—

Trattatus pꝛimus Sed econtra placitum nominat actum voluntatis qui incipit ab extra? v terminatur ad intra. ʒ ncipit em̃ a re cognita? terminatur ad voluntateʒ et quia vox ſignificatiua ad placitum imponitur adſignficandum rem. que concipitur ab anima? illa cognitio venit are adextra · Ideo magis pꝛopzle diciturſ ignificare ad placitumc; ad voluntatem. ¶ Sciendum quarto.ꝙ cum res repꝛeſentatur intellectui mediante ſenlu ipfã generat ſuam ſimilitudinem in anina.⁊ per illam ſimilitudinem anima foꝛmat in tra ſe ↄceptum rei quem poſtea velit expꝛimere pꝛopter quod imponitur vox ſignificatiua ad lignificãdum talem conceptum ⁊mediante ipſo rem conceptam. Ideo apud pꝛoferentem · voł hꝛimo ſignificat conceptumlicʒ apud audientem pꝛimo repꝛeſentet rem conceptam.nec pꝛopiẽ ſignificat conceptuin tantumſed rem ſuð conceptu · vnde iſta quattuo ſczres·con ceptus rei. voces.? ſcripture ſi ſe habent ꝑer oꝛdinem quia conceptus ſii ſ gnificat res a quibus cauſatur in anima. Et voces immediate ſ ignificant conceptus. Et ſcripture ſignificant voces que ſunt ſigna tantum Necvl erus ſignatur per aliud. iplis patet dimſioiplius vocis ſignificatiꝰ ue⁊ diffinitõnes membꝛoꝛum eius vt ſuperius ſufficienter declaratum eſt circa diuiſionem vocis ignificatiue naturaliter ⁊ ad placitum ⁊ cetera ¶ Contra pꝛedicta arguitur pꝛimo ie. Sicut ſe habent conceptꝰ ad res ita voces ad conceptus · Sed conceptis naturaliter ſignificant res· ergo voces naturaliter ſignificant conceptus 2per nec ſunt ſigmifi ratlue ad placitum. Secundo ſie Omne ſignum abet ſimilitudinem

„

—

— —

S8

*

— —

———

—B —

ſignatiſed omnis vox ſignificatiua eſt ſignumn reiergo habet ſimilitudinẽ

ei. ⁊ per conſequens nulle ſunt ſignificatiue ad placitum Tertio ſic. illa † voxſißnificat naturaliter que de fua natura repꝛeſentatſ ignificatum ſ un5L ted gernitus infumoꝛum de ſui naturã non repꝛeſenrat ſuum ſignificatuʒ j

7

—

quſipꝛoferatur ab homine ſano tals vox nõ ligntrabirdoloꝛem e

ralis non ſignificat naturaliter. Quarto ſic. quiibet cognoſcens impo?

ſitõnem vocis ſignificatiue ad placitũ cognoſcit ſuumſ ignificatũ.ſed oẽs pñt co noſcere talẽ ĩpoſitõeʒ ſicut oẽs pñt cognoſcere ipoſitõeʒ huiꝰ vo⸗ ris hõᷓ talis vox idẽ repꝛeſentat apud oẽs · Quinto ſic. ilud qð fit ad?. placitum eſt variabile in infinitumergo ſi voxſ ignific ret ad placituʒ ſua. fignificatio erit variabilis in infinitun ·⁊ per conſe uens nulia eit cetta cognitio de ſignificatõne vocis ſignificariue. quoq eitinconneniens ergo 8. ipſa nõ ſignificat ad placitum vel ad voluntãten pꝛimi inſtituentis. Zd pꝛimum dicitur ꝙ licet in ilis ſithoc ſimie ꝙ voces ſigniicant conceptus ⁊ conceptus res· Eſt tamen diſſimile in hot quia conrept⸗ eſt

eſſentialis ſimilitudo cauſata ure ipſa naturalitet.ideoſ ignificat eam natu raliter ſed vox non cauſatur naturalitera conceptu· ſed a voluntate cõci⸗ pientis ideo non ſignificat eam naturalter. Iid ſecundumn dicitur ꝙ ſi gnum cauſatum a naturd ſemper habet ſimilitudinem ſui ſignãti. ſed nõ opoꝛtet de ſigno cauſato a voluntate ſicut circulus taberne non habet in ſeſimlitudinem vini. Ad tertium dicitur. ꝙ ſi gemitus eodem modo

foꝛmetur ab homine ſano ⁊ infirmotune repꝛeſentat doloꝛem · ſedſi non habeat eandem foꝛmam pꝛolationis in eliu coꝛpoꝛdli tun nð repſentã