ſenerus ↄtra malos. ne crinia maneãt im punita. Juxta illud-Pꝛe der· xx Rex quiſe det in ſolio iudicij in:uitu ſuo diſſipat om/
ne malũ. Quinto dʒ eſſe clemẽs in bonos.
Nullũ em̃ vt pᷣncipẽ magis clemẽtig decet. vt dicit Seneca. Vñ dicit poeta. Sit pi⸗ ger ad penas pᷣnceps ad pᷣmia velex. Dui qʒ dolet quotiens cogit eſſe ferox.
in vᷣbis pꝛemiſſiſ Dir 1 tertio deſcribit᷑ regũ ⁊ pᷣn/
cipum auctoꝛitas terribil⁊ pᷣceptoꝛia ũ
dicit᷑ Ceſari. Leſar em̃ a cedẽdo dictus ẽ.
vnde officiũ eiꝰeſt vt cedat maleficos. iux⸗ ta illud. Maleficos nõ patiari viuere ſuꝑ terram. Ceſari em̃ incũbit vltio maloꝛuʒ.
Hã vt dicit Policratꝰ li iiijca.ij. In eo pᷣn ceps pſonã publicã gerit ꝙoĩm iniurias? dãna ſed⁊ crimĩa oĩa equitate mediaperi
mit. Videat tñ pᷣncepſ ne fundẽdo ſangui nẽ vir ſanguinũ ſit.ne incurrat nomen ho/ micide vel reatũ. Hã vt dicit Iugu. dauid vir ſanguinũ dictꝰ eſt.nõꝓpter bella ſed ꝓ⸗
pter vꝛiam. Et Samuel nuſq; vir ſangui⸗ nũ aut homicida ſcribi᷑.q tñ Agag regem
iniqͥſſimũ in fruſta concidit. Exqͥ infero ꝙ pᷣnceps dz vlciſci mala ſine odio pſonsrũ. Hã ſicut lex culpas ꝑſequit ſine odio ꝑſo
narũ.ita ⁊ ip̃e punit delinq̃ntes ſine motn
iracũdie. Nñ etiã ip̃e ðᷣꝛ licoꝛ qᷓſi legis vl⸗ toꝛeo ꝙ ipiꝰ ſpectat ad officiũ ferire queʒ lex iudicat feriendũ. Et exh̃ ptʒ ꝙ exqͥ ipſe
eſt leg vltoꝛ ante oĩa dʒ ꝓuidere de legis
eqtate. vt habeat legẽ iuſtã ⁊ equã. Ad hoc
aũt vt lex ſit iuſta ⁊ vtilis reipublice q̃ttu⸗ oꝛſunt neceſſaria ᷣm Rober. Vol. fuꝑ lib. Saß.ca.xviij. Pꝛimo eĩ reqͥrũt leges ſub
tilitatẽ mature deliberatiõis. Uñ moyſes accepturꝰlegẽ cũ deo.xl.dieby in mõteĩ ie/ iunio moꝛabat᷑. Exo.xxxij. ad ſignificãduʒ deliberationẽ ⁊ ſobꝛietatẽ eẽ neceſſariã cir ca oꝛdinationẽ leguʒ. Teges em̃ ſunt ſicut medicine.vt dicit phs.iij. politicoꝝ. Et iõ ſine magna pᷣmeditatiõe dande non ſunt. Binc Juſtinianꝰ in plogo inſtitutoꝝ diẽ. ꝙ cũ ſumma diligẽtia ⁊ vigilijs ⁊ viroꝛum pꝛudentũ ſolertia leges fecit. Sed dice res Dueẽ legis neceſſitas vt ſtatuat᷑ a pᷣn ⸗ cipe. Ad qͥd rñdeo.ꝙ iõ.qꝛ ad faciẽdũ be⸗
mines vᷣtuoſos nõ ſufficit ſolꝰſermo ꝑſua
ſiuus.⁊ iõ lex fuit neceſſaria q̃ ad cõpelle
ret.vt dicit Ariſto.iij. politi. Hec ſolũ lexeſt
neceſſaria ſed etiã bona ↄſuetudo·ꝑquam
—
ipe apetitꝰ hũanꝰ inclinat᷑ad bonũ. Vn
ↄſnetudo hʒ violentiã qndã indinantẽad
