Dominica.x x.polt trinitatis

veniam poſſe conſequi.et tune me dece · bit gratiam etveniam conferre. In me em̃ deber eſſe omnis ſpes vite eterne ⁊ vᷣtutis gre Eccĩ xxiiij. Non ð ↄfidendũ eſt tibi in aliq bono creato aut tꝑali aut caduco.non in naturali.non in foꝛtuito.ſed tĩ ĩ me.qꝛ oĩa pᷣter mete ſaluare nõ pñt. Vñ cũ omĩia exhauſerit aĩa q̃ habet in curationẽ ſui ni⸗ hil ꝓficiet niſi ad xpᷣm recurrat Sicut pa tet in mliere q̃ multũ ↄſũpſerat in cura ſui nec tñ ꝓfecit niſi cũ ad xpᷣm acceſſit. inq̃ eſt ſalus vita ⁊ reſurrectio nr̃a.ꝑ quẽ ſaluati? liberati ſumꝰ.⁊ iõ in ip̃o ſuꝑ oia eſt ↄfidẽdi Rirca qð ſciendũ ꝙ hoĩes ponũt vſidenti⸗ um diuerſimode in diuerſis. Quidã ei po nunt eã in bonis naturaliboqͥdã in foꝛtui tis.⁊ quidaʒ in gratuiti. De pᷣmis qͥ ponũt eam in bonis naturalib. ſunt illi qͥ ponũt⸗ totã ſuã delectationẽ in potẽtia.ſapia⁊ pul chꝛitudine.q̃ ſũt bona iſta ↄfidẽtia eſt oĩno friuola.inutil ·infructuo⸗ ſa⁊ vana. De potẽtia ptz. Nã qͥdã ſunt per ſe potẽtes ⁊ hi ↄfidũt in ꝓpꝛia potẽtia. Dui dã potentib adherẽtes.⁊ hicõfidũt in po tentia aliena. Sʒ talis potẽtia ẽ friuola et qᷓ̃ſi nulla. Hã oĩs potẽtia q̃ nõ eſta ſeip̃a.ſʒ fiuit ab alia ẽ oĩno nulla.niſiqntuʒ dat illi potẽtia pᷣma NHulla ẽ em̃ vᷣtus arboꝛis niſi qjntũ ſuſcipita radice. Et nulla ẽ virtꝰ mẽ⸗ bꝛi cuiuſlibet aĩalis ſi ĩeãñ influat vᷣtꝰ coꝛ⸗ dis. Et bꝛeuit nulla ẽ virtꝰ poſterioꝛ niſiĩ eam influat virtꝰ pꝛioꝛ. Eũ qᷓ dĩna potẽtia ſit oĩm potentiaꝝ pᷣma ⁊ſima.ptʒ ꝙ nulla eſt potẽtia hũana ſine ea.⁊ ſemꝑ fruſtra ni⸗ titur.niſi ab ip̃a adiuuet᷑. Vñ qͥd ꝓfuit po/ tentia iulio ceſari.qͥ a romanis ꝓditoꝛie fu tt interfectꝰ. QDuid Heronj. Ir nominio/ ſe a romanis fuit expulſus. Duid Aleran dro qͥveneno ab amicẽ interemptꝰ. Duid Habuchodonoſoꝛ.qͥa filio ſuo in tricẽtas partes fuit diſſecrꝰ Quid Balthaſar. qͥ cũ ↄcubinis ĩ cõuiuio fuit occiſus. Quid ho ⸗ loferni.qͥ ab vna femĩa Judith fuit deca⸗ pitatꝰ. Quid Ciro quia regina Thamari fuit decollatꝰ. Et quid me neceſſeẽ referre oẽs cũ liquide cõſtat potentiã nõ eſſe niſi a deo Roma.xiij. Et iõ ðꝛ in Pð. Nolite cõ fidere in pᷣncipiby· i filijs hoĩm ĩ quibnõẽ ſalus. Et iteꝝ. Bonñ eſt ſperare in dño qᷓ; ſperare in pᷣncipiw. Vñ qui ↄfidũt in tali potẽtia q̃ ſe iuuare nõ põt· ſiles ſunt illis q̃ nnitunt ſuꝑ baculũ arũdineũ quicũ inni⸗

