„ 5

ſtü ẽni⸗pres ſepatealiquid ſigrj ficant. Poc totũ cuiꝰptes ⁊ cetera.

ponit᷑ ad Ditið noĩs ⁊ verhoꝝ quoꝝ ꝑtes

mõ non diffinit᷑ hic. qꝛ ß̃ mã ẽ yor cõplerg. rũ nõ eſt diffinitio inqᷓ;tũ hmõi. igi᷑ ⁊c

ignilicet ad placitũ. Ideo in diffinit one oĩo nis ſiẽ

quedã ſunt remote vt lie ⁊ ſyllabeqdã fũt ꝓpinqvt

—

Q ðſtauc F

aM.

— rdd— E

4 p. vtð 4

3

. ſicandicau Lontr ta pꝛi ic. Hullñ completũ poteſt diffiniri cum nen habeat

ſepatesi

cule ponunt᷑ hic ſub eadẽ rõe qua in nomi ne⁊ verbo poncbantur F n Poſtq; anter deter. de noĩe ⁊ vbo q̃ ſũt ꝑtes ma⸗ terales enunciationis. hic dñter determinat de oꝛa⸗ tione q̃ eſt gen enunciatõnis. Et qꝛ diffinitio expli⸗ cat eſſe rei. diuiſio ʒo poſſe rei ſeu ſeꝑatõem pꝑtiũ er. ſed eẽ pᷣcedit poſſe vł ſegatõem. Ideo pꝛranteqᷓ; di uidit otonponit eꝰdiffinitõeʒ que talis eſt. Oꝛatio

eſt vox ſignificatiua ⁊c᷑. Sciẽdũ pꝛimo. ꝙ oĩo trplr accipit᷑· Ano iiodo ꝓ re ſubiectã intẽtõi ᷣm ſeꝛ iſto

nöey ⁊ gõplero põt capi abſolute ꝓ illa intẽtõe vł voce ſignificatiua vĩonis.⁊ ſic iteꝝ nõ diffinit᷑. qꝛ eiꝰpꝑtes ſeꝑate nihil ſi

gnificãt. Tercio qapit᷑.x illa inrẽtone vt?̃ ſigniſicati na rei ſubiecte q̃ẽ 6 erꝰ⁊ iſto modo diffi

nit᷑ hic. Siciit em̃ diffinit᷑ hõ ſub iſta voce hõ.⁊ꝓſi

Fnificaro qð ẽ aĩal rõnale moꝛtale.ita ſimilr hec vox

oo diffinit᷑ꝓ ſuo ſigmficato qð ẽ qdã vor cõplexa.

T Sciendũ ſ cðo ꝙ licʒ q̃lubet oño nõ ſit vna vor in coplexa eſt tñ vna ꝑ cõplerionẽ. Et põt die vna ꝓ⸗

pter duas cauſas. Pꝛimo rõne foꝛme qi ibi eſt vni

tas oꝛdinis ⁊ cõplexionis plůriũ vocũ lignificatiua

mq̃ͥ ſub tali foꝛma yniunt᷑· Scðo er parte finis.qꝛ pᷣdicte voces vniunt᷑ ad ſignificandũ vnũ ↄceptum romplexũ. Ideo in diffinitõe oĩonis bene ponit᷑ vox

tanqᷓ; genus. ¶ Sc endũ tercio.ꝙ licet oĩo non fue⸗

nt pꝛimo ⁊ ꝑ ſe impoſita ad ſignificandũ. tamẽ fuit impoſita ad ſignificandũ er ↄſequẽti rõne impoſiti⸗

onis ſuaꝝ partiũ. Per hoc ei ꝙ ꝑtes oonis ſunt ſi gnificatiue. oĩo compoſita ex ip̃is trahit ſuũ ſignifi⸗ catũ ⁊ tñ habet ſignificatũ diſtinctũ ab ipſis qʒ iſte ꝑtes ſignificant ↄceptus ſimplices o o pꝛimo ⁊ꝑle gnificat conceptũ complerũ.⁊ codẽ modo pᷣt dici ſignificare ad placitũ rõne impoſitionis ſuaruʒ ꝑtiũ que factaſeſt ad ꝓlacitũ licet oĩo ßᷣm ſe ꝑꝛio non

in diffinſtionib noĩs? verbi ↄueniẽter pomt᷑ ad pla citũ.¶ Sciendũ quarto ꝙ duplces ſut ꝑtes oãenis

nomẽ ⁊ verbũ. pꝛime aũt non fůt ſigniticatiue necſt ꝑres oĩonis niſi fm qͥd.ſ alie ſunt ſignificatiuc que pꝛieidicunt᷑ ꝑtes õonis de quib intell git pꝛedicta

Diffinitio·⁊ ſic ptʒ declaratio diffinitionis oĩonis q̃ fatis ʒcoꝛdat cũ diffinitione poſita a Pꝛſtiano dic.

