Hermo.
inß dicit Seneca ꝙ dñs tal mĩoꝛ ẽqᷓ fwꝰ
Eo ꝙ dicit Augꝰ li. xix.ð ci. delc·xxj. Dui
impant ſeruiũt eis qͥby vident imꝑare. Et terte ſic eſt. Dñi eiñ poꝛtãt onera ſubdito
rũ potiꝰqᷓ; ſubditi dñoꝝ. Uñ Bre exponẽf illud Job. xxxj. Ecce gigantes gemũt ſub nq́s.i.xvij. Moꝛgl · dicit. Dui elatum ho noꝛẽ in hac vita aſſequi cupiũt ſub ponde
riby ploꝝ gemũt. Ham q̃nto q́;s altius eri
gitur·tanto plus curis grauioꝛibꝰ onerat᷑. ſpſiſq; plus mente et cogitatõe ſupponitur by ſupꝛaponit᷑ dignitate. Pꝛopt᷑ has mo leſtias ſollicitudines ⁊ laboꝛes multi etiã gentiles refutabãt honoꝛes regales. Vñ refert Valeriꝰli.vij·c.v.de quodã qͥ cũ de ⸗ buiſſet coꝛonari in regẽ aſpicẽs coꝛonam dixit O pannũ nobilẽ magꝭqᷓ; felicẽ. quẽ ſi q́s conſidergret q̃ntis ſollicitudinibſit re ſperſus nec humi qͥdẽ eũ iacentẽ tolle vel ⸗ let. Legitur etiã de q̃dã rege conoto qͥ fuit rer dacie ãglie et norꝛvagie.qͥ; poſtqᷓ; poſu it ſedẽ ſuã in littoꝛe mari ⁊ ait. 42 trãſeas necaſcendas terrã nec mẽbꝛa nec veſtes dominatoꝛis tui madefacias, Sʒ cras nihilominꝰmare aſcendit. Duo facto iſte reſiliẽs ait. Sciãt oẽs habitatoꝛes ter re vanã ⁊ friuolã̃ reg eſſe potentiã nec re gquẽpiã nomẽ dignũ he pᷣter eñ cuꝰ nu tui celũ mare et terra obediũt.et nunqᷓ; po ſtea coꝛonã aureã impoſuit capiti.ſedeam
ſuꝑ imagineʒ imponi fecit crucifixi in lau/
dem regis eterni. Ex his patet pᷣma pars noſtri ſermonis que indicat defectum hu mane dominatõis. P
Bi lecundo e
na filij patiẽtis moleſtiam coꝛꝑalem.cũ ðꝛ
Cuius filius infirmabat᷑. Bona fuit iſtaĩ
firmitas ex qᷓ ꝓuenit pĩis ⁊ filij conuerſio.
Zd hõ filius infirmabat᷑ in coꝛꝑe. vt cum pẽe ſanaret᷑ in ania ſiẽ dicit finis euãgelij. Ex qͥ pʒ ꝙ infirmitas coꝛꝑatl vtilis eſt in ⸗
terdũ hoĩ ad ↄuerſioneʒ ·⁊ fit ſepiꝰ occaſio itius ↄꝰuertendi ad deñ.iuxta illud p̃s. xv Wultiplicate ſunt infirmitates eoꝝ ⁊ po ⸗
ſtea accelerauer̃t. Vñ Bre. Mala q̃ nos h
pmũt ad deñ ire cõpellũt. Et iteꝝ pð. Im/
ple facies eoꝝ ignominia.⁊ querẽt nomen tuũ dñe. Iſtð pʒ u.xiiij vbi ceci claudi et
debiles cõpulſiſunt venire ad cenam dñi.
