vialicõponitur. Ieo deſe habet ſllaꝝ ani⸗
malitatũ multiplicationẽ. vnde cũ dico ſic.
oĩis võ eſt albus. nullomodo habet illas
gialitates a pꝛcdicato rů ibi pꝛed icet᷑ albus
*
vtdictũ eſt.ſicautemẽ in ꝓpoſitocumi p̃ dicet᷑ genus de ſpecie. vt omnis hõ eſt aĩat.
*
pꝛedicat hoc genꝰ animal quod nu lomo⸗
do conſundit᷑ mobiliter vel ĩmobiliter ſed ſtat bip natura ſineʒ eſſentia ipſius gene
ris cõmunis pᷣdicabilis de pluribꝰ vñ ani mal pꝛedicat᷑? gial intelligit in ſubiecto ſi⸗
cut hic. omne aĩal rõnalecſt aĩal. Bmiliter dico ꝙ hoc verbũ eſt nõ confundit mabili⸗ ter velĩmobiliter. qꝛꝙ animal eẽt vel exiſte⸗ ret in hoĩe Phabet ſubicctum de ſe añq; in poſitione ſubijciat pᷣdicato eſſentiali vł ac cidentali. Et pꝛopter hoc deſtruimꝰquan⸗ dam diuiſionẽ.ſ. confuſarum fuppoſitionũ
„
alia eſt cõfuſa neceſſitate rei. alia é confuta neceſſitate modiſiue figmi. dicimꝰenimꝙ eĩs cõfuſio fit neceſſitate ſigni vel modi.vt ců dicit. omne aial ratiõaleẽ animal.iſteter minꝰanimal in ſubiecto poſirꝰ tenetur ne⸗ crſſitate ſigniꝓ ommaniali quodẽ homo. MSimiliter omnis hõ eſt aial iſteterminꝰ
homo tenet᷑pꝛo omni hoie⁊ nõ ſolum pꝛo
boie ſed etiam ꝓ ommaniali qued eſthð.⁊ ideo intelligunt᷑tor aĩalitates quot huma⸗
nitates naturaliter loquẽdo. qꝛ cadẽ eſt hu manitas in qͥlibet indiuiduo hoĩs ᷣm viaʒ logicoꝝ tñ non fᷣm vij nature ſie homo in cõmuniidẽeſt. vñ ꝙ ſit hecaĩalitas vel illa hocẽ rõne materie. In via enim nature hu manirus mra differtab humanitate rua ꝑ ſeꝛ aĩa meap quã cauſat hñanitas mea in me. aliaẽ ab gia ius ꝑquã cauſat᷑ humani⸗ tas tua in te. Etꝓpterh ſign ↄfůdit hoiem nõ tñ ↄfundit alal in cõi ſed aĩal ↄtractum ad hoĩez ꝑ ſuas ðĩas vñ kfit ncKitgte ſigni vel mõi. Et im̃ de ſuppoſi tionibyqᷓ;tũ ad terminos abſolutos.
Poſtqᷓ; penꝰ hyſpanꝰdeteminauit de ſuppõne de
teminata. Mic důr derminat de ſuppõne confuſa di
cens. Buppoſitio cðᷣſuſa cſt accsptio terninicðis ꝓ
ſuis infenoꝛiby mediãte ſigno vłi. in qug diffinitiõe acceptio ponii loco generis ·⁊ ðꝛtermini cõis ad dĩaʒ juppõnis diſcrete. Et ðꝛꝙ vibꝰ ſuppoſttis ad diari ſuppõnis ſimplicis natural diſcrere · ⁊ vltimo ponit᷑ medianteſigno vłi ad diam ſuppnis determinate ¶ Sciendũ pꝛimo. ꝙ nõ eſt ſilede ſigno vli negatio
aumatiud qꝛ nchatio quicqd poſt ſe inuenit hoc
In bac enin ꝓpolirõne ſubijcit homo in intelligit᷑ multuudo illarũ animalitatum?
