no. Mala ſepultura vbi nunqᷓ; ſuꝑ defun/ eto requiẽ eternã cantat᷑. ſed tribulatio er na. vbip ſonitu cãpanarũ reſonãt mallei⁊
incudes. vt ðꝛ Pꝛouerb. xix. vbi lumiaria
nõ lucent ſed ardoꝛibꝰ ↄſumunt. vbi nulla
aſperſio aque bñdicte ſed ſitis ꝑpetua Lu ce. xvj. Witti laʒarum vt intingat digituʒ in aquã.qꝛ crucioꝛ in hac flãma. Iteʒ debi
coꝛ eſt hõ deo rõne ꝓmiſſi. Vñ eiðᷣꝛ. Red⸗
de ſcʒ qͥd ꝓmiſiſti. Eſt autẽ duplex ꝓmiſſio
fideliũ. Hã quidã ſimplicit?pmittunt ſine iuramẽto. qͥdã vero etiã cũ iuramẽto.vel fi de data.⁊b dicit᷑ votuʒ. Sic qͥdã deo ſim/ pliciter ꝓmittũt obediẽtiã pᷣceptoꝝ.vt oẽs
tideles Ero.xriiij. Om̃is qcũc mãdauit
aMerktnit nirm
— wrcunx 1 nEn e zennitm werhm m
*
u un nut mt
ue turSi rinmm
P) n Sn re Seit eni
4
FWwn 1
1 nue bm Nnd «— u mr
2
nobis dñs faciemꝰ. Dñ ergo nõ facit nec viuit iuxta pᷣcepta debitoꝛ ẽ pene grauiſſi ⸗ me. O q̃nti ſunt hodie debitoꝛes trãſgreſ ſoꝛes pᷣceptoꝝ diuinoꝝ.adulteri fures.ho micide⁊ẽ.qͥb dicit᷑. Redde q̃dꝓmiſiſti. Ta les aũt qͥ aliqͥd ꝓmittũt ⁊ nõ faciũt dicũtur infidelr agere. b hoc qd animũ mutãt. Em Tho..ij.ij·q.cx. Et ex hoc iã patet q̃re xp̃ia nus licet fidẽ dicat ſe tenere.a tñ opa ſidei nõ facit ðꝛ infidelis. Hõ ſolũ ergo gentilis vel iudeꝰ dicit᷑ infidelis.ſed eeiã malꝰ xp̃ia⸗ nus: Hã illi dicunt᷑ infideles qͥ ſidẽ nõ ha ⸗ bent xpᷣianã. Iſte autẽ ðᷣꝛ infidelis.qꝛ opa fidei non habet.ſine qͥbo moꝛtua eſt fides. Jaco.ij ĩmo dico ꝙ xp̃ianꝰ malus.magis ðꝛ infidelis qᷓ; paganꝰ vel iudeus. Hã iude us ⁊ paganꝰ⁊ ſi negãt fidem oꝛe.xp̃ianꝰ tñ
negat oꝑe. Sed pheſt deñ offendere oꝑe
qᷓ; ſermone.ſicut plus ẽ occidere hoĩem qᷓ; maledicere. Et ptz ꝙ offenſa xp̃ianoꝛũ eſt maxima in cõparatiõe ad gentiles vl iude os eo ꝙ dicit Petrus. Melꝰ fuit illis viã veritatis nõagnoſcere.qᷓ; poſt agnitaʒ re⸗ troire. Vñ poeta dicit. Turpꝰ eijcitqᷓ;nõ recipit᷑ hoſpes. Uñ pctiñ̃ xp̃ᷣiani ad pecca⸗
tũ gentilis vel iudei hʒ ſe ꝑ ſilitudinẽ.ſicut
pctm̃ illius qͥ occidit fetũ inanĩatũ in ven ⸗ tre m̃is nõdũ viuificatũ.⁊ illiꝰqui occidit fetũ anĩatũ iam natũ. quoꝝ pctã maxie dif ferũt q̃ ad Zuitatẽ. vt ptʒ · xxxij·q.ij. Moy⸗ ſes. Judeus em̃ kgentilis occidit fideʒ xp̃i in ſe quã nõdum fuit ꝓfeſſus.⁊ ꝑↄſequẽs
nunqᷓ; fuit viuificata. Sed xp̃ianꝰ occidit
fidem in ſe iã viuificatã ꝑ oꝑa pꝛioꝛa bona
Et ideo qͥdãmõ talis xpᷣianꝰ magi ðꝛ infi⸗
agelis qᷓ iudeꝰ. Süt alij qvouent deo cũiu
