viſtributiue Tertis arguit᷑.hoc ſignũ oĩs 5 multiplicare terminũcõeʒ cui adiungit᷑tam in ſingulariqᷓ; in pli nũero.ᷓ ſemp eli diſtrbutiuum Quarto arguit᷑ arguẽdo in fapeſmo · vis hõ eſt totũ in ꝙᷓtitate. nullꝰ aſinꝰ eſt oĩs hõ.ꝗᷓ qðdã totñ in qᷓ;titate nõ eſt oĩs aſinus· ᷓ hoc ſignũ oĩs in iſta ꝓpõe in minoꝛi ponit᷑a ꝑte pᷣdicati qð ẽ 3 autoꝛẽ intextu. Quito ar hoc lignũ oĩs hʒ ÿtutẽ reltringendi ſubiectũ cui adiũgi᷑· vt dõo. null hõ eſt mulier.ꝗᷓ eſt diſpõ abſoluta ipiꝰ ſubiecti ¶ Adpᷣmũõꝛ·ꝑ collectio iſe hʒ duo·ſ.ꝙ icipit a mult? Et rõe iliꝰnũerꝰplis pᷣt dici magꝭ collectiuꝰ ſingularis · Scðm eſt ꝙ terminat ad vnũ.⁊ rõneiliꝰ nũerus ingular magis ðꝛ collectiuus qᷓ; płis. Et qʒ diſtributio incipit ab vno ⁊ terminat ad plura. Jõ diſtribut io cõuenit magis ꝓpꝛie termino ſingulari nũeri plis nũeri⁊ ideo ſignũ oĩs in ſingulati numero ſolũ accipi diſtributiue Iid ſecũdũ ðꝛ. ꝙ lʒ modus ßᷣcãdi nõ variet catũ in dictõibyſ neathegreu matib ti bñ in alijs. vel ðꝛ ꝙ h ſignũ oĩs qᷓ;tũ aq materiale diſtribuit k nõ qᷓtů ad foꝛmale ¶ Id tertiũ ðꝛꝙ in diũributõe duo ſunt.ſ materiale ð eſt multiplicatio. Qt rõne illiꝰ hoc ſignũ oĩs ſꝑ pᷣt diel diſtrbutiuuz · Riub eſi qð hʒ ſe tanq; foꝛmale ⁊ id a quo nomẽ mponi lic diſtributio eſt in diuerfis diuerſimode acceptis factaet qͥ adß ſignů ois gchin pli eſt colleckĩ eo ꝙ diſtributio facta in diuerſis ↄiũctim vel diuiſim Ad quartũ ðꝛ· ꝙ in hoc ſyllo ois nõ capii diſtubutueß 6 ꝑs huiꝰ totꝰ oĩs hõ qð ibi ponit loco vniꝰ ſimplicis Z e ſignũ nullus inqᷓ;tũ hʒ ʒᷣurẽ reſtrigẽdi qᷓ;tñ ad aliq̃s mõs beddi l2h5 eſ diſpõ abſoluta.⁊ ſic bñ iũgit ſubiecto abſolute ſicut dicendo. u 6 eſt mulier. tamẽ vt dʒ virtutẽ diſtribuendi ſicut conuenit lubiecto inch
ſubiectum hoc eſt in oidine ad pꝛedicatini.
ſwinc àn duSe i jemonn 5 imllie z nieaune ning g inibne u
1
0
whabe Mec⸗ oisci erpe z teee ü teseg e immit e nun ihn dums un.. uſil p mii ₰
—