1

affir ſimpliceʒ habet ſuppõem ꝓbat rertꝰ. q tm areſtotelẽ hec eſt vera· omniũ oppolitoꝝ eſt eadem diſciplina. non iñ eſt vers niſi pᷣdicatũ ſupponat ſim⸗ pliater ꝓ dlciplina in cõi.qꝛ nulla particularis diſci phna ẽ dmniũ oppoſitoꝝ · qꝛ medicina eſt ſani ⁊ egri⸗ grãmatica cõgru? incongrui· logica veri vei falſi.er⸗ go termimꝰ cõis poſitus in pᷣdicato poſitionis affir⸗ matiue pabet ſimplicẽ ſuppoſitionẽ · Et ideo non ſe⸗ quit᷑.oĩs homo ẽ animal emo omnis hõ eſt hoc alal Sugoſirio autẽ ſimplęx poteſt ditingui. qꝛ qutdaʒ

—

eitꝑ pꝛiuationẽ partiũ; ſupolitõh vt in gpoſitiom/

pus que ſunt nature ſimplicis ⁊ ipermixte. vt hõ eſt ſpẽs. Alia eſt que non oĩno exciudit ſuppoſita ſed ex rindit determinata ſuppoſita. vt qñ terninꝰ cõis lup nit ꝓ natura inclingta ad materiaʒx ad ſuppoſita· vrcñ ðꝛ homo eſt aĩal. homo ẽ digniſſima creaturat Kñ ipſiꝰꝓpoſitionis tĩ aial ſubiectũj ſuppo nit ſimpłr· pꝛedicatũ ÿo confule diſtubutie vᷣtute ne⸗ gationis incluein ilia dictõe eclũſiua. Ideo trahi tur ex illo ꝙ ab excluſiua ad erꝰ vniuerſalẽ in termi⸗ nis trãſpoſitis bñ valet cõlequentia vt tñ homo eſt gial. ergo oẽ animalẽ homo · ¶ Sciõdũ tertio. ꝙ ſup⸗ poſino ꝑſonalis eſt acteptio termini cõis ꝓ luis infe tioꝛiby.vt dicendo hõ curt. hõ ſupponit ꝑſonaliter ꝓ ſocrare ⁊ platone· In qua diffinitiõeacceptie ponit᷑ loco geners ⁊ ponittermini cõis ad diam ſuppoſitio nis diſcrete.⁊ ponił᷑ꝓ luis inferoꝛibad dꝛam ſuppo jitionis ſimplicis. Vñ ſuppoſitio perſonalis ↄuenit termino cõi ratione adiũcti deteminõtis ipᷣm ad ftã dum ꝙ ſuis inferioꝛib.⁊ Eᷓ põt fieri dupliciter. Ane mõ ꝙ tale adiunctũ ponat᷑a parte ſubiecti.ſicut in ſi⸗

gnis vniuerſalib ⁊ pticularibus. vt dicendo · oĩs hõ

eſt aial. aliquis hõ eſt aial. hõ in ambabus ꝓpoſitio⸗

nibus rõne ſignoꝝ ſupponit ꝑſonaliter. Elio odo

õt fier quando tale adiunctũ ſumit᷑ a parte pᷣdicati ſicur eſt in pᷣdicaris accidenrũ.vt dicendo. hõ eſt alb⸗ pomo ẽ niger. Vñ pᷣdicatoꝝ quedaʒ ſuntq̃ ſubiecto eſſentialiter ↄuenũt· ⁊eſpectui taliũi poteſt verel dici ſuppoſitio ſimplex cũ tñnenponit ſignñ · vt dicendo

teſpectu toliů eſt ſuppoſitio ꝑſonalis · q talia picdica ta nõ ↄueniunt naturẽ vniuerſali niſi rõne ſudꝝ indi

nidu on. Alia vo ſunt que ſignitirant tĩ ens rõnis⸗

Et reſpectu taliũ eſt ſuppoſitio ſimplex · vt hõ eſt ſpe⸗ cies·aial eſt genꝰ.¶ Bciẽdũ quarto.ꝙ ſuppoſitionũ ꝑſonaliũ. alia eſt ↄůſa. alla deterininata · Et huiꝰ di uiſionis rõ eſt · qꝛ in omni ſuppoſitone ꝑſonali tẽne terminꝰcõis ꝓ omnibus inferioꝛ by aut nõ.ſi pꝛimũ ſic eit ſuppoſitio ↄfuſa.ſi ſcðᷣm ſic jupoſitio determi⸗ nata. Jo qꝛ ad veritatẽxoſitionis in q̃ terminus ſic ſupponit ſufficit veritas vnꝰſuppoſiti.qꝛ dato ꝙ ſup ponat ꝓ oib ſuis ſuppoſitis ſi tñ pᷣdicatũ Huenit ſub iecto ꝓ vnico ſuppoſioꝓpoſitio dãeẽ vera. Vñ ſuppo⸗

ſitio determinata ẽilla in qᷓteminꝰ indiffinite ⁊ ꝑſo naliter ſumit vt hõ currit vel aliqs hõ curit. vbi iſte terminꝰ hõ ſupponit in vfra; determinate.⁊ lʒ ſup pentp oi hoie · iñ locutio reddii vera vno ſolo hoĩe turrẽte · vñ aliud eſt ſupponere ⁊ aliud reddere veraʒ locutionẽ ꝓ aliquo.ꝙ autẽ talis ſit determinata ꝓbat autoꝛ intextu. qꝛ cũ dẽ aial eſt loꝛtes· aial eſt plato· ʒ

