animare aut quid nullatenus inſectari aut quid minus refugere debeas vt expertiſſimꝰ edocere · NMimirum ip̃e eſt magni conſilij an gelus qui vnꝰ omnũ eſt magi ſter · criſtus videlicet deivirtus et dei ſapientia cuius reuera autoeitãti reuerende omnis humana rò digne cedit · Is vero exemplo ſuo ſuadet ymmo efficaciter pſuadet neminem criſtianũ vtpote criſti ſectatoꝛem vllatenus debere aut! bonis mundi felicitatem querere aut in malis timere inhelicitatẽ Fudi de hoc quid referat magnus ille pater auguſtinꝰ· dhmnia m quit tereena bona contẽpſit homo criſtꝰ vt contẽpnendãa mõſtra⸗ ret et omnia tereena mala ſuſtinuit que ſuſtinẽda pᷣcipiebat vt nec in illis quereret? felicitas ·nec in iſtis timeret᷑ꝰ infelicitas · pᷣcla rum exemplum dignanter exhibitũ et imitatõne digniſſimi ⸗ jus exempli fidel dmonitus teſtimonio nulla tibi queretaſit am⸗ modo ſed gaude potiꝰ in ſequela magni conſilij et exeẽplquo Pr⸗ ſus contẽpnere minima nihilq; timere contra edoceriʒ ICeteru Fpmiſſe de conſolatõne habenda in miſerijs conſideratõnego que iocuta ſum conſiderandũ adhuc aliquid adicio quod pluris eſt ꝙ; ſumplex conſolatõ ſol atium videl icʒ ſpeciale Climirum ſolatiũ eſt miſeris habere ſocios penaenm pſertim multos pariter et exceltẽ⸗ tes · ed quid · Munquid tu qu de pꝛedictis querularis ſocios hẽs erte ſic · certe et non paucos certe ꝓlurimos ſancton excelistiſſi⸗ mos qui hijs in vita caruere e quibus mundana componit? felici⸗ tas · contrariaq; paſſi fuere qubus miſerie rõ et ifelicitatis titulꝰ impom ſolet · Bed et ꝓ huiꝰ miſerorum ſolatõ deberet ſufticere ſo lum criſtum ſocium habuiſſe · Ipſe nãqʒ; criſtꝰ dum viatoe eſſet mi
S
ſerian ſuſtinentia plurimarum volũtarie aſſumptanꝝ eſtimatõnem
peoeſus exceſſit · qui tamen tante dignitatis erat · et excellentie ꝙ ſocietas eiꝰ ſolꝰ ĩ hac parte plꝰ vferæe poterit miſeris ad ſolatiuʒ Phabere alion centũmilia ſocioꝛũ.· II. COISIDSERNTIO
Ecunda puella cũ triſtem illum eſſe hominem meminiſſet hu⸗ manitatem in eo fragilem miſerata humana temptat doloꝛez Hõminis racõne delinire cum qunadaz nichilominus acrimonia ß
monem exoeſa hoc modo · Qnomodo inquit quempiaʒ poterit · niſi ſtultũ et inſipientem contriſtare carentia eius vel amiſſio qð in nõ bons conſiſtit cum etiam ipſum p cõſequens non ſit bonum · Mini me quidem id fateare neceſſe eſt · Poꝛro queqʒ talia in quibus mũ⸗ dana conſiſtit felicitas non ſunt bona · Queſo attendas ꝙᷓ luculen⸗ rer B necatoe ille vicion ſeneca diſſeruerit · Fut inqᷓt iſta bona nõ
ſunt que vocant?· aut homo felicice deo eſt que eĩ nobis bona vi
dentꝰ non habet in vſu deus · nec eĩ libido ad illũ nec epularum lauticia nec opes · Incredibile aũt eſt bona deo deeſſe · hoc ipſum argumentũ eſt bona non eſſe que deo deſunt · adde ꝙ multa q; bo-⸗ na vidẽtꝰ aĩalihꝰ qᷓ; homini plenioꝛa dti gũt illa cibo auidiꝰ vtũt? venere non eqᷓ fatigant᷑ꝰ · vriũ illis maioe eſt firmitas ſe · vt multo