*

—

—

ribus dioniby. Si pꝛimñ.ſic eſt cathegoꝛica. Si ſe⸗

cundũ ſic eſt ypothetica. Et hanc diuiionem ponit

Jtoine giherm enias · tñ ſub alijs vᷣbis. ñ

cit ꝙ cnunciationũ alia eſt vna ſimpłr alia ↄun⸗ ctione vna que dã ypothetica. ¶ Sciendũ quatto ꝙ iſta diuiſio dat penes ſubſtantiã ꝓpoſitionis eo ꝙꝓ poſitio cathegoꝛica ⁊ ypothetica dint fᷣm ſuã ſpecie i.ſᷣm foꝛmã ⁊ materiã⁊ ꝑ ↄfequens ſᷣm totã ſuvſtã tiã. Wabet em̃ rathegoꝛica ſubie ctũ ⁊ pꝛedicatuʒ ꝓ materia.⁊ copulã vᷣbalem pꝛo foꝛma. Et ypothetica habet duas cathegoꝛicas ꝓ materia.⁊ Ziunctionem vnientẽ ꝓ foꝛma. Et ſic ptʒ explicatio huiꝰdiuiſiõis

Contra pᷣdicta arguii p?imo ſic. Nulla diſtincta

de ſe inuicẽ veriticant᷑. cũ diſtinctio ſp incdudat opo ſitionẽẽ in ea fundet.ſ ꝓpoſitio ⁊ oĩo a ſe iuicẽ diſtin guuni.cũ oĩo ſit chmunioꝛ ꝓpoſitõne⸗ male ðᷣꝛ? ꝙ ꝓ poſitio eſt oĩo.„Scbot ic in nlła bona diffinitiõne vebẽt ꝑon opoſitg.ſʒ ſic ẽ Pic.ſ. veꝝ ⁊ falſuʒ.ᷓ nõ ẽ bona. ſic. Do ſignificãs ßcaiũ ad ð ſignificatũ eſt mpolita ſ eit vera.ſʒ omiĩs ꝓpoſitio ſi gn ticat ſuũ ſignificatũ vt iſta. hõ currit ſꝑ Fᷣcat ho⸗

minẽ currere.ſiue currat ei oſitio ſp ſi⸗ Qu

gnificat veꝝ ⁊ nõ falſuʒ. Muãrto ſic · Dis bona diniſiodʒ dari n oppolita.; iſta nõ dat᷑ ꝑ owoſita q? vn mẽbyꝝ ↄtinct᷑ ſub alio ſq; cathegoꝛica ſub ypothe tica.qᷓ ip̃a non eſt bona. Mumnto.hec oĩo.tñ hõ currit eit ꝓpoſitio.⁊ tñ non eſt cathegoꝛica q; ↄtinet plures cꝛones · Nec ypothetica. cũ ibi non ſit ꝓñctio vniẽ cathegoꝛ icas.ergo diuiſio eſt inſufficiens . Z pꝛimũ ðꝛ. ꝙᷓ illa que diſtinguũi eſſentialr vt oppoſita vel diſperata de ſe inuicẽ nõ veritica nt᷑.ſed illa que diſtinguunt᷑ accidentalr t̃ vt ſuꝑius ⁊ in feriꝰbene de ſe inuicẽ verificant᷑. Ad ſcðm ðᷣꝛ ꝙ fi oppolita conſiderent᷑ vt oppoſita ſunt.⁊ ſe inuicem de ſtruunt non debent poni in aliqua diffnuõne. Bi ta

bulnm vebalem Brienü prmo. in har dific itionepß hoc qᷓrelatiui a inteiligit᷑ genus diffini tiſcʒ ꝓpoſiti. Eſt eĩ illa relatiuũ ſubſtantie vden⸗

rit pꝛedicatũ Et quod cõiungit vnñ cñ al⸗ tero dicit᷑ eſe copula. vt ptʒ in reſoluẽdo. vt homo currit.i.homo eſt currrens. Ibi hoc

nomẽ homo eſt ſubiectũ ⁊ currens pꝛedica

tum.⁊ hoc verbũ eſt dicit᷑ eſſe copulg. qꝛ gõ⸗ iungit vnũ cum altero. Et dicit᷑ cat hegòꝛi⸗ ea a cathegoꝛiſo as. are quod idẽ eſt quod pꝛedico as are. Subiectũ eſt ilud deq ali⸗ quid dicit. Jꝛedicatũ eſt iludqð dicitð

Pln ro. ſcilicet de ſuo ſubiecto.

Poſtqᷓ; autoꝛ poſuſt diffnitionẽ ꝓpoſitionis ⁊ eti

am diuiſonẽ erin cuthegoꝛicã ⁊ ypotheticam. Hic lequenter incipit derterminare de membis ilꝰdiui

uiſionis. Et quia ꝓpoſitio cathegoꝛica eſt pars ꝓpo ſitionis ypothetice·⁊ pars naturaliter pᷣcedit totum

quod ipſacomponit. Ideo autoꝛ pꝛius determinat

de ꝓpoſitione cathegoꝛica.ipſam pꝛimo ſie diffiniẽs·

Pꝛopoſitio cathegoꝛica eſt illa que habet ſi ubiectum/—

——,——

⁊ pꝛedichtũ tanqᷓ; ptes pꝛincipales ſui.⁊ cum hor cS ℳ

———————

priratis·⁊ ſupponit ꝓ ſno anteccdente. qðᷓ eſt ꝓpoſi to. Ideo dat intelligere genus diffmniti. Et totuʒ re ſiduũ ponit᷑ ad ðifferentiam ꝓpoſitionis ypothetice in qng licet ſint ſubectũ ⁊ pᷣdicatũ ⁊ copila. Non