tente cadit.⁊ manñ ſibipfoꝛat.⁊ili quipfi lum ſtuppe vult ſe de maria rupe deoꝛſum mittere Pꝛopter qð ðꝛ Miere· xvij. Male dictus hõ qui ↄfidit in hoĩe. ⁊ quipõit car nẽ bꝛachiũ ſuũ. Rñ dicit carnẽ.qꝛ caro eſt

res fragil·niſi teneat᷑ beneficio oſſium. Et certe ad exgientiã vidimꝰꝙqͥ in ſua poten tia multũ cõfidẽtes alijs üiuriabant᷑.nr̃is pibceciderũt cñ caſtris munitiõib foꝛta licijs ⁊ plis. Alij ſunt qͥ ↄfidunt in ſua ſa⸗ hiẽtia. Et hi ſilr friuole cõfidit. Hã omis ſapia a dño deo eſt. vtðꝛ Eccũj. Ergo nul laẽ ab hoĩe licet bñ aliq̃ ſit ꝑ hoĩem vt per inſtrumẽtũ. Ania em̃ hůana naturalireſt ſi cut tabula raſa in q̃ nhilẽ depictuʒ. Vñ ſi nõ hr̃et doctoꝛẽ eẽt ſicut bꝛutũ. Nulꝰautẽ doctoꝛ pᷣt aliqͥd docere niſi hẽat a deo qui mẽtes hoĩm ilumiat ⁊ vᷣitatẽ oñdit. Nã li⸗ cet homi ↄcreatũ eſt lumẽ natural ingenij ⁊intellectus. vt dici in ðõ. Signatuʒ eſt ſup nos lumẽ vultꝰ tui dñe.illud tñ lumen lucere nõ põt niſi illuminet᷑a lumie increa to diuine ſapiẽtie vt dicit Brego.ſuꝑ Eʒe chiel· Omelia.ix. partis pꝛime. Fã fruſtra doctoꝛ exteriꝰ illuminat ſi deus interꝰ nõ illuminat. vt dicit Brego. in Omelia ſuper illud. Si quis diligit me. Unde Beda ſu per illud. NHemo venit ad me niſipater me us traxerit eũ. Et ſi homies ab homibau diunt.tñ qð intelligunt intus dat᷑ intꝰ re⸗ neneeete ſolus ſapientiam docet qui in celo cathedram tenet.vt dicit Brego · in li. de magiſterio. Hinc dicit ſal ⸗ natoꝛ. Ve voceminiplures mg̃i. Qmnꝰ eſt magiſter vñ̃. Patet ergo ꝙ ania dʒ potius ad deñ recurrereꝓ ſapiẽtia a quoeſt omĩs ſapiẽtia. Et ſi em̃ ab homiĩe doceł᷑illum ta men petat vt aperiat coꝛ ad intellectũ qui⁊ doctoꝛi dedit vt doceat. Hõ ergo quis con kfidat in ꝓpꝛã aut alienã ſapientiã ſine deo. quia omis talis eſt ceca Roma.ij. Confi⸗ dis te ducẽ cecoꝛũ eſſe et lumen eoꝛũ quiĩ tenebꝛis ſunt. Talis fuit ſapiẽtia philoſo⸗ phoꝛũ.qui eam a ſe hñe arbitrantes repꝛo bati ſunt a deo.et obſcuratuz eſt inſipiens coꝛ eoꝛũ. vt dicit Bernar·ſuꝑ Cantica ſer⸗ mone. xxiij. Et Policratꝰ libꝛo.ij.c.iij. De his veriſicatur illud. Perdam ſapientiam ſapientiũ.et pꝛudentiã pꝛudentium repꝛo babo. Et quod dominꝰ dixit ſie⁊ fecit. Nã plures eoꝛuʒ pꝛopter ſapientiã pierũt nec pdeſſe ſibiðis t ſapiam potuerunt Quid