jſecqht ꝙ oĩs ↄfuſio
totñ deſtuit⁊ e oppoſitũ inducit. Iʒ ſigiñ vle ne
gatim deſtruit rermimũ cõeʒ cuꝰ imediate eſt deter;
minatio· ſed rõne negatiõis bene diſtrbuit terminũ cõem cuꝰ mediate nõ eſtdeteimingtiʒ/vñ quedã ſãt que ꝑſe ↄfundũt terminũ ſiue diſtribuũt licut ſunt
ſigna vtia que denotant teiminũ ſtare vłr. Alia ſunt
qj ↄfundũt ꝑ nccñs ſicut negatio que hʒꝑ ſe negare. Eõfundere aũt ſiue diſtnbuereꝑ acxidẽs ⁊ ſilt dicẽ/ dů eſt de qbuſdã ſignis indudes cuiꝰ hbi ↄuenit ↄfundere ꝑ accñs
icut iunt tiñ ſolã
gat onẽ. rõne
dũtaxat.ſed ſignñ vle affirmatim diſtribuit ſolũ tert
minũ cõem cuꝰ eſt imediata determinatio¶ Scciẽ⸗
dũ ſcðo.ꝙ— fundere duple. Vno modo
ſumpłr.qꝛ ſimp
ſimplr · q ſimpli eſt infinitũ vt lunã vel moiꝰ. Alio mõ dicit aliquid cõfuſum.i.indetminatũ ⁊ ſicſuppõ
ↄfuia ðꝛ Jualiinqetetminata. ag vertatepötis in qua ſubiectũ ſupponit ſic nõ ſufficit verificatio ꝓ
deteminato ſuppolito led reri᷑ veriſicatioꝓ oibus ſuis ſuppoſitis· Jõ nũqᷓ; vel rar itterm li ila ꝓpõ ſit vera. ⁊ h in materia ↄtingẽti. ñ deſcẽ
ſus ẽ ↄñ̃a foꝛmalis in qᷓ arguit᷑ db añte in q ponit ter
minus cõis ſupponẽs ↄfuſe ad ↄñs in q̃enunciank᷑
ſingularia illꝰ tetmi cõis vñ deſgenfus inductio hñt
ſe ex oppoſito·aꝛ uductio ẽ ꝓerlſus alingulanbad vle·ſed deſcẽſus ẽ ꝓgreſſiq ab vli ad eiꝰſingularia in
qbus pʒ · ꝙ ſuppõ ↄſuſa cit accœeptio termichis ꝓohh
uis ſuppoliti mediateſigno vli vtpꝛꝰdictũẽ S endũ tertioꝙ ſuppõis ↄfuſe due ſũt diuiſões q̃po
nunt̃in ertuPꝛima ſuppõnũ ↄſuſaiũ alia cſtↄuſs ncẽitate ſigni ſuut eĩs hõ currit. Iſte rerminꝰ hõ up
ponit ↄfuſe nccitate ſigni.ſoĩs. Ala eſt ↄfuſa necitaß te rei. xt ois hõ eſt aialaial fupponitp tot gialiy pꝛd ᷓt boibus hẽ · vñ quidã ponentes ii diuiſioneʒ dij xerunt ꝙ nõ eſt inconueniens ꝙidem terminꝰfmd uerſas hitudines hẽat d uerſas ſuppoſitiões. vñ diʒ
c&do eĩs hõ eſt ʒĩal.ſi aĩal in iſtaꝓpõne tenet᷑ ablolij
te in ſeꝓ natura cõi ſupponit ſimplr. Bit potency
eiſdẽ ſuppoſitis pꝛo quib hõ deſquo pꝛedicaturuit
quod pꝛidicat in aliqua pᷣd catone ꝛic dicta pꝛedi
dehomine vel vt marꝰ⁊ nõ vt pꝛopꝛia diftejtia ſpe cies vrl acciqens ergo v genꝰ.ſed natura qimaldi
ſibuta in ſingulis heibus nõ eſt genus.ergo inta gpoſitõe omnis hemoẽ animal pꝛedicat᷑ natuncõð
munis abſolute ſumpta.⁊ per cõſequẽs animal ſup
ponit in illa ꝓpõne ſimpliciter. ⁊ ita in ſimilibus alle
ſic ſupponit cõluſe. Bod hãc opinionẽ impꝛobatauꝰ toꝛ in textu multis rationibh. Quan pꝛma eſt omne
atur vt equale vel vt maꝰ. Sed animalpꝛedicatur
tationes clate patẽt in textu · Ideo bꝛeuitatis cã obÿ
mitti᷑. ¶ Scindũ quano. Vlecũda diuſioſuppoſi tionis cofuſe fm quoſdã eſt ſuppoſitionũ ronlular̃
lia eſt mobilis alia ĩmobilis. Mobilis eſt. qando
põt fieri deſcẽſus ad ſuppoſita termini ſuppnentis ·
vt bene ſequi᷑ omnis hoð currit ⁊cg. Et vocaf mo;
bilis nõ qꝛbi ſit motus realis ſed tĩ rationis. ſcið deſcẽſus ad ſuppolita termini ſupponẽtis. Sed im mobilis ẽ qñ non põt fien deſcẽſus ad ſuppolita terã
mini ſuppenẽtis.⁊ qꝛ iſtsdiuiſio lequitur ex pꝛecedẽ—
ti.ideo eiſdẽ rõnibus põt impꝛobar exomnib jam dicris in hoc tractatudare patere põt ꝙ ſciẽtia de ſup
poſitõib ad ß inuẽta ẽ vr ꝑ ea ſciatꝓ quo ⁊ qualiter nuſquiſq; terminus poſitus in goſitione eſt capii
důs· qʒ tamimniniiquãdo capiniꝓ re vli aliado
———
——
doh mune
4
—