Saniãt ſe excuſauert. Ende Inno·expo nẽs h bů·poſtea acceleraueft· dirit. quia
„
are hon
CXXIIII
biñ rribulatões ⁊ pauplates ſunt q̃i c
pendiũ citius veniendi ad deũ. Eirca qͥd
ſciendũ ꝙ ĩfirmitates coꝛꝑalesvtiles ſunt
ad q̃tuoꝛ. Pꝛimo ad purgandũ culpabilẽ
vitam. Multa em̃ mala cõmitti ſimul⁊ aia.ſed qꝛ aĩa ſtatim vt exit ð coꝛpe
penã patit᷑ ꝓ petõ. aut ĩ inferno. aut ĩpur⸗
gatoꝛio. Loꝛpꝰaũt iacẽs in ſepulcro nihil patit᷑ niſi coꝛruptõeʒ.penã aũt ſenſus nuł lã vſq; ad generalẽ reſurrectõeʒ. Vñ ſtaret qñq; ꝙ ania ſoluto debito in purgatoꝛio enolaret in celũ.coꝛpus añũt in refurrectõe generali ſurgeret ad gaudiũ. nullo penali debito ſoluto.iðᷣo deus ex inſticia punit coꝛpꝰ moleſtijs · infirmitatibv. laboꝛitad/ uerſitatibv. aĩaz ãt in purgatoꝛio.vt vtrũq; luat penas ſicut vtrumq; habuit delicias.
Eñ Petrꝰrauaneñ.in q̃dã epla. Jõte foꝛ⸗
ſitan tꝑaliter punit deꝰ vt etne moꝛtis ar⸗
doꝛes pena tꝑalis redimat. In edificatõe
em̃ tẽpli Salomõis lapides pᷣus malleis
tundebant᷑ ne in illoꝝ poſitiõe ſonꝰ mallei audiret᷑ necin hoꝛreo dñi reponit᷑ granuʒ
donec flagell?⁊ triturantiũ pedib fuerit ex
cuſſũ. Hec Petrꝰrauaneñ. Scðo tales ĩ⸗ ſirmitates coꝛꝑales ſunt vtiles ad ↄfiten ⸗ qũꝓpꝛiã culpã. Vñ facit nobiſcuʒ deꝰ ſicut dñs cũ ſeruo quẽ ſcit eſſe ſceleratũ. Depꝛe⸗ hẽdit eñ in carcerẽ.⁊ tamdiu tenet euʒ do ⸗ necↄfiteat᷑ furtum 5 ſe et ð alios cõplices. Caro nf̃a ẽſiẽ fur. qꝛ furat᷑ ꝓhibita.ſiẽ eua
pomũ. Socij eius ſunt ſenſus nr̃iqͥ adiu⸗ nãt coꝛpꝰad ſpoliandũ aĩaʒ.ſʒ iſtũ furẽ do
minꝰcapit ⁊ incarcerat.⁊ ponit qᷓi fureʒ ad
q̃ſtiões ⁊ toꝛſiones. qñ immittit ſibi foꝛtes febꝛes vel guttaʒ vel ꝑaliſim.⁊ tãdiu tenet
eũ in infirmitate donec ↄfitea pctã fua cõ
tra ſe et ʒ ſenſus ſuos qͥby peccauit. Vñ vi demꝰꝙ illi qͥ ſunt ſani vix ↄfitent᷑ in anno.
qᷓtñ poſtqᷓ; infirmant᷑ ſtatim mittũt ꝓꝓfel⸗ ſoꝛe. Vnde pð. Lñ occideret eos q̃rebant eñ⁊ reuertebant᷑. ⁊ diluculoveniebãt ad eñ
Tertio vtiles ſunt infirmitates coꝛꝑales
ad ↄſeruandũ g̃aʒ diuinaʒ · Vñapoſtolꝰ vt melius ↄſeruaret reuelatões ſibi in ter⸗ tio celo factas.et bõa alia gratuita.paſſus eſt ſtimulum. Dʒ exponẽs quedam glofa ſatis notabil dicit. ꝙ paſſus eſt doloꝛẽ ca⸗ pitis. licet alij dicũt temptatõem carnis vt ðꝛ.ij. Coꝝ.xij. Lũ infirmoꝛ tunc foꝛtioꝛſũ ⁊potẽs. Ende dicit.ij. Coꝝ.xij. Libenter gioꝛiaboꝛ in infirmitatib meis yt inbitet
thõ coꝛpe
mochrõe clydoloꝛib ſnoſitvtal idict Br onentis ſu wüged nincoꝛpal Lbenter gl rinbabitet zſehkcptal ure. hand nt. Uñ dicit xtin ernũ mihioſolat cans eand eit vt ĩeter kuet. Etſt oſoloꝛ.c reddoꝛ.
thumap
idoloꝛee Jeroni ſo men f mnesqꝛſc nunveriſt Midhec ſoehöin⸗ ſnwpr haiſide urhfumic