Johanni

opus tibi ↄmiſſim attende ·& Pfice

gꝛ oæbem terrarum commiſerat 6& martiri⸗ um prenuntiauerat:& a moꝛem ꝓpteſtatus fuerat amplioaẽ: volens ⁊ Iohannẽ ↄmuri ratoœæem acipere · dixit· Hic autẽ qd Quaſi di ceret nonne eadem nobiſcum veniet via Walde em̃ Johannẽ amabatPetrus ꝑeuã

gelium oñditur eoꝛũ colligatio. ⁊ in actity

Spoſtoloꝛc · ic igi᷑ nunc vicẽ reddit petrꝰ

6

Eſtimans em̃ eũ velle interroga/

re de ſeip̃o s nõ audere:ipſe ꝓ eo ſuſcipit interrogationẽ Quia vero debebant oꝛbis rerrarũ ꝓcurationẽ accipe· nec oportebat

eos de reliquo ſibijnuicẽ eſſe giunctos:qc eſſet damnũ oꝛbi terrarũ:ꝓpterea dñs dicit

hm literã grecã Si eũ volo manere donec

veniazʒ · quid ad teꝰtu me ſe d. ũc ve

tot ſcripſerim quot ceteri.

manifeſtitʒ eſt ꝙ nequaq; ſcrlt gratiã preſtarem: cum tot æxiſtentitꝰ ir Sed boze plura reliqui contumelias& coniciꝛ in mediũu ponens · Eum aũt qͥ ad gloꝛiam ailterius ftribit oportet econtrario ea que ſunt exꝙp pabilioæa tacere qᷓ vero ſunt clara ponE KVCVSAIKRVS Quod aũt ſubdit ue eos q ↄſcri.ſunt li Non ſpacio locpꝝ credẽ dum eit mundũ cape non poſſeß capaci⸗ te legentiũ ↄpᷣhendi non poſſe quis ſalua rerum fide plerũc; verba excedere vdeant fidem quod non fit quãdo aliquid quod erat obſcurũ vel dubiũ expanit ſed qñ id quod aptum eſt vel augetj vel extenuatur nec tam̃ a tramite ſignificande veritatis er/

eri ꝑ ſin· nec ip̃ᷣm arbi · mun·caꝑ?

ratur q ſic verba rem que indicat exce dunt vt non voluntas loquentis nec fallẽ/ tis appareat une loquendi modũ greco nonine hypbolẽ vocant · qui modus ſicut in hoc loco ita in nonnullis alijs diuiris ii teris inuenitur ¶ CFHRIs KVS Vłhoc referendů eſt ad eius qui faciebat virtutem ſicut enim no bis faciie eſt joqu ita ⁊ illi& multo facilius fa cere que volen pat: quia ipſe eſt ſuper omni a deus benedi dtus jn ſecula ſeculoꝛum Amen

ro fi voluero manere quid ad te¶ LEHE. Cuod vero dr:cum venero · quidam ſit in tellexerũtyãc ſi diceret quouſqʒ ↄtra iudeos qᷓ me crucifixerũt veniã: ꝓcutiens illos ba cul o Romarozx · Kiunt em̃ hunc Aplm vf q; ad Veſpaſiani tempus cũ Ieruſalem ca pienda erat: in locis illis ↄuerſatũ · Vel di/ cit dũ venero id eſt dũ hũc volens dirigaz ad pᷣdicandũ · te nanq; nũc dirigo ad oœbis Pontificatũ ·& in hoc ſequere me · Npe vero manet hic donec& eum educam ſicut te· LEHRT Peiñ Huangeliſta diſciploeum opini onẽ ponit ·& coœꝛrigit vt ſup dictũ eſt · ¶dic eſt diſcipu Wia ex multa lus ille qui teſtiv/ rrudine ſeri/ — pſit Iohannes: Phibet de bis refutat ſuijpſuus ⁊ ſcripſit jecet ſci teſtimonium re mus qa teſtimo/ ferre. Vn de dicit niũ eius verumẽ · hie eſt diſci ilie Punt aßr ala elti be pi⸗ muita: q fecit Ne ſus: que ſi ſeriban

Conſuetudo em̃

eſt.c ſi valde vera

dicam us: noſtze

ipſũ arbitr mũ negare n mü magis iie ſpů du cape e: 3 ſcri ſancto ſcribebat ben di ſunt libꝛos. Vndea alij Apo 1ſtoli dicebãt:nos ſumꝰ teſtes horũ · Se Et ſeri hec qc ipᷣe ſolus dicit quia poſterioe ad ſcribendũ ve/ nit · Xpᷣo monente · Vnde 2⁊ frequenter oñ̃ dit Xp̃i ad ſe amoꝛẽ · occulte inſinuãs cãm ex qua ad ſcribendũ ꝓceſſit ⁊ fidedi gnum faciens hunc ſermonẽ ex ſua dignitate · Se qui᷑· Et ſci ca ve·eſt te·eius Omnib enim aderat ·& neqʒ cũ crucifigeret᷑: defuit ·⁊ ma ter ei ↄmiſſa ẽ · que ſunt ſigna amois · e ꝙ cũ cettitudine ſciat omĩa. Ht ſi aliqᷓ non cre dant: inducunt ad credendũ ex hoc quod ſubdit Sunt aſit ⁊ alia mul·q̃ fe. le Vn de