bonũ. Sed qꝛ nec ↄſuetudo bona pᷣt eſſe ſine lege.iõ ſicut lex ſine ↄſuetudine nõ eſt
pfecta.ita nec ↄſuetudo ſine lege. Naz licet bona ↄſuetudo inducit q̃ndã neceſſitateʒ ad bonũ.tñ hec neceſſitas ſine legibv bñ oꝛ dinatis nõ hr̃. Sicut aũt bona ↄſuetudo
multa bona facit in ciuitate ita mala ↄſue⸗
tudo multa mala facit. Vñ narrat Vale ⸗
riꝰli.vij. ca.iij in fine. ꝙ cretenſes cũ acer⸗ biſſima execratiõe vti volebant aduerſus eos q;s vehement᷑ oderãt.optabant eis vt mala ↄſuetudie delectarent᷑. Et in dicit Valeriꝰ ꝙ licet modeſte imp̃cabãt.ſʒ ma ⸗ rimũ malũ inimic imp̃cabãt. Scðᷣo leges reqͥrũt vtilitatẽ ſecure cohabitatõis. Hec
eſt em̃ cã finalis legũ. vt homies poſſint co
habitare ↄcoꝛdit᷑ Ex qᷓ ptz ꝙ ciuiles leges nõ pñt meliꝰ ßuari niſi ꝑↄcoꝛdiã ciuiũ.vñ Ariſto.iij.politicoꝝ dicit. ꝙ ciuitas ẽ cõica tio bonaꝝ actionũpter bñ viuere. Et vij
ethicoꝝ ca.j. dicit. ꝙ amicicia marie videt᷑
Stinere ciuitates Vñ Iſi.ij ethimoogia. ca.iij. diffinit ꝙ ppls nihil aliudẽ niſihũa⸗ ne multitudig in vno iur cõſenſu⁊ ↄcoꝛ⸗
di cõione ſocietas. Et ZAug.in li dever. dñi ßmone. xyj Da vnũ młi ⁊plsẽ. tolle vnñ ⁊turba eſt. Idẽetiã li.ij. deciui.dei ca.xxj.
dicit. ꝙ ſcipio vocat pplm nõ oẽm cetũ mul
titudinis.ſed cetũ iuris cõſenſu ⁊ vtilitatꝭ cõione ſociatũ. Lõſimilẽ ponit ſniam.xix. de ciuitate dei.ca.xxj. Exqͥb om̃ib infero ꝙ nulla multitudo cõmunitatꝭ põt dici po
pulus ſine ↄcoꝛdia. Et ex h ↄſeq̃nter ſequi tur ꝙ ſine taliↄcoꝛdia nulla res publica p̃t dici cũ nõ habeat plim. Uñ ptz ꝙ pnceps
maxime dz vigilare ad; vt ↄcoꝛdet inpo⸗ pulo diſcoꝛdãtes. vt dicit Ariſt.viij. Ethi coꝝ. Zilioquin res publica eiꝰ nõ durabit. Bã ſiẽ̃ erẽplificat Aug.ij. de ciui.dei exxi. Sicut in cithara armonia nõ eſt niſ ercõ
coꝛdia ſonoꝛum.ita in ciuitateeꝝ cõcoꝛdia
actionũ ſiue moꝝ infimoꝝ ⁊ medioꝛuʒ. Et hec vnanimitas? dilectio finis ẽquẽ lex in
tendit Rom̃ xij. Plenitudo leg ẽ dilectio Et.j. Thimo.j. Finis pᷣceptiẽ caritas. Ex
qby oĩb infero ꝙ hoĩes magl debẽt inten⸗
dere ↄcoꝛdie in cõitate qᷓ; iuſticie. intelligẽ⸗
do de iuſticia ꝑticulari. Iſtuc ptʒ· qꝛ dicit
Tulliꝰ in li de aĩcicia. Si oẽs eſſemꝰ ami⸗
ci nõ indigeremꝰ iuſticia. ßʒ q̃ntũcũq; eſſe⸗
inpUueoi mhlm nicquauat — tiidtionis jnnterdicri visktiqm dyns nccxſſ inamẽrci ininiwenẽ aundeic ſulns cꝛdi wizrezſur uEtpoñ iodo vemiereſir