6*

——

ynea funt ſ KVCGVS TISSatis aũt pic apparet: quoni; vnigeniti fibj ſunt oĩa que ſũt patris per hoc vtiq; ꝙ etiã ipſe des eſt: de patre natus ·patri equialis. nõ quomò dictum ẽ maioi ex duobꝰ filijs. Omnia mea tua ſunt. Rlud enim de omnibus dictum ẽ creaturis que infra creaturam ſanetam rati

onabilem ſunt. Hoc autem ita ditum ẽ:vt

—

ſit hec ⁊ ipſa creatura ratõnalis que nð niſi deo ſibdit. Hec ergo cum ſit dei patris non ſimil eſſet& filij:niſi patri eſſet eqalis Me/ ſa ð enim vt ſandti de quibus hec locutus eſt cuiuſc ſint: niſi eius a quo creati ⁊ ſan/ ctificati ſunt. Hoc autem quod ait cum de ſpiritu ſancto loqueretur. mnia que ha⸗ bet pater:mea ſunt:de his dixit: due ad ip̃az patris pertinent diuinitatem · Neq; enim ſpi ritus ſandus de creatura que patri ẽ ſubdi ta ſiſio fuerat accepturus:cum dicat de meo accipiet · ¶ CEHRl· Meinde demonitrationẽ predictoꝛum ponit dicens. Et clarificatus jum in his · Ex quo patet quoniam potelta tem ſuper eos habeo quoniam gloeificant me tibi credentes 6& mihi. Nullus enim in quibus non habet poteſtatem gloꝛificatus eſt.(VGVSLIHVS·Micendo autem iam eſſe fadtum:oſtendit ian fuiſſe predeſti natum:6& certum habere voluit ꝙ eſſe futu⸗ rum. Sed vtz ipſa ſit clarificatio de qua di/ xerat Ht nũc clariſica ine tu pater apud te/ metipfum · i enim apud te:quomodo in eis an cum hocipſum innoteſcit eis: s? per eos omnibus qui credunt eis quaſi teſtibus ſu/ is Vnde ſubdit. Er iam non ſum in mundo: æ& hi ĩ mũdo ſunt ·¶ CEFRISOSO · Hoc eit: ⁊ ſi non appaream ſecundum carnem: per hos gloeificoꝛ qui pro me moꝛiuntur· ſi⸗ cut ⁊ pro patre& predicant me ſicut& pa⸗ trem · ¶KVGVSLIHVS Sed ſi horam illam qua ſoquebat᷑ attendasvtriq; in mũ⸗ do adhuc erant. Mon emm ſecundum pro/

fectum coꝛdis õ vite id accipere poſſimis:

cum dicat. lam non ſum in můdo. Munqjd ergo fas eſt vt eum credamus alicq min/ dana ſapuiſſe. Keſtat igitur vt ſecundum il⸗ lud qꝙ etiam ipſe in mundo prius erat: in mundo ſe dixit ram non eſſe preſentia cœpo rali an non cottidie dicimus! iam non ẽ hic de aliquo quantotius abituro ⁊ maxie mo rituro. Vnde exponens cur hoc dixerit:adie cit. Ht ego ad te venio. Commendat igitur patri eos quos cœæporali abſentia relicturꝰ eſt dicens: Pater ſandte ſerua eos in nomi⸗ ne tuo quos deditti mihi · Sicut homo deũ rogat pro diſcipulis ſuis qͥs accepit a deo Sed attende quod ſequitur · Vt ſint vnum: ficut ⁊ nos · Won ait vt ſimus vnum ipſi ⁊ nos· ſicut ⁊ nos vnum ſumus · Ipſi vtiq; in natura ſua vnum ſunt: ſicut nos in noſtra vnum ſumus. Quia enĩ vna eademc Pſona

F

eſt deus 60 homo intelligimus hominem it eo ꝙ rogatà deum in eo ꝙ vnum ſunta ille ⁊ ipe quem rogat · Poterat quidem dicere b id ꝙ Eocleſie caput eſt:& coꝛp us eius ccleſia. Ego ⁊ ipſi non vnumt ſed vnus ſii mus · quia capiit& coꝛpus vnus eſt Chri⸗ ſtus · Sed diuinitatem ſuam conſubſtantia/ lem patri oſtendens vult eſſe ſuos vnum ſed in Chriſto· non tantum per eandem na turam qua dicimis ex hominibus moꝛtali/ bis:equales angelis fumnſed etiaʒ per ean/ dez ĩ eandẽ habitudinẽ cõſpirantẽ cõᷣcoꝛdiſſi mam voluntatem in vnum ſpiritum quod/ ammodo caritatis igne conflati Ad hoc enĩ valet qd ait! vt ſint vnum: ſicut ⁊ nos vnũ ſumus · vt quemadmodum pater 6 filius non tantum equalitate ſubſtantie: ſed eti voluntate vnum ſunt:ita ⁊ hi inter quos& deum mediatoe eſt filius. Won tantum ꝑr poc qꝙ eiuſdem nature ſunt ſed etia per ean dern diledõnis ſocietatẽ vnũ ſint ¶ CEHB SOSORVS Purſus v homo loqui: ſubdens · ¶um eſſem cum eis ego ſeruabaʒ eos in nomine tuo · hoc eſt per tuum adiu toœium · humane enim muita loquitur ⁊ ad eoꝛum mentem eſtimãtium qꝙ maioꝛem qᷓn dam haberent vtilitatem ab eius preſentia (KVCXSALIKNVS · In nomie enim pa tris feruapat diſcipulos ſuos flius homo cum eis humana preſentia conſtitutꝰ. ed ⁊ pater in nomine filij ſeruabat quoꝰ inno mine filij petentes exaudiebat. Neq; hori

—

carnaliter debemus accipere velut viciſim nos ſeruent pater ⁊ filiꝰ · ſimul enim nos cu⸗ ſtodiunt ⁊ pater ⁊ filius ⁊ ſpiritus ſandus ed ſcriptura nos non leuat: niſi deſcendat ad nos. Intellgamus ergo cum ita domin᷑ loquitur:perſonas eum diſtinguerenon ſe parare natiram · Quando ergo ſeruabat di ſcipulo s ſuos filius:ꝓreſentia coꝛporali non expectabat pater ad cuſtodiendum ſucxede⸗ re filio diſcedenti. Sed eos ambo ſeruabant potentia ſpiritali · ⁊ quando ab eis abſtuit ſilius pñtiam coæporalẽ:tenuit cum pie cu⸗ ſiodiam ſpiritalẽ: ca ⁊ cuſtodiendos dn tius homo accepit:cuſtodie paterne non? ſtulit: Rt tñ pater filio cuſtodiendos dedt non dedit ſine ipſo cui dedit ſed dedit pom ni filio non ſine deo eodem ipſo filio. Sequ tur enim. Ouos dediſti mihi eg ocuſtodui a nemo ex ipſis perijt: niſi filius perditions id ẽ traditoꝛ Xpi perditioni preitinatus ſcriptura impleretur · que ſcilicet& ilom⸗ xime in pſalmo centeſino octauo prop⸗

tatur. ¶ EIRI6OS Opl8 Ptrin⸗

rum ſolus ille tune periſt ſed muitip Micit autem. Wemo ex eis perijt id ſict tum ex mea parte nõ pdam qð man.. alibi dicit. Won eijtiaʒ foꝛas. Si verofe ipᷣos exilient: non ex neceſſitate ad me irã