Si nolueris polliceri abſq; pctõ eris Dð
Dominicaxxl. poſttrinitatis
dicit᷑ ꝙ moꝛtuꝰ eſt diues ⁊ſepultꝰ eſtĩ inter
ramẽto vel fide data.vt ſunt religioſi. qͥ vo nent pauꝑtatẽ reꝝ Mat.xix. Ecce nosre⸗ liqmus oĩa. Itẽ refrenatõem ↄcupiſcẽtia · rũ.vt oẽs clerici⁊ ſpũales in ſacri qꝛdinibꝰ ↄſtitutiꝓmiſerunt caſtitatẽ in oꝛdinib. vt dicit Wath.xix. Sũt eunuchi qͥ ſe cgſtra neth regno dei. Et his ðᷣꝛ. Redde qͥdvo uiſti Ecẽs.v. Si qͥd deo vouiſti redde pð Redde altiſſimo vota tua. Et iteꝝ. Voue⸗ te⁊ reddite.q.d. Anteqᷓ; vouiſti. liberi fui⸗ ſtis.ſed cũ vouiſtis.iã debitoꝛes eſtis. Vñ Aug.in epla. Quia vouiſti.iã te deo obliga ſti. bñ ðᷣꝛ Redde Deuxxüj. Cũvotũ fecerꝭ dño deo tuo nõ tardaueri reddere. Vñ di cit glo. quedã ſugillud Ecẽs.v. Si qͥd deo vouiſti redde. Vouere ẽ voluntariũ.ſʒ red dere neceſſariũ. Et idẽ hr in glo. Pð̃ſuꝑ il lud. Vouete ⁊ reddite dño deo vñ̃o. Et ra tio oĩm iſtoꝝ ẽ. Quia dicit᷑ Ecẽs.v. Diſpli cet deo ifidelis ꝓmiſſio.i.nõ impleta.⁊ ſtul ta.iindiſcreta. Et glo. dicit. Infidelisẽ in q nõ eſt veritas nec fidelitas. Stulta aũt in q̃ nõ eſt recta ↄſiderabilitas Deut᷑. xxiij
autẽ ſemel egreſſuʒ fuerit ab oꝛe tuo obſer nabis. Et ex his ↄcludit᷑ ꝙ multo melꝰ eſt nõ vouere qᷓ; poſt votũ ꝓmiſſa nõ reddere Textꝰeſt Ecẽs.v. Euiꝰ rõ.qꝛ vouere? nõ reddere ẽꝓuocare. Pꝛouer.tx. Ruina ẽ ho mini deuotare ſctõs.⁊ poſt vota retractare Uñ Iſa.xix.dicit᷑. Vota vouebunt dño ⁊ ſoluẽt. K Sed h occurrũt duo dubia Pꝛimũ.exquo dicit ꝙ nõ dz homo tarda⸗ re reddere q̃ vouit. vtrũ vouens ſtatim te ⸗ net᷑ reddere.Ad qͥd rñdeo· ꝙ yota redden ⸗ da ſunt cito.qꝛ dicit Aug epla.xx viij. Fe⸗ lix neceſſitas q̃ ad melioꝛa cõpeilit Et deß Bugo lij. de ſact̃is parte.ij.ca.xxiij. Anve ro ſine moꝛa ſunt reddẽda nõ determinãt ſctĩ Tñ dicit ͥdã doctoꝛ ſug Ecẽiaſten. v. ca. M debet reddere eo tpe q̃ iudicat vtiliꝰ eſſe aĩe ſue.⁊ niſifuerit aliqͥd impedimẽtuʒ vel ſpes de maioꝛi ꝓfectu tuncpᷣt differri. alias ſecuriꝰ ẽ ſoluere qͥd ꝓmiſſũ ẽ ſine mo ra. Hec ille. Scðo dubitat᷑ vtꝝ oĩa que vonet hõ tenet᷑ implere. qꝛ ðꝛ hic Duecũq; voueris redde. Ad qͥd rñdet᷑ ꝙ ſtulta vota q̃ nocẽt vouẽti. vłq̃ ſt de ſe mala velſi ſunt bona nõtñ oꝛdinata vł ex eis malũ ſequit. ita dicit᷑ij.ij.qij. Et deᷣ Mugo li.j. de ſa⸗ cramẽtis ꝑte. ij ca. xxiij dicit. vota ſtulta fu giendaſunt. Zmbꝛo.li.j. de officijs añ 5.