Mꝛatio eſt Zus dictionũ oꝛdiatio et modis ſigni ata. Wontra pꝛedicta pꝛimo arguitur

vnum eſſe. ſed oꝛatio eſt quoddaʒ complexum ergo

malc dirfinit᷑ hic oꝛatio. Scðo ſic. Nulla qᷓ;titas

eſt vor cum vor ſit qualitas quedam. ꝛatio autẽ eſt qᷓ;titas cum ſit ſpecies qᷓ;titatis diſcrete. ergo ma je dicit᷑ꝙ oꝛatio eſt vor ſignificatina ⁊c̃. Eercio ſic

omnis vox ſignificatiua habet aliquodꝓpꝛiũ ſign i

ficatũ.ſec oꝛatio non eſt hiuſmodi quia non ſipti

4ſignificant. Relique aũt ꝑti

¶Cractatus

2io eſt vor ſ ignificatina pc ᷓcat niſj ratione ſuarũ partiũ.ergo mal

8

e dieit᷑ oꝛntio

v eſt vor ſignificatiu. ¶ Huano ſic. Hullum ſignifi cans de neceſſitate ſignificat ad placitũ ſed iſta oꝛd

tio homo curnt in pꝛima eiſignificatione ſigniſicu⸗ bat ſu ſignificatũ de neceſſitate ſcʒ hominẽ currere

cũ nõ poterat aliud ſignificare ⁊ ſimitr quelibet alia oĩo · eno ꝙꝛatio non ſignificat ad placitũ pꝛimi inſti⸗

mentis. ¶ Muinto ſic dicendo. cuno cutris ⁊ pluit

ſunt olationes ⁊ tñ ꝑres nihil ſignificant ſepate ergo male ponit᷑illa ꝑticula curꝑtes ſeꝑate æliquid ſigni

ficant: Ad pꝛimii dicit ꝙ licet nullũ vmplexũ cõ plere deſignarũ inq;tñj hmðl diffinin poreſt q ibiñ eſſet erplicatio vnwdiffiniti. ſed tamẽ nomẽ comple

M

—

xum incomplere deſignatũ ſib voce incomplexa be

ne diffinit᷑⁊ ſic eſt in ꝓpoſito] Ad ſcðᷣm dicqꝙ ſi ca piat᷑ oꝛatio ꝓ menſura ꝓlationis vocis ſiceſt qᷓ;titas dilcrera nec iſto modo diffinit᷑ bic ſed ſicapiat᷑ ꝓ voce ſignificatiua complexa ſicut capi᷑ in pꝛopoſito ſie nõ eſt qᷓ;ᷓritas ſed q;ᷓtum ad ſuum materiale quod eſt vor eſt quedam qᷓ;titas Id terciũ dicit᷑ ꝙ licʒ oꝛa tio trahat ſuum ſignificatũ cauſaliter ex ſuis ꝑtibuſ tamẽ non habet ipſum foꝛmaliter a partibus ſʒ ha⸗ bet pꝛopꝛiũ ſignificatũ ratione compoſitionis partis um? illud eſt conqeprus complerus ſignificatoꝛuʒ ſuarum partium. Ad quarũ dict᷑ ꝙ licet illud ꝙ

ſigniticat neceſſaris ſuũ ſignificatũ non ſignificet pꝛi

ertſea placitũ. bene poreſt tamen exconſequẽ⸗ ti. Sicur eſt de oꝛone que ſignificat ad piacuũ ꝓpter impoſitionẽ ſuaꝝ partiũ factam ad placitũ ſubpoſi ta tali impoſitione ꝑtiũ oño compoſita ex ip̃is neceſ ſino haber ſigni icitũ deferninztů.¶ Adquinus dici᷑. ꝙ iſte voces curto curis. vel pluit de vi iermo nis non ſunt oĩones ſed verba tiñ. ſed virtuto intel lectus qui ſubintelligit ſuppoſitũ in vᷣbis pzime vel ſche ꝑſonaꝝ in verbis ercepte actionis. vt ſunt pluit. choꝛuſcat·ningit. tonitruat.fulminat. grandinãt.⁊ ſi milia ⁊ ſic ſunt oĩones ⁊ ꝑtes ſeꝑate pſaꝝ aliquid ſi

gnificant. dñ intelligit᷑ fuppoſitũ. vt curro.tiñ valet ſi

cut ego curro.curris tĩ valet ſicut tü cutris.pluit

ti valet ſicut deus vel natura pluit.

¶ Vonũ alia pfecra. alia umpfeca · Dio pfecta eſt que ꝑfectũ ſenſum geielt in aĩo

auditoꝛis.vt homo currit. Wo imꝑfectaẽ que impfectũ ſenſum generat in aĩo audi⸗ toꝛis. vt hõ abus. Donñ pfectaꝝ.alia in⸗ dicatiua.vt hõ currit. Alia impatiua.vt pe

tre fac ignẽ· Alia optatiua, vtvtinã eẽʒ bonꝰ

clericꝰ. Alia ↄiũctĩa.vt cũ vener ad me da bo tibiequũ Ilia depᷣcatiua. vt mißere mei deus · Harũ aũt oĩonñ ſola indicatiua oꝛa⸗ tio dicit᷑ eſſe pꝛopoſitio. v yy

Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diffinitõnem oꝛationis/ que

explicat ipſam a pꝛioꝛi. Hic ↄſequẽter ponit diuiſio

nem eꝰque explicat ip̃ am a poſterioꝛi ſic diuidẽs eñ WMꝛationũ alia pꝑfecta. alia impfecta · Cuiꝰdiuiſio nis ratio eſt. Nam omis oꝛatio repꝛeſentat aliqueʒ ſenſum ineellectui.vel igit᷑ repꝛeſentat ſenſum ꝑfectũ

⁊ ſic eſt oꝛatio perfecta · vel imperfectum.? ſic eſt oꝛa

tio imperfecta.