6 ile. nfulta mulato m igir O pote appeti tonum rando us ve⸗
expli⸗ bydeſ arnak ca qui ntino m ſunt t vxo⸗ perpe digno ſitan ceru: Neniq nalle⸗ ſuppo partu ninqᷓt 8 coꝛ anxꝰ ꝙᷓ mi anns citer racta
ſuffi⸗ man
ſtur·
fon
t qu
ian enſ c àn im⸗ põ
aut qui k habite dep̃hẽdẽs faltacias ab ea nõ deſideret p diuoꝛciũ ſepari · Poꝛro tenoæe pñtium vniuerſi qui ſibi mundanam foꝛſan ð ſponſarunteiicitatem ipam nouerint · nõ modo fallacẽ eſſe · ſ fal lacibꝰ potiꝰ malicijs et malicioſis fallacijs abundare · an nõ hijs abundet que loyca illa garrula faltacõe inuenit?.lla enim trede⸗ cim fallacian numero eſt dtenta ſta vero infinitis fallacijs virũ ſui ʒelotipum aggredit? ſeducẽdum · Tur igitur eam nõ dixerim ma
licõſis fal latijs abundare · qð dixiſſe nõ̃ vereoe ſi etiã in pertranſi⸗
bibi fallacian eiꝰ infinitate relicta ſmo contrahatꝰ ad finitas qᷓſ dam ip̃iꝰ malicias atq; certas · Cuius nimirũ machinatõnes peimo poterunt fallacibꝰ dalide malicijs cõparari · lla eteiñ verbis ſuis fallacibꝰ ſampſonẽ robuſtiſſimum capi exoculariq; p conſequens ꝓcurauit atq; ita qᷓñi dirum virus viro nimis credulo in verboꝛum
fallaci dulcedine gpinauit hec autem etiãà ab oeꝛigine mund in ſe
credentes fełellit omniq; ſuo talia ꝓpinat lactea pocula ʒelatoei que ip̃m ſua virulenta dulcedine tandem interimãt ſi non fuerit a maro quodam antidaco ciciꝰ ablactatus · lmirum huius a fallaci eius dulcedine foœmam foꝛe ablactacõnis magnus ille pater inſi⸗ nuat auguſtinꝰ. deꝰ inquit felicitatibꝰ tereems amaritudmes mi⸗ ſcet vt alia querat? felicitas cuiꝰ dulcedo nõ eſt fallax hoc autem dicit quaſi ſenſerit blandam mundane felicitatis dulcedinẽ falta⸗ cem eſſe · hinc nãq; et alibi de mundo teſtatur qꝙ blandꝰ ſit piculo ſioæ ꝙᷓ moleſtus · ¶ Eurſum cur eĩ dixerim pfatam fel icitatem ma licioſis fallacijs abundare que joab illiꝰ peincipis milicie ſeu ꝓo⸗ tiꝰ malicie dolum imitat? · ile ſiqundẽ in reg · iibro amaſam legi⸗ tur occidiſſe · dum ipm p mentum tenuiſſet et in ſignũ amicicie falu
taſſet · ec autẽ etiam ſuum amaſam · id eſt amaſiuz dum ip̃ᷣm ſaluta
uerit arridendo ſuiq; ꝓuocarit in amplexum tandẽ ſibi in modoſũ vti neptis mea peius commemoeat abſoꝛbet in interitum · Etq; ita ſui p̃ius equiuocatõne miſerum illũ quem felicẽ fallaciter denoĩ⸗ nat conſtituit veraciter infelicem · ¶ed quis vnqᷓ; foœte inquies audiuit tale aut vidit huic ſimile vt felicitas nifeliceʒ conſtituat aut miſerum faciat · Plane hanc fateoæ dubitatõnem abſurdam nõ eſſe tamen ſcito taliter abſoluendã · Ecce iſta viricida fallere nouit non ſui tantum nominis equiuocatõne · verum etiaʒ p fallaciã quã loyci ſm quid et ſimpliciter ſolent appellare · Hÿa quidem vt ſoꝛ⸗ teti git binomia eſt ita ſane vt dicta felicitas ſᷣm quid alio quodã⸗ modo pᷣ congruo magiſq; ſimpliciter infelicitas appelletur · Qud igitur miri ſr exiſtens infelicitas conſtituerit infelicem atq; ĩ hũc modum repudiari meruerit · dum ſub falſo nomine felicitatis ſe oñ derit tam fallacem · B ſunt eĩ que de iſta infelici felicitate feiix ſ̃⸗ mo perhibet patris clare vallis felicis recoœdationis · Pi cui in⸗ quit foꝛte videtꝰ · in tereenan rerum affluentia concupita feliciras areidere eo ip̃o ĩfehcioæ ẽ quò vehemẽtiꝰ ip̃az ꝙ felicitate ãplecti
X——
„ —
—