Septimus

ch eſt gial· alia ſunt pᷣdicata accidẽalia 2illa ſunrdu Plicia.qꝛ quedã ſunt realia que hñt naturã realem ⁊

aial eſt oĩs hõ ibi eit fallacia figure dictiõis ꝓœden; doa plunb determiatis ad vnã determ nati. Et ſic patet ꝙ terminꝰcõis indifiinite ſumpꝰ ſupponit de⸗ terminate · Eõtra pᷣdicta arguitur pꝛimo ſi. nonẽ ponenda ſuppõ compoſita ꝗᷓ nec ſuppõ ſimpex. Teʒ ner ↄñg. ſivnũ oppoſitoꝝ nõ eſtin netura nec teli⸗ uũ. 6 in iſtis ꝓpõnby hõ eſt ſpẽs. aial eſt genꝰ. ſed illeꝓ⸗ poſitiones ſunt ſingulares· ᷓ ſubiecta ſupponũt diſ⸗ crete. Tertio ſic.terminꝰ ſingularis ſupponit ꝑſo⸗ naliter ⁊ tñ diffin itio ſuppõnis ꝑſonał᷑ non ↄuenitſi bi qᷓ non ẽ ſuffiẽs. maioꝛ ptʒ · qꝛ terminꝰ ſingularis ſupponit ꝓ vna ſola re q̃ ꝑtiiularis dĩ mõ ſuppõ ꝑſo nalis a ꝑſona dã. Muar ꝑſonalis eẽt bona ſequeret᷑ ꝙ in accidẽtit nõ eẽt ſupj poſitio ꝑſonalis·ſed ßᷓ ẽ flm· patʒ ↄña· qꝛ accpia non fũt ꝑſone. cũ ꝑſona ſit indiuiduũ ſubſtãtie./Muin to ſic ſuppõ eit m detenninatã ſpẽm ſuppõis. ᷓoĩis ſuppõ elt determinata.¶ Id pꝛimũ ðꝛ. ꝙ non capit pic iuppõ ſimplerꝓit diſtinguiʒᷓ compoſitõ.ſed dĩ ſuppd ſimplex eo ꝙ terminꝰ ſupponit ꝓ naturaſun⸗ plici in ſe ⁊ abſolute ↄſiderata:ꝙAd ſim di. ꝙille põnes hoõ eſt ſpecies aial ẽgenꝰ lunt ſingulares ſolũ km modũ nð tñ km rẽ cõis in ſuppõne ꝑſonali pᷣõt ſupponere ꝓ vna renon tñ ſiũ terminꝰ ſinglaris · nec ſi im ſupponit ꝓ natu ra in ſuppõne ſimplici.ſed ſupponitꝓ vna re m ha⸗ bitudinẽ quã hʒ ad ſuppoſita· ſicut in iſta· hõ curnt. hõ ſupponit ꝓ iſta re.ſ.hõ̃. non m̃ in ſe⁊ kbſolute·ſc ßᷣm hubitudinẽ quã hʒ ad ſupoſits. Ad quemz ðꝛ. ꝙ ꝑpſona capi duplr. Wno mõꝓptie tunc ſicdifi nit᷑a boeto· Perſonũ eſt natura intellectualis indiu dua ſpa·⁊ ſic indiuidua nature hu maneꝓpꝛie dicunt᷑ pſone. Alio mõ capit ꝑſona laige ꝓ quacũq; infero ri in dꝛdine ad ſuũ ſuperꝰije taus ſit ſubſtãtia ſiue nõ.ß̊ mẽõ capit᷑ perſona inꝓpoſito y Ad quintũ dẽ· oĩs ſuppõ eſt determinata ᷣm aliqͥuã ſpẽm ſupppis

Scðo ſic.ſi poneret ſuppõ ſimplex maꝝie el⸗

ioſi diffinitio ſuppois

d tertium dẽ.ꝙ teminꝰ

R

nõ tñ ois ðꝛ detei minata qꝛ nõ oĩs reddit locutionẽ verã ꝙ vno ſolo ſuppoſito.

Suppoſino confuſaẽacceptio termini

„

chis ꝓplurib mediãteſigno vli.vtcumdẽ

om̃i hõ eſt animdi.ibi iſte terminꝰ hõſuß ponitꝓ plurby mediãte ſigno vli. qꝛ ſuppo nit ꝓ qͥubet ſuo ſuppoſito. Itemↄfuſarum ſuppolitionũ alia eſtↄfuſu neceſſitateſigni vei modi.⁊ alia necelſitate rei.yt cum dicit · oñ̃is hõ eſt animal.ibi iſte terminꝰ hõme dite ſigno vli conſundit᷑ ſiue diſtribunt᷑ ꝓ qᷓlibet ſuppoſiro. ⁊ iſteterminꝰ animalapꝑte pᷣdicatipoſit? ↄfundi ncitate rei. Etcum vnuſcſq; hõ ſuã habet eſſentiã. ideob pbũ ẽ vcẽitatereitener᷑p tot eſſentijs ꝓ q̃thomi mby tenet᷑ iſte terminꝰhomo⁊ ci vnicuiq; homini inſit ſua animalitas. ideo iſteterm

nus animal ncẽitare reitenet᷑ ꝓ totanimali

bus ꝓ qͥt hominib iſteterminꝰ bomo. q̃teſlentijs h verbũ eſt. Vñ iſtetemin bo