tamẽpꝛincipales partes ſui ſed ſirhres mnus piin cipales ⁊ remoteſt ꝑ ſubiecrũ ⁊ pꝛedicatũ iutelligii

men ꝓpoſitionis carheorice? p copulan intelli git᷑ foꝛma Et ſu

ꝑtis eius. Et ſunt tum reſultans er vnone p

propoſitionis cathegoꝛice

ltan ꝛedicati? ſubiecti. Ideo per hanc diuiſionem ſufticienter explicatur nãtura

. Cractatus . na intellectũ. Sed dici poſitio inqᷓ;tũ ponĩpꝛs men ↄſiderent᷑ ad circumloquꝛndũ aliquod ſu us alio ſcʒ ꝓ ↄduſione inferenda in argumẽratlõe.; ipſoꝝ vel vt explicãt diuerias paſſiones alicurꝰdiffi idẽ ſunt realter ideo habent eandẽ diffinitiõem niti.ſic bene ponunt᷑diſiuncriue in eadẽ diffinitione eſſentialẽ. vñ diffinit enijcictio ꝙ eſt oĩo in qua veꝝ ⁊ ſic ponunt᷑ veꝝ ⁊ falſum in hac diffinitõne ad circũ vłllum eſ· hec eſt eadẽ diffinitio cũ diffinuõᷣne ꝝ loquenqũ. pꝛim paſſionẽ ipſius diffiniti.⁊ diuer„ politionis. Iceo hic diftinit ẽnunciatio ſub noie ſas paſſiones ſuoꝝ inferioꝛũ./ Acd terclũ dici᷑ ꝙ p⸗ poichnis. ſehulcertvrkialter ordinatauſu, poſiuo nonðrverneocrepnrit juſigutrari fen ogiſmñ. ¶ Seleſdũ ſcðo qᷓ ignificure vexeſt ſigni ides qʒ ipm adequate repꝛeientat. ⁊ ſic maioꝛ et fal⸗ ficare aliqc ita eſſe ſichr eſt vł nõ eſſe ſicut eſt. Sed ſa. Id quarũ dĩ.ꝙ licet poſitio cathegoꝛica ma⸗ ſignificare fallum eſt ſignificare aliquid non eſſe ſit teriałr ʒtineat᷑ ſub ypothetica tanq; ꝑtinens ad ma eſt vel eſſe ſicut nð eſt. Ideo ꝓpolirio ſignieat foꝛmalt tanq; grinẽs ad foꝛ⸗ qnre t ulʒ cõpoſitionꝰ adequate ſicut ẽ. S; mam eius. Licet em̃ ibi maneat cuthegoꝛica ᷣm foꝛ 5 ligniticat falſũ. qñ repñtat illam compoſitionẽ inade mã ẽius· tamẽ illa foꝛm ꝛſe Habet ꝑ modũ materie quate ⁊ aliter q; ſit. Ex quo ptʒ · ꝙ veritas ꝓpoſitio⸗ reſpectu illius. Ideo non inanet ibi foꝛmalr.⁊ ideo nis eſt adequatio erad ſuũ ſignificatũ. Er falſtas e bene opponunt᷑ille poſitiones fᷣm ſuas foꝛmas. . Gyeu ead ſuum ſignificitũ Patet vlterus Id quintũ ðꝛ ꝙ; iſta tiñ homo curtit eſt foꝛmali⸗ S opoſitionis eſt cõpo ter cathegoꝛica. quia ponit ſolũ vnã cathegoꝛicã pꝛe⸗ — ſitio extremoꝝ ſed verũ ⁊ fallũ ſũt Iignificatũ mate iacentẽ eius.ſed eſt virtüalr ypothetica.qꝛ virtualt⁊ riale. ⁊ ſecũndariũ ſignificatũ ꝓpoſitionis. Ipſu em implicite continet dias cathegoꝛicas cõunctas co⸗ 5 ſignificat pꝛimo ipſaʒ compolitionẽ. Et ðᷣꝛ ſignifica pulatiue. vt ptʒ iñ reſolutõne eius qꝛ valet tiñ ſicut 5 Rlrz 50 ad. Wn hom nihil aliud ab hoĩe curit. ſñitandi illã compoſitionẽ. ⁊ ꝑ hop ptʒ intelleetus dit ꝛopoſitio cathegoꝛica eſt que hʒ ſubie kntionls gpolichnis ꝙ ꝓpoſitio ditae ehnic etque bz Sh 3 in cõmuni diuidit᷑ in cathegoꝛicã ⁊ ypotheticã. u⸗ Sum b edicail? Copuid Ianq pꝛincipalc& v r ð diuiſiõis rõ eſt. qã dĩs ꝓpolitio eſt vĩo verñl fãl ꝑtes ſui.vt homo currit. In hac em̃ ꝓpoſiti ſa vel ʒᷓ talis oño cõponit᷑ mediate ex termis vłplu one homo currit. homo eſt ſubiectũ.⁊ cur⸗

—